Dwunastka Sprawiedliwych. Teatralny sezon 2025/2026 oczami Mateusza Michalskiego

Po raz kolejny oddajemy głos dwunastu osobom związanym z teatrem – krytykom, dziennikarzom i członkom naszej redakcji.

Pytamy o spektakle, role, twórców i wydarzenia, które w sezonie 2025/2026 szczególnie zapisały się w ich pamięci. Nie szukamy werdyktu ani jednej obowiązującej hierarchii. Interesują nas osobiste wybory, różnice zdań i to, co z perspektywy każdej z zaproszonych osób okazało się naprawdę ważne.

Jako czwarty głos zabiera w „Dwunastce Sprawiedliwych” Mateusz Michalski – recenzent teatralny, pochodzący z Wrocławia, na co dzień prowadzi konto instagramowe z recenzjami “Na sztuki”. Oto jego teatralne podsumowanie sezonu 2025/2026.

Podsumowanie sezonu 2025/2026 – Mateusz Michalski

Najlepsze przedstawienie:

Strach zżera duszę – reż. Jędrzej Piaskowski, Teatr Śląski w Katowicach

Termopile polskie – reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Wszyscy jesteśmy Belén – reż. Katarzyna Minkowska, Teatr im. Jaracza w Olsztynie

Najlepszy teatr:

Teatr Współczesny w Szczecinie

Teatr im. Jaracza w Olsztynie

Teatr Telewizji

Najlepsze wystawienia nowych polskich sztuk:

Mariusz Gołosz, Pieśni piekarzy polskich – reż. Klaudia Gębska, Teatr Telewizji

Julia Nowak, Nie całuj mnie teraz – reż. Olga Ciężkowska, Teatr Współczesny w Szczecinie

Hubert Sulima, Strach zżera duszę – reż. Jędrzej Piaskowski, Teatr Śląski w Katowicach

Najlepsza reżyseria:

Klaudia Hartung-Wójciak – Wichrowe Wzgórza. Love To Die, Teatr Polski w Bydgoszczy

Jędrzej Piaskowski – Lubiewo, Wrocławski Teatr Współczesny; Strach zżera duszę, Teatr Śląski w Katowicach

Wojtek Ziemilski – Repertuar, Teatr Polski we Wrocławiu

Najlepsza rola kobieca:

Magdalena Cielecka – Europa, reż. Krzysztof Warlikowski, Nowy Teatr w Warszawie; Tartuffe, reż. Tadeusz Kabicz, Teatr Telewizji; Wszystko na sprzedaż, reż. Mateusz Atman, Agnieszka Jakimiak, Teatr Telewizji; The second woman, reż. Anna Breckon, Nat Randall, Malta Festival w Poznaniu – to bez wątpienia był jej sezon!

Violetta Smolińska – Strach zżera duszę, reż. Jędrzej Piaskowski, Teatr Śląski w Katowicach

Najlepsza rola męska:

Piotr Franasowicz – Uroczystość, reż. Małgorzata Bogajewska, Teatr Ludowy w Krakowie

Marcin Miodek – Memling, czyli historia końca świata, reż. Agata Duda-Gracz, Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Najlepsza kobieca rola drugoplanowa:

Elżbieta Kępińska – Między nami dobrze jest, reż. Patryk Warchoł, Teatr Współczesny w Warszawie

Danuta Stenka – Termopile polskie, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Najlepsza męska rola drugoplanowa:

Krzysztof Oleksyn – Pulverkopf, reż. Katarzyna Kalwat, Nowy Teatr w Warszawie / Teatr Polski w Poznaniu

Andrzej Seweryn – Rękopis znaleziony w Saragossie. Dziedzictwo Gomelezów, reż. Grzegorz Jarzyna, Teatr Polski w Warszawie

Najlepsza adaptacja teatralna/dramaturgia/scenariusz:

Dramaturgia:

Patrycja Kowańska – Very Ibsen, reż. Dominika Knapik, Teatr Współczesny w Szczecinie

Adaptacje (tej samej powieści, każda inaczej rozkładająca akcenty):

Miłosz Markiewicz, Ewa Platt – Prowadź swój pług przez kości umarłych, reż. Ewa Platt, Teatr Narodowy w Warszawie

Sandra Szwarc – Prowadź swój pług przez kości umarłych, reż. Lena Frankiewicz, Teatr im. Jaracza w Łodzi

