Jedna z najważniejszych autorek współczesnego kina, Jagoda Szelc, po ogólnokrajowym i międzynarodowym sukcesie „Matek pingwinów” – polskiego hitu platformy Netflix – wraca do teatru z mocnym i emocjonalnym spektaklem o współuzależnieniu.
W tej przejmującej autofikcji Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Swoje dzieciństwo pamięta jako pasmo zabawnych szaleństw rodziców. To co złe, związane z agresją, przemocą zostało wyparte przez obsesyjnie odtwarzaną przez nią na magnetofonie bajkę “Dziwne Przygody Pana Zająca”. Bajka stanowi skrypt wielokrotnie odsłuchiwany przez Agatę w domu, w którym role rodzinne uległy zaburzeniu.
Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Wiele lat później, podczas świątecznych porządków, Agata znajduje kasetę VHS z home video. Najszczęśliwszy dzień wakacji, oglądany po latach, ukazuje zupełnie inne oblicze jej rodziny. Oglądanie nagrania wyzwala proces mozolnej rekonstrukcji wspomnień, aby w końcu zobaczyć swoje prawdziwe – nie bajkowe odbicie, a zarazem oduczyć się wyniesionych z domu nawyków ograniczających podmiotowość.
Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Jak dorosnąć, kiedy nigdy nie było się dzieckiem? I skąd wiemy, że opowiedziało się bajkę do końca?
reżyseria: Jagoda Szelc
tekst i dramaturgia: Tomasz Śpiewak, Jagoda Szelc
scenografia i video: Michał Dobrucki
kostiumy: Maja Wolak
muzyka: Justyna Stasiowska
ruch sceniczny: Katarzyna Sikora
reżyseria światła, operator obrazu video: Przemysław Brynkiewicz
Obsada: Waldemar Barwiński, Anna Gajewska, Robert T. Majewski, Maksymilian Piotrowski, Anna Szymańczyk
Spektakle popremierowe: 24-26 maja; 10, 11 czerwca; 18, 19 lipca
Jagoda Szelc
Reżyserka filmowa i teatralna, scenarzystka. W 2006 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W 2004 roku była stypendystką Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach, a w 2012 roku uzyskała stypendium Ministra Kultury. W 2018 roku ukończyła z wyróżnieniem Wydział Reżyserii w Szkole Filmowej w Łodzi. W 2017 roku zadebiutowała filmem „Wieża. Jasny dzień”, który otrzymał nagrodę za najlepszy debiut i scenariusz na 42. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych oraz wiele innych międzynarodowych nagród.
Został pokazany na Festiwalu Berlinale w prestiżowej sekcji Forum. W 2018 roku Jagoda Szelc została laureatką Paszportów Polityki. W tym samym roku ukończyła swój drugi pełnometrażowy film „Monument” Premiera Międzynarodowa na Rotterdam Film Festival.
Według Tygodnika „Polityka” jej spektakl „Maszyna” był jednym z 10 najlepszych spektakli roku 2021. W 2022 zdobył nagrodę publiczności na Festiwalu Interpretacje i nagrodę dla najlepszej aktorki na festiwalu “Kontrapunkt “. Drugi spektakl „Uśmiechnięty” zrealizowała w warszawskim Nowym Teatrze.
Tomasz Śpiewak
Dramaturg, autor adaptacji, tekstów oryginalnych i tłumaczeń, reżyser, doktor sztuk teatralnych i filmowych. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Gutenberga, Mainz i Columbia University, Nowy Jork. Od blisko dwóch dekad współtworzy doceniane realizacje teatru dramatycznego i operowego. Od 2022 roku wykłada na Wydziale Reżyserii i Dramaturgii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.
Od 2007 roku zrealizował kilkadziesiąt spektakli w Polsce oraz za granicą w teatrach takich jak: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, TR Warszawa, Nowy Teatr w Warszawie, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, a także w Niemczech, Szwajcarii, Słowenii i na Litwie. Współpracował m.in. z Michałem Borczuchem („Apokalipsa”, „Wszystko o mojej matce”, „Moja walka”, „Ulisses”), Remigiuszem Brzykiem („1946”, „Koń, kobieta i kanarek”, „Korzeniec”, „Brygada szlifierza Karhana”), Anną Smolar („Orfeusz”, „Monique ucieka”), Mają Kleczewską („Ziemia obiecana”), Barbarą Wysocką („Moby Dick”, „Juliusz Cezar”), Natalią Korczakowską („Elektra”, „Pasażerka”), Grzegorzem Jarzyną („Solaris”), Łukaszem Kosem („Król-Duch”), Wojciechem Klemmem („Kariera Artura Ui”), Wojciechem Rodakiem („Samotny mężczyzna”), Jackiem Jabrzykiem („Hamlet”) oraz Robertem Wilsonem („Akropolis”). Wśród jego realizacji „Apokalipsa” oraz „Wszystko o mojej matce” zostały uhonorowane Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia, a „Koń, kobieta i kanarek” otrzymał Laur Konrada na XVI Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach.
Laureat Nagrody im. Stanisława Bieniasza przyznawanej podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu, odznaczony Medalem Powstańców w Getcie Warszawskim. Jako autor i reżyser zrealizował „Salę Królestwa” oraz spektakl „Kocha, nie kocha”.
