Jesteśmy w 2044 roku. Algorytmy uczą się naszych emocji, cyfrowi towarzysze zastępują relacje z drugim człowiekiem, a sztuczna inteligencja symuluje troskę i bliskość. Zaprogramowane maszyny uczą się, jak kochać, a jedyne, co odróżnia ich od ludzi to puste, nieobecne spojrzenie.
W Narodowym Starym Teatrze rozpoczęły się próby do spektaklu „STO SPOJRZEŃ”. Spotkania z singapurskim twórcą rozpoczęły się już w zeszłym roku serią wizyt studyjnych, podczas których Choy Ka Fai poznawał Kraków, polską kulturę i zespół Starego Teatru. Wszystkie spotkania były możliwe dzięki zaangażowaniu koproducenta przedstawienia, którym jest Instytut Adama Mickiewicza.
Przedstawienie, które swoją premierę będzie miało w grudniu 2026 roku odwołuje się do europejskich fascynacji technologicznym rozwojem współczesnych Chin. Nie pyta o to, czy Europa stanie się za 20 lat podobna do Chin, ale jak zmieni się nasze rozumienie emocji, relacji, pamięci, pragnienia i obecności, gdy inteligentne systemy staną się stałymi towarzyszami codziennego życia.
Twórczość Choy Ka Faia od kilkunastu lat rozwija się na styku performansu, sztuki mediów, badań terenowych i spekulatywnego projektowania. Singapurski artysta mieszkający w Berlinie wykorzystuje choreografię, dokument i nowe technologie, by badać przemiany ludzkiego ciała oraz sposoby, w jakie technologia wpływa na kulturę i społeczeństwo. Zamiast ilustrować przyszłość, buduje sytuacje, w których można jej doświadczyć. Jego projekty powstają w wyniku wieloletnich badań, podróży i rozmów prowadzonych w różnych częściach Azji, a dokumentacja staje się punktem wyjścia do performatywnych spekulacji o tym, jak technologie zmieniają nasze rozumienie tożsamości, pamięci i wspólnoty.
W swoich wcześniejszych realizacjach, takich jak SoftMachine, Dance Clinic, Postcolonial Spirits czy Yishun Is Burning, Choy Ka Fai badał relacje między sztuczną inteligencją, tańcem, duchowością, postkolonializmem i globalnym przepływem technologii oraz idei. Jego prace prezentowano m.in. w Sadler’s Wells w Londynie, na ImPulsTanz w Wiedniu, Tanz im August w Berlinie, Kyoto Experiment, w Haus der Kulturen der Welt oraz podczas Biennale w Sydney.
Nad choreografią z zespołem Starego pracuje duet LOCZNIKI – Nicki i Loczek – para tancerzy, którzy zaczynali od filmów tanecznych na TikToku, a ogromną popularność zdobyli dzięki wykorzystaniu umiejętności tanecznych (breaking, popping, locking) w perfekcyjnym odtwarzaniu ruchów postaci z gier komputerowych, tzw. NPC-ów (non-player characters), głównie z serii GTA, Skyrim czy anime. Ich łączna społeczność przekracza 6 mln, a najpopularniejsze materiały zobaczyło ponad 100 mln odbiorców.
Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
OBSADA:
Natalia Kaja Chmielewska
Szymon Czacki
Paulina Kondrak
Przemysław Przestrzelski
Łukasz Szczepanowski
Małgorzata Walenda
TWÓRCY_CZYNIE:
Choy Ka Fai – reżyseria i video
Aleksandra Jakubczak – scenariusz, dramaturgia i tłumaczenie prób
Loczniki – choreografia
Ray Tseng – reżyseria światła
Tseng Yun Fang – muzyka
Lisa Kaschubat – wizualizacje 3D
Filip Stachura – asystent reżysera
Katarzyna Gaweł – inspicjentka
NST