Najlepsza scenografia:

Agata Duda-Gracz – Memling, czyli historia końca świata, reż. Agata Duda-Gracz, Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Justyna Łagowska – Termopile polskie, reż Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Marta Szypulska – Potok. Ćwiczenia ze wspólnoty, reż. Wiktor Rubin, Teatr im. Żeromskiego w Kielcach

Najlepsze kostiumy:

Klaudia Hegab – Very Ibsen, reż. Dominika Knapik, Teatr Współczesny w Szczecinie

Mirek Kaczmarek – Krzyżacy, reż. Jan Klata, Teatr im. Jaracza w Olsztynie

Flavia Ruggeri – 7 samotności, reż. Robert Wilson, Charles Chemin, Teatr im. Horzycy w Toruniu / Narodowy Teatr Dramatyczny w Kownie

Najlepsza choreografia:

Dominika Knapik – Very Ibsen, reż. Dominika Knapik, Teatr Współczesny w Szczecinie

Anna Obszańska – Nowy wspaniały świat, reż. Anna Obszańska, Wrocławski Teatr Pantomimy

Zespół Wrocławskiego Teatru Pantomimy – Little, reż. Gosia Wdowik, Wrocławski Teatr Pantomimy

Najlepszy ruch sceniczny:

Claude Bardouil – Europa, reż. Krzysztof Warlikowski, Nowy Teatr w Warszawie

Anna Steller, Agnieszka Kryst – Prowadź swój pług przez kości umarłych, reż. Lena Frankiewicz, Teatr im. Jaracza w Łodzi

Emil Wesołowski – Klub kawalerów, reż. Krystyna Janda, Och-Teatr w Warszawie

Najlepsza muzyka:

Fryderyk Lutyński – Pulverkopf, reż. Katarzyna Kalwat, Nowy Teatr w Warszawie / Teatr Polski w Poznaniu

Piotr Łabonarski – Ruda, reż. Wawrzyniec Kostrzewski, Teatr Telewizji

Paweł Mykietyn – Europa, reż. Krzysztof Warlikowski, Nowy Teatr w Warszawie

Najlepsza reżyseria światła:

Jędrzej Jęcikowski – Wichrowe Wzgórza. Love To Die, reż. Klaudia Hartung-Wójciak, Teatr Polski w Bydgoszczy

Marcello Lumaca – 7 samotności, reż. Robert Wilson, Charles Chemin, Teatr im. Horzycy w Toruniu / Narodowy Teatr Dramatyczny w Kownie

Katarzyna Łuszczyk – Między nogami Leny, czyli „Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny” według Caravaggia, reż. Agata Duda-Gracz, Teatr Śląski w Katowicach

Najlepsze wizualizacje:

Natan Berkowicz – Krzyżacy, reż. Jan Klata, Teatr im. Jaracza w Olsztynie; Termopile polskie, reż, Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Wera Englot – Wichrowe Wzgórza. Love To Die, reż. Klaudia Hartung-Wójciak, Teatr Polski w Bydgoszczy

Najciekawszy debiut reżysersko-aktorski:

Debiuty rozumiane jako pierwsze kroki stawiane na profesjonalnych scenach:

Agnieszka Rajda – Wszyscy jesteśmy Belén, reż. Katarzyna Minkowska, Teatr im. Jaracza w Olsztynie (aktorski)

Kacper Męcka – Konsternacja, reż. Jan Hussakowski, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu (aktorski)

Patryk Warchoł – Między nami dobrze jest, reż. Patryk Warchoł, Teatr Współczesny w Warszawie (reżyserski)

Najlepsze przedstawienie teatru muzycznego:

Don Quichotte – reż. Marek Weiss, Opera Wrocławska

Najlepsze przedstawienie teatru lalkowego:

Podróże Guliwera – reż. Krzysztof Garbaczewski, Teatr Lalek Guliwer w Warszawie

Najlepsze przedstawienie teatru telewizji:

Ruda – reż. Wawrzyniec Kostrzewski

Najlepszy dyplom:

Trzy siostry. Dyplom – reż. Anna Ilczuk, Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, filia we Wrocławiu

Największe rozczarowanie:

Wyzwolenie – reż. Maja Kleczewska, Teatr im. Słowackiego w Krakowie