Znamy laureatów jubileuszowego festiwalu „Dwa Teatry”
Za nami jubileuszowa, 25. edycja Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2026”.
fot. media społecznościowe Teatru Telewizji TVP




Za nami jubileuszowa, 25. edycja Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2026”.
fot. media społecznościowe Teatru Telewizji TVP
Podczas uroczystej gali finałowej poznaliśmy laureatki i laureatów najważniejszego w Polsce wydarzenia poświęconego twórczości radiowej i telewizyjnej.
Tegoroczna edycja miała wyjątkowy charakter. Festiwal obchodził ćwierćwiecze istnienia, a przez kilka dni Sopot był miejscem spotkań twórców, aktorów, reżyserów, scenarzystów i producentów związanych z Teatrem Polskiego Radia oraz Teatrem Telewizji. W konkursie radiowym oceniano 16 słuchowisk, natomiast w konkursie Teatru Telewizji znalazło się 19 spektakli wybranych spośród premier sezonu 2025/2026.
Największe uznanie publiczności zdobyły słuchowisko „Himalaje” przygotowane przez Radio Katowice oraz spektakl Teatru Telewizji „Ezi” w reżyserii Janusza Zaorskiego, o czym pisaliśmy już wcześniej w naszym portalu – link.
Podczas gali finałowej wręczono nagrody w konkursie słuchowisk radiowych oraz spektakli Teatru Telewizji. Wśród laureatów znalazły się m.in. słuchowisko „Potop”, spektakl „Ruda”, a Nagrody Publiczności zdobyły „Himalaje” Radia Katowice i „Ezi” Teatru Telewizji.
Jury radiowe pod przewodnictwem Olafa Lubaszenki wysłuchało 16 słuchowisk konkursowych.
Grand Prix XXV Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2026” otrzymali twórcy słuchowiska „Potop” zgłoszonego przez Teatr Polskiego Radia:
Nagrodę za reżyserię otrzymał Jarosław Tumidajski za słuchowisko „O człowieku co wlazł do morza (i chyba nie wylezie)”.
Nagrodę za scenariusz oryginalny otrzymał Krzysztof Bizio za słuchowisko „Na południe”.
Nagrodę za scenariusz będący adaptacją otrzymali Andrzej Czarnecki, Małgorzata Szypura i Marcin Świetlicki za słuchowisko „Koziołek”.
Nagrodę za muzykę otrzymał MIUOSH za słuchowisko „Himalaje” w reżyserii Roberta Talarczyka.
Nagrodę im. Janusza Hajduna za realizację akustyczną zdobył Andrzej Brzoska za słuchowisko „O człowieku co wlazł do morza (i chyba nie wylezie)”.
Nagrodę aktorską za rolę kobiecą otrzymała Ewa Konstancja Bułhak za rolę w tym samym słuchowisku.
Nagrodę aktorską za rolę męską zdobył Mariusz Bonaszewski za rolę w słuchowisku „Na południe”.
Nagrodę za drugoplanową rolę kobiecą otrzymała Anna Seniuk za rolę w „Potopie”.
Nagrodę za drugoplanową rolę męską zdobył Henryk Gołębiewski za rolę w słuchowisku „Wilk. Za późno na wszystko”.
Honorową Nagrodę im. Krzysztofa Zaleskiego otrzymało słuchowisko „Jak być Polakiem i niedrogo za to zapłacić”.
Honorową Nagrodę dla Producenta Słuchowiska przyznano Radiu Katowice za słuchowisko „Himalaje”.
Szczególnym sukcesem zakończył się festiwal dla twórców słuchowiska „Himalaje” autorstwa Dariusza Kortki i Marcina Pietraszewskiego w reżyserii Roberta Talarczyka. Produkcja Radia Katowice zdobyła Nagrodę Publiczności, a także nagrodę za muzykę dla MIUOSHA oraz honorową nagrodę dla producenta słuchowiska.
Słuchowisko inspirowane jest biografią Jerzego Kukuczki i opowiada o pasji wspinaczkowej, cenie wielkich marzeń oraz dramatycznych wyborach ludzi gór.
