Dwunastka Sprawiedliwych. Teatralny sezon 2025/2026 oczami Jana Bończy Szabłowskiego

Po raz kolejny oddajemy głos dwunastu osobom związanym z teatrem – krytykom, dziennikarzom i członkom naszej redakcji.

Pytamy o spektakle, role, twórców i wydarzenia, które w sezonie 2025/2026 szczególnie zapisały się w ich pamięci. Nie szukamy werdyktu ani jednej obowiązującej hierarchii. Interesują nas osobiste wybory, różnice zdań i to, co z perspektywy każdej z zaproszonych osób okazało się naprawdę ważne.

Jako trzeci głos zabiera w „Dwunastce Sprawiedliwych” Jan Bończa Szabłowski – dziennikarz, publicysta i krytyk teatralny, od lat związany z „Rzeczpospolitą” oraz magazynem „Plus Minus”. Współpracuje również z Polskim Radiem RDC, jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych i jurorem festiwali teatralnych. Badacz oraz popularyzator twórczości Brunona Schulza. Oto jej teatralne podsumowanie sezonu 2025/2026.

Podsumowanie sezonu 2025/2026 – Jan Bończa Szabłowski

Najlepsze przedstawienie:

„Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

„Bracia Lehman”, reż. Oskar Winiarski, Teatr Współczesny w Warszawie

Najlepszy teatr:

Teatr Narodowy w Warszawie

Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach

Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Najlepsze wystawienie nowej polskiej sztuki:

„Sublokatorka” na podstawie prozy Hanny Krall, reż. Maja Kleczewska, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Najlepsze wystawienie nowej sztuki obcojęzycznej:

„Bracia Lehman” Stefano Massiniego, reż. Oskar Winiarski, Teatr Współczesny w Warszawie

Najlepsza reżyseria:

Jan Klata, „Termopile polskie”, Teatr Narodowy w Warszawie

Oskar Winiarski, „Bracia Lehman”, Teatr Współczesny w Warszawie

Maja Kleczewska, „Sublokatorka”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Najlepsza rola kobieca:

Krystyna Janda, „Zapętlona”, Teatr Polonia w Warszawie

Danuta Stenka jako Katarzyna II, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Małgorzata Kożuchowska jako Aniela Dulska, „Moralność pani Dulskiej”, reż. Anna Augustynowicz, Teatr Narodowy w Warszawie

Kinga Preis jako Aniela Dulska, „Moralność pani Dulskiej”, reż. Agnieszka Glińska, Teatr Telewizji

Najlepsza rola męska:

Oskar Hamerski jako Potiomkin, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Antoni Sztaba, „Hamlet”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Najlepsza kobieca rola drugoplanowa:

Anna Ilczuk, „Hamlet”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Ewa Skibińska, „Hamlet”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie

Joanna Jeżewska, „Chłopki”, reż. Sławomir Narloch, Teatr Współczesny w Warszawie

Anna Grycewicz, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Najlepsza męska rola drugoplanowa:

Jan Frycz, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Jerzy Radziwiłowicz, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Najlepsza adaptacja teatralna / dramaturgia / scenariusz:

„Bracia Lehman”, reż. Oskar Winiarski, Teatr Współczesny w Warszawie

„Chłopki”, reż. Sławomir Narloch, Teatr Współczesny w Warszawie

„Kariera Nikodema Dyzmy”, reż. Paweł Szkotak, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie

Najlepsza scenografia:

AAFGJAAP (kolektyw scenograficzny) „Rękopis znaleziony w Saragossie”, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie

Agata Skwarczyńska „Anioł zagłady”, Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka w Warszawie

Agata Duda-Gracz – „Memling”, reż. Agata Duda-Gracz, Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Najlepsze kostiumy:

Mirek Kaczmarek, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Gosia Baczyńska, „Anioł zagłady”, Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka w Warszawie

Najlepsza choreografia:

Mariusz Żwierko „Chłopki”, reż. Sławomir Narloch, Teatr Współczesny w Warszawie

Najlepszy ruch sceniczny:

Brak wskazania.

Najlepsza muzyka:

„Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy w Warszawie

Najlepsza reżyseria światła:

Antoni Grałek, „Prowadź swój pług przez kości umarłych” na podstawie powieści Olgi Tokarczuk, reż. Ewa Platt, Teatr Narodowy w Warszawie

Najlepsze wizualizacje:

Zbigniew Bzymek „Rękopis znaleziony w Saragossie”, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie

Najciekawszy debiut reżyserski/aktorski:

Oskar Winiarski, „Bracia Lehman”, Teatr Współczesny w Warszawie

Najlepsze przedstawienie teatru muzycznego:

„Starzyński”, Teatr Syrena w Warszawie

„Wesele Figara”, reż. Jitka Stokalska, Polska Opera Królewska

„Lalka ’89. Kapitalistyczna komedia romantyczna” Michała Walczaka, Teatr Rampa na Targówku w Warszawie

Najlepsze przedstawienie teatru lalkowego:

Brak wskazania.

Najlepsze przedstawienie Teatru Telewizji:

„Prałat”, reż. Marcin Liber

„Ruda”, reż. Wawrzyniec Kostrzewski

„Moralność pani Dulskiej”, reż. Agnieszka Glińska

Najlepsze słuchowisko:

„Wilk. Już za późno na wszystko” według Marka Hłaski

„Gąsiornica” Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, reż. Aleksandra Głogowska

Najlepszy spektakl taneczny:

Brak wskazania.

Najlepszy dyplom:

„Słabi” Magdaleny Drab, reż. Marcin Hycnar, Teatr Collegium Nobilium w Warszawie

Najlepsza książka o teatrze:

Barbara Osterloff, „Lena. Córka Zelwera”

Największe rozczarowanie:

Likwidacja założonego przez Tadeusza Łomnickiego Teatru na Woli w Warszawie – sceny o tak bogatej historii – oraz całkowite milczenie środowiska. To raczej nawet skandal, a nie rozczarowanie.