Wiesław Kowalski – jak co roku – wybiera najlepsze, jego zdaniem, spektakle 44. Warszawskich Spotkań Teatralnych.
NAJLEPSZY REŻYSER:
Luk Perceval – “Pewnego długiego dnia” – Narodowy Stary Teatr w Krakowie
***
NAJLEPSZY SPEKTAKL:
“Pewnego długiego dnia” – reż. Luk Perceval – Narodowy Stary Teatr w Krakowie
– za inscenizacyjną skromność, skupienie na aktorach i wydobywanie z nich tak niepokojąco ekstremalnych stanów obecności scenicznej, które są dla widza silnie dotkliwe i od początku mocno niepokojące, za umiejętność budowania emocji i nastrojów nie tylko z samego słowa, ale również z tego, co da się wyzyskać spoza nich
„Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” – reż. Mateusz Pakuła – Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie
– za umiejętność operowania bardzo różnymi środkami i efektami w sytuacji mówienia o śmierci i odchodzeniu najbliższych, za przełamywanie momentów rozpaczy i cierpienia śmiechem jeszcze silniej oddziałującym na emocje i pojawiające się wzruszenie, za podjęcie próby zmierzenia się z chorobą swojego ojca, z jego umieraniem i odejściem oraz z tym jak radzić sobie z pustką i żałobą, za podjęcie polemiki z bezdusznością prawa, z ludzkim deficytem empatii, z brakiem zgody na eutanazję, a także społecznymi uwarunkowaniami i funkcjonowaniem instytucji, które chcą wpływać na nasze wybory i decydować o wartościach, którym powinniśmy hołdować
***
NAJCIEKAWSZE WYDARZENIE SPOZA NURTU GŁÓWNEGO
„Prawdziwe Rosenthale” – reż. Tadeusz Pyrczak – AST Kraków
„Pies” – reż. Barbara Bendyk – AST Kraków
***
NAJLEPSZA SCENOGRAFIA:
Wojciech Faruga – „Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” – reż. Wojciech Faruga – Teatr Polski w Bydgoszczy
***
NAJLEPSZA MUZYKA/OPRACOWANIE MUZYCZNE:
Wacław Zimpel – „Genialna przyjaciółka” – reż. Ewelina Marciniak – Narodowy Teatr Stary w Krakowie
Tomasz Man/Cezary Reinert – „Mała piętnastka – legendy pomorskie” – Nowy Teatr w Słupsku
***
NAJLEPSZY ZESPÓŁ AKTORSKI:
Narodowy Stary Teatr w Krakowie – „Pewnego długiego dnia” – reż. Luk Perceval
***
NAJLEPSZA AKTORKA:
Małgorzata Zawadzka – „Pewnego długiego dnia” – reż. Luk Perceval – Narodowy Stary Teatr w Krakowie
Małgorzata Witkowska – „Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” – reż. Wojciech Faruga – Teatr Polski w Bydgoszczy
***
NAJLEPSZY AKTOR:
Roman Gancarczyk – „Pewnego długiego dnia” – reż. Luk Perceval – Narodowy Stary Teatr w Krakowie
Andrzej Plata, Jan Jurkowski – „Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” – reż. Mateusz Pakuła – Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie
***
NAJLEPSZA MĘSKA ROLA DRUGOPLANOWA:
Szymon Mysłakowski –„Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” – reż. Mateusz Pakuła – Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie
Łukasz Stawarczyk – „Genialna przyjaciółka” – reż. Ewelina Marciniak – Narodowy Stary Teatr w Krakowie
***
NAJLEPSZA ŻEŃSKA ROLA DRUGOPLANOWA:
Agnieszka Dziewa – „Niepokój przychodzi o zmierzchu” – reż. Małgorzata Wdowik – Wrocławski Teatr Pantomimy
***
NAJLEPSZE KOSTIUMY:
Wojciech Faruga –„Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” – reż. Wojciech Faruga – Teatr Polski w Bydgoszczy
***
NAJLEPSZA DRAMATURGIA/ADAPTACJA/SCENARIUSZ
Jolanta Janiczak – „Dobrze ułożony młodzieniec” – reż. Wiktor Rubin – Teatr Nowy w Łodzi
Mateusz Pakuła – „Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję” – reż. Mateusz Pakuła – Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie
Tomasz Man – „Mała piętnastka – legendy pomorskie” – Nowy Teatr w Słupsku
***
NAJLEPSZA CHOREOGRAFIA/RUCH SCENICZNY:
Małgorzata Wdowik – „Niepokój przychodzi o zmierzchu” – reż. Małgorzata Wdowik – Wrocławski Teatr Pantomimy
***
NAJLEPSZE ŚWIATŁO:
Wojciech Faruga – „Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” – reż. Wojciech Faruga – Teatr Polski w Bydgoszczy
Rafał Paradowski – „Opowieści babć szeptane córkom przez matki” – reż. Gianina Cărbunariu – Teatr Współczesny w Szczecinie
***
NAJWIĘKSZA NADZIEJA:
Tadeusz Pyrczak – „Prawdziwe Rosenthale” – AST Kraków
Barbara Bendyk – „Pies” – AST Kraków
Bartosz Cwaliński – „Prawdziwe Rosenthale” – reż. Tadeusz Pyrczak – AST Kraków
Joanna Karcz – „Pies” – reż. Barbara Bendyk – AST Kraków
Wiktoria Krążek – „Prawdziwe Rosenthale” – reż. Tadeusz Pyrczak
***
NAJWIĘKSZE ROZCZAROWANIE:
„Nocny portier. Doświadczenie” – reż. Seb Majewski – Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu
***
NAJWIĘKSZY ZNAK ZAPYTANIA:
„Very funny” – reż. Patrycja Kowańska i Dominika Knapik – produkcja Festiwal Szekspirowski, wsparcie produkcyjne Schauspielhaus Bochun
WIELKI NIEOBECNY:
„Piękna Zośka” – reż. Marcin Wierzchowski – Teatr Wybrzeże w Gdańsku
fot. Magda Hueckel
