Kotański laureatem Nagrody im. Zygmunta Hübnera „Człowiek Teatru”, Chludziński wyróżniony „Złotym Prologiem” 2026.
fot. Grzegorz Gołębiowski
Nagroda im. Zygmunta Hübnera CZŁOWIEK TEATRU po raz trzynasty będzie uroczyście wręczona w dniu 23 marca 2026 roku, w noszącym jego imię Teatrze Powszechnym w Warszawie.
Nagroda im. Zygmunta Hübnera CZŁOWIEK TEATRU ustanowiona została przez Fundację Teatru Myśli Obywatelskiej im. Zygmunta Hübnera, aby – wyrażane w praktyce twórczej, dydaktycznej oraz pisarskiej idee Patrona – przypominać i propagować. Pomimo oczywistych zmian politycznych, społecznych, estetycznych i obyczajowych, które dokonały się wokół teatru i w nim samym, idee te są wciąż warte pamięci i uwagi – dla dobra teatru, jego twórców i publiczności.
Nagroda ma na celu:
– promować ludzi, podejmujących dzieło Zygmunta Hübnera, które realizował jako Dyrektor, Artysta i Autor,
– zwrócić społeczną uwagę – dyrektorów, urzędników, samorządowców, menadżerów kultury teatralnej – na trud organizowania działań teatralnych w duchu myśli obywatelskiej,
– przywrócić sens pojęciu sukcesu artystycznego i kariery artystycznej, opartych na artyzmie i sztuce, pojętej jako misja społeczna, kształtująca wrażliwość widzów, tworząca społeczną świadomość i tożsamość,
– propagować kryteria oceny pozycji artysty, mierzonej rzeczywistymi dokonaniami w sferze twórczości,
– promować wartości, którym przez całe życie wierny był Patron Fundacji, tj. zawodową rzetelność, uczciwość, dobrze pojętą pracowitość, globalne spojrzenie na teatr, obywatelską odpowiedzialność, wszechstronność w działaniu na gruncie teatralnym,
– wyróżniać ludzi wszechstronnych, których praca przyczynia się do rozwoju/ewolucji teatru, a także do poszerzenia wiedzy na jego temat, wizjonerów teatru, ludzi, dla których teatr jest sensem życia, którzy są autorytetami w jego dziedzinie.
Nagroda przyznawana jest corocznie Człowiekowi Teatru za działalność zgodną z myślą i działaniem Zygmunta Hübnera.
Kapitułę XIII edycji Nagrody stanowią członkowie Rady Fundacji oraz laureaci poprzednich edycji: Anna Augustynowicz, Małgorzata Bogajewska, Dorota Buchwald, Joanna Hübner – Wojciechowska, Krystyna Janda, Andrzej Dziuk, Jan Englert, Janusz Gajos, Jacek Głomb, Krzysztof Głuchowski, Kazimierz Kaczor, Adam Orzechowski, Jacek Sieradzki, Allan Starski, Tomasz Rodowicz, Robert Talarczyk.
Honorowy patronat Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pani Marty Cienkowskiej.
Laureatem Nagrody im. Zygmunta Hübnera CZŁOWIEK TEATRU 2026 został Michał Kotański.
Michał Kotański – reżyser, dyrektor teatrów. Absolwent reżyserii na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie oraz filozofii na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 2015-2024 jako dyrektor Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach zaproponował linię repertuarową i wysoki poziom wykonawczy, co w widoczny sposób umocniło znaczenie kieleckiej sceny na mapie teatralnej Polski. Powołał do życia Kielecki Międzynarodowy Festiwal Teatralny. W latach 2021-2024 przeprowadził remont i rozbudowę teatru.
Od 2024 roku dyrektor Teatru Telewizji. Stoi na czele zespołu, który w powszechnej opinii odnowił oblicze telewizyjnej sceny, przywracając jej znaczenie dla kultury polskiej.
Podczas uroczystości wręczenia Nagrody po raz siódmy zostanie przyznane również Wyróżnienie im. Zygmunta Hübnera ZŁOTY PROLOG dla twórcy teatru na początku drogi, który w ocenie Fundacji w swoim działaniu realizuje ideały Patrona w następujących aspektach:
– Etyka pracy
– Samodzielność i oryginalność
– Wrażliwość na problemy współczesności
– Dbałość o warsztat
– Wysoki poziom działań artystycznych, organizacyjnych lub społecznych
Decyzją Rady Fundacji laureatem Wyróżnienia im. Zygmunta Hübnera ZŁOTY PROLOG 2026 został Stanisław Chludziński.
Stanisław Chludziński – reżyser teatralny, absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie.
Zadebiutował zawodowo spektaklem „Szklana menażeria” na podstawie dramatu Tennessee Williamsa, na Scenie Kameralnej Teatru Wybrzeże w Sopocie. Pracuje z szacunkiem dla tekstu, mówiąc: „Wokół mnie jest tyle wspaniałych historii, że na razie nie czuję żadnej potrzeby, żeby je dekonstruować.”
Jako artysta preferuje język prosty, komunikatywny i emocjonalnie angażujący. Interesuje go teatr opowiadający ważne, osobiste, rezonujące z widzami historie. W swojej twórczości porusza tematy lęku, traumy i współczesnych kryzysów, stawiając na teatr bliski codzienności i emocjonalnie autentyczny.
