Realizacja oparta na trylogii tragicznej Ajschylosa („Agamemnon”, „Ofiarnice”, „Eumenidy”) wpisuje się w kierunek zaproponowany przez Jana Klatę, choć – co istotne – nie była zapowiadana wprost w jego koncepcji programowej dla Teatru Narodowego, sięgającej roku 2030.
Klata deklarował w niej powrót do wielkich tekstów antycznych (m.in. Eurypidesa i Ajschylosa), wskazując konkretne tytuły, jednak „Oresteja” nie pojawiała się wśród zapowiedzi.
Jednocześnie nazwisko Percevala pojawia się w programie Klaty w kontekście jego wspomnień o wcześniejszych, niespełnionych planach współpracy. Reżyser pisał: „W momencie gdy przestawałem być dyrektorem Starego Teatru [w Krakowie – przyp. red.], byliśmy już umówieni z Lukiem Percevalem na »Braci Karamazow« […] To już przeszłość”.
Ta przeszłość – znacząca i niedomknięta – wraca dziś w nowej instytucjonalnej rzeczywistości i z innym materiałem dramatycznym.
Luk Perceval (ur. 1957 w Lommel) to jeden z najważniejszych współczesnych twórców europejskiej sceny – reżyser teatralny i operowy od lat obecny na najważniejszych scenach Belgii i Niemiec. Był związany m.in. z Schaubühne am Lehniner Platz jako reżyser rezydent oraz z Thalia Theater jako główny reżyser.
Jego teatr, zwłaszcza ten z ostatnich lat, opiera się na redukcji formy i koncentracji na aktorze – intensywnej pracy psychologicznej i fizycznej, często przy ograniczeniu klasycznej narracji. Perceval współpracuje z polskimi scenami: w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej zrealizował „3Siostry” (koprodukcja z TR Warszawa, 2021; Nagroda im. Konrada Swinarskiego za reżyserię), „Pewnego długiego dnia” (2023) oraz „Seks, hajs i głód” (2025).
Belgijski reżyser w swoich przedstawieniach nieraz już korzystał z wątków antycznych (m.in. wystawiał „Andromachę” wg Racine’a i „Penthesileę” wg von Kleista), a w 2000 r. na Holland Festival przygotował spektakl „Aars!” oparty na wątkach „Orestei”.
Więcej informacji o produkcji Teatru Narodowego poznamy w najbliższych miesiącach.
Teatr Narodowy