Jury telewizyjne pod przewodnictwem Magdaleny Łazarkiewicz obejrzało 19 spektakli konkursowych wybranych spośród 31 premier sezonu 2025/2026.
Grand Prix dla najlepszego spektaklu XXV Festiwalu „Dwa Teatry” otrzymała „Ruda”.
Nagrodzono:
Nagrodę Główną dla najlepszego spektaklu przeniesionego do Teatru Telewizji zdobył „Kruk z Tower” w reżyserii Aldony Figury z Teatru Dramatycznego w Warszawie.
Nagrodę Specjalną dla spektaklu dla dzieci otrzymała Magdalena Małecka-Wippich za scenariusz i reżyserię „Kanato”.
Nagrodę za oryginalny współczesny polski tekst dramatyczny zdobył Mariusz Gołosz za „Stan podgorączkowy”.
Nagrodę za reżyserię otrzymała Nastazja Gonera za „Stan podgorączkowy”.
Nagrodę za zdjęcia zdobył Łukasz Gutt za „Dzień listopadowy”.
Nagrodę za scenografię otrzymała Oliwia Waligóra za „Punkty tkliwe”.
Nagrodę za kostiumy ex aequo zdobyły Patrycja Fitzet i Matylda Kotlińska za „Kanato”.
Nagrodę za montaż otrzymał Jakub Motylewski za „Kanato”.
Nagrodę za twórczą realizację telewizyjną spektaklu teatralnego zdobył Marcin Szołtysek za „Kruka z Tower”.
Nagrodę za debiut w Teatrze Telewizji otrzymała Zuzanna Bernat za rolę Wandy w spektaklu „Rodzice”.
Nagrodę aktorską za rolę kobiecą w spektaklu oryginalnym zdobyła Olga Sarzyńska za rolę Małgosi w „Rudzie”.
Nagrodę aktorską za rolę męską w spektaklu oryginalnym otrzymał Olaf Lubaszenko za rolę Karola w „Dniu listopadowym”.
Nagrodę aktorską za rolę kobiecą w spektaklu przeniesionym z teatru zdobyła Katarzyna Herman za rolę Matki w „Kruku z Tower”.
Nagrodę aktorską za rolę męską w spektaklu przeniesionym z teatru otrzymał Konrad Szymański za rolę Syna w „Kruku z Tower”.
Nagrodę im. Janusza Hajduna za muzykę otrzymał Piotr Łabonarski za muzykę do „Rudy”.
Tegoroczna odsłona Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” miała szczególny charakter, ponieważ wydarzenie obchodziło 25-lecie istnienia. Przez cztery dni Sopot gościł twórców radiowych i telewizyjnych z całej Polski, prezentując najciekawsze realizacje minionego sezonu, organizując spotkania z artystami, debaty oraz wydarzenia towarzyszące.
W konkursie radiowym zaprezentowano 16 słuchowisk, natomiast w konkursie Teatru Telewizji rywalizowało 19 spektakli wybranych spośród 31 premier sezonu 2025/2026.
Jubileuszowa edycja festiwalu potwierdziła, że Teatr Polskiego Radia i Teatr Telewizji pozostają ważną częścią polskiej kultury. Tegoroczne werdykty pokazały również, że zarówno jurorzy, jak i publiczność doceniają opowieści zakorzenione w historii, biografiach i doświadczeniach, które pozwalają spojrzeć na współczesność z nowej perspektywy.
Nagrody Publiczności dla „Himalajów” i „Eziego” stały się symbolicznym zwieńczeniem festiwalu, pokazując, że to właśnie te historie najmocniej wybrzmiały wśród słuchaczy i widzów jubileuszowej edycji „Dwóch Teatrów”.
„Zapolska śmiała się z idei, by »kobieta miała iść przez życie cicho i spokojnie«. Taki gorset społecznych oczekiwań wpychał jednak kobiety w równie groteskowy stan, jakim dziś może być hałaśliwe manifestowanie wariacko rozumianej niezależności. Znanej aż nazbyt dobrze z czarnych marszy i mającej odzwierciedlenie na przykład w agresywnej proaborcyjnej propagandzie”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.