Zmarł Jerzy Żurek – pisarz, dramaturg, eseista, uczestnik wydarzeń Marca ’68, a także autor sztuk teatralnych i powieści, które przez dekady opowiadały o historii, wolności i doświadczeniu polskiej inteligencji.
mat. Wydawnictwo LIRA
Był twórcą cenionych dramatów „Sto rąk, sto sztyletów” oraz „Po Hamlecie”, wystawianych m.in. przez Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatr Ateneum i Teatr Polski w Warszawie czy Teatr Wybrzeże w Gdańsku. Jego teatralne teksty, pełne politycznych i historycznych odniesień, należały do najważniejszych głosów dramaturgii przełomu lat 70. i 80.
Czytelnikom pozostawił również powieści „Casanova”, „Biała Góra”, „Job”, „Sonia” oraz wydaną zaledwie miesiąc temu „Zabić Casanovę”, wokół której planowane były właśnie premierowe spotkania autorskie. W swojej twórczości konsekwentnie podejmował temat pamięci, losu jednostki oraz miejsca inteligencji w powojennej Polsce.
Jerzy Żurek urodził się w 1946 roku. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i był świadkiem wydarzeń 8 marca 1968 roku na dziedzińcu UW. Debiutował już jako 24-latek powieścią „Kurz”. Przez lata pracował jako dziennikarz, a także współtworzył warszawską Galerię Sztuki A.B. Wahl – jedną z pierwszych prywatnych galerii sztuki w Polsce.
Jego twórczość pozostanie ważną częścią współczesnej literatury i polskiego życia teatralnego.
Rodzinie, bliskim i przyjaciołom Jerzego Żurka składamy wyrazy współczucia.
O książce “Alicja. Bożena. Ja. Siostry Wahl i bohema PRL-u” na naszym portalu pisał Wiesław Kowalski:
Galeria wolności – historia sztuki niezależnej w komunistycznej Polsce
