O spektaklu “Wyspa skarbów” wg R. L. Stevensona w reż. Jakuba Roszkowskiego w Teatrze Miniatura w Gdańsku pisze Magda Mielke.
fot. Piotr Pędziszewski
W Dzień Dziecka na Dużej Scenie Teatru Miniatura w Gdańsku odbyła się premiera spektaklu Wyspa skarbów – legendarnej powieści Roberta Louisa Stevensona – w reżyserii Jakuba Roszkowskiego. Przedstawienie, adresowane do widzów od 10. roku życia, okazało się prawdziwą perełką, łączącą przygodowy rozmach z refleksją nad dojrzewaniem, moralnymi wyborami i odkrywaniem własnej drogi.
Choć pirackie przygody kojarzą się dziś raczej z Piratami z Karaibów niż ze 140-letnią powieścią, Wyspa skarbów to klasyka, w której za fasadą morskich przygód kryje się opowieść pełna uniwersalnych prawd i głębokich tematów. Mimo że polskie tłumaczenie ukazało się sto lat temu, trójmiejskie teatry dotąd nie sięgały po tę historię. Szkoda, bo to bardzo teatralny materiał.
Lukę tę wypełnia Teatr Miniatura, który na zakończenie sezonu – przebiegającego pod hasłem „chłopaki” – zaprasza do świata pełnego tajemnic, niebezpieczeństw i skarbów. Roszkowski, znany z nowoczesnych adaptacji klasyki, z wyczuciem przełożył XIX-wieczną opowieść na język współczesnego teatru. Akcja spektaklu rozgrywa się nie na scenie, lecz na widowni, na której zainstalowano kilka platform, oraz na balkonie, na który aktorzy dostają się po drabinie. Miejsce widzów jest natomiast… na scenie.
Scenografia autorstwa Mirka Kaczmarka zachwyca kreatywnością – minimalistyczne, ale pomysłowe elementy, takie jak ogromna czaszka czy dekoracje ze srebrnej folii, zamieniają przestrzeń w statek, wyspę czy karczmę, budując sugestywną iluzję podróży. Kostiumy, również projektu Kaczmarka, oddają ducha epoki, a jednocześnie subtelnie wplatają współczesne akcenty, nadając postaciom uniwersalny charakter.
Muzyka Mateusza Bieryta, znanego z pracy przy musicalu 1989, jest jednym z najmocniejszych punktów spektaklu. Rytmiczne, morskie motywy i subtelne ballady budują emocjonalną głębię, a choreografia Urszuli Parol dodaje scenom dynamiki – szczególnie w sekwencjach walk i morskich przygód. Obsada, z Kamilem Markiem Kowalskim, Krystianem Wieczyńskim i Magdaleną Bednarek na czele, błyszczy energią i autentycznością.
Szczególnie wyróżnia się gra młodego aktora wcielającego się w Jima Hawkinsa, który z wyczuciem balansuje między młodzieńczą naiwnością a odwagą. To nie tylko chłopak wyruszający po skarb, lecz także symbol każdego z nas – stającego przed wyborem między lękiem a odwagą, wiernością a zdradą, pójściem na łatwiznę a odpowiedzialnością. To historia o tym, jak młody człowiek, rzucony w wir zdarzeń, poznaje zarówno swoje możliwości, jak i ograniczenia. Motyw dojrzewania został subtelnie wpleciony w akcję, dzięki czemu spektakl rezonuje zarówno z młodszymi, jak i starszymi widzami. Dzieci zachwyca przygodowa otoczka, dorośli odnajdą w nim pytania o wartości, które kierują naszym życiem.
