AJ Pearce: Droga Pani Bird. Wydawnictwo Literackie, Kraków 2020 – pisze Izabela Mikrut.
AJ Pearce parę zabawnych błędów debiutantki popełnia, ale jedna rzecz jej się udaje: opowiadanie historii. Historii, która na oczach czytelniczek będzie się zmieniać i z przewidywalnego czytadła stanie się dynamiczną i pełną wstrząsów relacją. Ostatnio na rynku wydawniczym motyw wojen w literaturze obyczajowej zostaje spłycony i potraktowany jako zestaw utrudnień dla prawdziwej miłości. AJ Pearce też przenosi się do drugiej wojny światowej i chociaż nie potrafi w pełni oddawać kolorytu lokalnego – ani też na nim się nie skupia przez długi czas – odchodzi od stereotypów. I już za samo to czytelniczki mogą ją polubić.
Wszystko zaczyna się z chwilą, gdy młoda ambitna kobieta poszukuje pracy, która ma ją przybliżyć do kariery reporterskiej. Wymarzona redakcja potrzebuje maszynistki, więc Emmy pojawia się tam z nadzieją, że zostanie dostrzeżona przez szefów i dopuszczona do roli korespondentki wojennej. Tyle tylko, że zamiast do „Londyńskiej Kroniki Wieczornej” trafia do „Przyjaciółki Kobiety” i zostaje asystentką Henrietty Bird, nieprzejednanej i ponurej strażniczki moralności. Henrietta Bird prowadzi rubrykę z poradami dla kobiet, jednak nie przyjmuje do wiadomości pytań dotyczących seksu, relacji pozamałżeńskich, dojrzewania i wielu innych spraw, które nurtują odbiorczynie czasopisma. Henrietta Bird piętnuje rozwiązłość i nie życzy sobie, żeby w jej gazecie pojawiały się choćby śladowo tematy niebezpieczne. Problem w tym (z czego redaktorka nie zdaje sobie sprawy), że konkurencja nie śpi i chętnie na swoich łamach rozwiewa rozmaite wątpliwości, podbierając „Przyjaciółce Kobiety” czytelniczki. Emmy znajduje sposób na ominięcie surowych reguł – ale też sporo ryzykuje.
I kiedy wydaje się, że AJ Pearce pozostanie przy dość przewidywalnej drodze fabuły, następuje ciekawy zwrot. Autorka zaczyna przejmować się kwestią wojny – tym, co do tej pory było jej potrzebne jedynie jako wyjaśnienie moralnych dylematów. Przypomina sobie też o tym, że Emmy i jej przyjaciółki to młode kobiety, które same potrzebują wskazówek choćby przy wyborze partnerów lub przy decydowaniu o stopniu zażyłości z nimi. W tym momencie książka „Droga Pani Bird” zdecydowanie nabiera tempa – i zaczyna wyróżniać się wśród obyczajówek na rynku. Autorka udowadnia, że ma kilka oryginalnych pomysłów i że wie, jak grać na uczuciach czytelniczek. Wyszukuje motywy, których wcześniej nie sygnalizowała, ale wtapia je w powieściową sytuację tak, by przekonać do siebie odbiorczynie. Wojna przedstawiana jest tu tylko w kilku aspektach, modyfikuje ją Pearce tak, by pozostać przy rozterkach Emmy i jej bratniej duszy.
Najpierw zabawna i intrygująca, później bardziej mroczna – „Droga Pani Bird” to powieść z pomysłem, jeśli AJ Pearce zamierza w taki sposób funkcjonować na rynku literackim, zapewni sobie szybko stałe i wierne grono czytelniczek. W tej książce dzieje się wiele, z dala od scenariuszowych schematów. A to już rzadkość przy obecnej nadprodukcji powieści obyczajowych. AJ Pearce próbuje z dość dobrym skutkiem snuć przekonującą opowieść o innej stronie silnych uczuć. „Droga Pani Bird” to skomplikowana narracja i znakomity pomysł.