Przemysław Brynkiewicz
Operator filmowy i artysta wizualny pracujący na styku filmu, fotografii i teatru. Absolwent Wydziału Operatorskiego i Realizacji Telewizyjnej Szkoły Filmowej w Łodzi. Autor zdjęć do filmów fabularnych i dokumentalnych, współpracuje z reżyserami i artystami wizualnymi, rozwijając język obrazu jako pole napięcia między strukturą a percepcją. Bliska współpraca z Jagodą Szelc zaowocowała realizacją filmów „Wieża. Jasny dzień” oraz „Monument”, prezentowanych i nagradzanych na festiwalach, m.in. w Gdyni, a także pracą przy spektaklach teatralnych „Maszyna” i „Uśmiechnięty”. Równolegle realizuje projekty w obszarze teatru, tworząc światło i warstwę wizualną dla sceny oraz produkcji Teatru Telewizji; współpracował m.in. z Pawłem Miśkiewiczem, Michałem Kotańskim, Agnieszką Jakimiak i Mateuszem Atmanem. W swojej praktyce, obejmującej również fotografię, koncentruje się na obrazie jako medium doświadczenia — strukturze, która organizuje widzialność i ujawnia jej ograniczenia. Od 2020 roku członek Stowarzyszenia Autorek i Autorów Zdjęć Filmowych (PSC).
Michał Dobrucki
Artysta wizualny, twórca wideo, scenograf i autor kostiumów. Absolwent Akademii Sztuki w Szczecinie (Wydział Malarstwa i Nowych Mediów) oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Wydział Intermediów); dyplomy realizował w obszarze działań audiowizualnych i performatywnych. Współpracował z teatrami w Polsce i za granicą, m.in. z TR Warszawa, Teatrem Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie, Komuną Warszawa, Teatrem Studio w Warszawie, Nowym Teatrem w Warszawie, Teatrem Polonia, a także z Teatrem Współczesnym w Szczecinie, Teatrem Polskim w Bydgoszczy, Teatrem im. Jana Kochanowskiego w Opolu, teatrami w Wałbrzychu, Toruniu, Krakowa oraz P*AKT w Bratysławie i Alfred ve dvoře w Pradze. Współpracował z reżyserkami i reżyserami, takimi jak Michał Buszewicz, Michał Borczuch, Olga Ciężkowska, Adam Dragun, Agnieszka Jakimiak, Monika Strzępka oraz Mikita Ilyinchyk.
Jego prace były prezentowane w Polsce i za granicą, m.in. w Amsterdamie, Reykjavíku, Kijowie, Tbilisi i Bogocie, w ramach programu FIXATIONS kuratorowanego przez BUTT Magazine oraz na festiwalach i w galeriach sztuki współczesnej.
W 2025 roku otrzymał wyróżnienie w 31. Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za scenografię do spektaklu „Dom niespokojnej starości” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie.
Justyna Stasiowska
Kompozytorka, artystka dźwięku, sound designerka, publikuje w czasopismach naukowych i muzycznych. Queerowa ślązaczka, zajmująca się teorią poprzez dźwięk.
Redaktorka numeru tematycznego “#37: sound design” czasopisma „Glissando”. Jej instalacja dźwiękowa “Słodzenie” prezentowana była w ramach wystawy “Żarty żartami” (CSW Ujazdowski 2020), “Grota” w ramach wystawy „Pocałunek nie zabija. Ania Nowak i gościnie” (MSN 2023). Współpracowała z wieloma artystkami i artystami na festiwalach designu i w przestrzeniach performatywnych m. in w Sophiensaele, Haus der Berliner Festspiele i HAU w Berlinie, Schauspielhaus w Dortmundzie, Hannover i Bochum, na 23. Triennale w Mediolanie, Biennale Designu w Lublanie, Tokyo Gendai, Miami Art Week, Milano Design Week, La Clasa Encencida w Madrycie, Muzeum Narodowym, TR w Warszawie, Narodowym Teatrze Starym, MCK w Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi. Występowała na festiwalach Sanatorium Dźwięku (PL), Phonon (CZ), Canti Spazializzati (PL), Control Room (PL), Solar (PL) oraz w Biurze Dźwięku Katowice (PL).
Maja Skrzypek
Kostiumografka filmowa i teatralna. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2011 roku projektuje kostiumy do filmów fabularnych i krótkometrażowych oraz spektakli teatralnych. Jest autorką kostiumów do filmów takich jak: „Kobieta na dachu” w reżyserii Anny Jadowskiej (światowa premiera na festiwalu Tribeca w konkursie międzynarodowym), „Święty” w reżyserii Sebastiana Buttnego (nominacja do Złotych Lwów), „Jeśli będziesz długo siedzieć w ciszy, przyjdą do ciebie inne zwierzęta” w reżyserii Jagody Szelc, będącego częścią antologii „Erotica 2022”, a także do krótkometrażowych filmów „Magma” i „Nagie oko” w reżyserii Heleny Oborskiej. W teatrze współpracowała m.in. z Małgorzatą Wdowik, realizując spektakle „Niepokój przychodzi o zmierzchu” (Teatr Pantomimy we Wrocławiu) oraz „Gloria – The Right to Be Desperate” (Theater Neumarkt w Zurychu), z Jagodą Szelc przy spektaklach „Uśmiechnięty” (Nowy Teatr w Warszawie) i „Maszyna” (Teatr Polski w Bydgoszczy), a także z Anną Smolar, Agnieszką Glińską i Łukaszem Kosem.
Teatr Dramatyczny w Warszawie
