O spektaklu
Wszystko zaczyna się niepozornie: zwykły weekend, rozmowa przy kuchennym stole. Jedno zdanie wystarczy jednak, by w ciągu kilkunastu godzin uporządkowany świat głównego bohatera rozsypał się na kawałki. Na jaw wychodzą tajemnice, które podważają wszystko, co wiedział dotąd o sobie i o swoim życiu.
Wyrzucony poza nawias własnej biografii, bohater mówi o sobie: „Jestem jak ten głupi ptaszek, co wpadł w sidła i nie może się wydostać”. W odpowiedzi pada zdanie, które staje się kluczem do całej historii: „Pułapką jesteś ty sam”.
Stieszyk buduje wokół niego pytanie o wolność: co ona znaczy, kiedy człowiek odkrywa, że rzeczywistość, w której funkcjonował, mogła być cudzą konstrukcją, i czy z pułapki, którą nosi się w sobie, da się wyjść?
Zainteresowało mnie w tym tekście to, że pułapka nie przychodzi z zewnątrz. Nikt tu nikogo nie zamyka, nie ma krat ani strażnika — bohater przez cały czas ma otwarte drzwi i przez cały czas z nich nie korzysta. Wymyśla powody, wraca do ludzi, którzy go ranią, i powtarza sobie, że jeszcze nie teraz, że jeszcze się okaże. Myślę, że każdy zna to z własnego życia: najtrudniej jest wyjść stamtąd, gdzie nikt nas nie trzyma siłą. Stieszyk nie poucza i nie stawia diagnoz — pisze blisko człowieka. Taki teatr staram się robić od lat: kameralny, grany o krok od publiczności, bez ogólników, bo na tej odległości ogólniki nie działają — mówi Sylwester Biraga, reżyser spektaklu i dyrektor Teatru Druga Strefa.
Muzyka na żywo
Muzykę do „Pułapki na ptaki” skomponowała Alexandra Malatskovskaya i sama wykonuje ją na żywo — publiczność nie usłyszy nagrania. To decyzja, która zmienia status muzyki w tym przedstawieniu: z tła staje się ona równorzędnym partnerem aktorów, a każdy wieczór brzmi nieco inaczej.
Białoruski tekst na polskiej scenie
Spektakl powstaje ze spotkania dwóch tradycji teatralnych — białoruskiej i polskiej. Sztuki Konstantina Stieszyka tłumaczono na kilka języków i grano na scenach w Europie Środkowej i Wschodniej.
Nad spektaklem pracują artystki i artyści z Polski, Białorusi, Rosji i Ukrainy. Centrum Mieroszewskiego, które dofinansowało projekt, powołano do dialogu Polaków z narodami Europy Wschodniej — i to jest właśnie ten dialog w wersji roboczej: kilka miesięcy prób nad jednym tekstem, przekład, wspólne szukanie sensu zdania po zdaniu. Teatr sprawdza się tu jako miejsce, w którym takie porozumienie da się zbudować w praktyce, a nie zadeklarować.
Twórcy i obsada
Autor: Konstantin Stieszyk Przekład: Marina Bolewska Reżyseria i scenografia: Sylwester Biraga Muzyka na żywo: Alexandra Malatskovskaya Plakat: Marek Maciejczyk
Występują: Paweł Haradnitski — Misza Vova Makovskyi — Grisza, ojciec Miszy Sebastian Pałka — Armen, Lem Walentyna Sizonenko — Olga, Matka, Liza
Prapremiera polska: 12 września 2026, godz. 19:00 Czas trwania: 75 minut Kategoria wiekowa: 15+.
