Rząd przyjął projekt ustawy o zabezpieczeniu socjalnym artystów. MKiDN przedstawia założenia nowego systemu

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

Rząd przyjął projekt ustawy o zabezpieczeniu socjalnym artystów. MKiDN przedstawia założenia nowego systemu

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zabezpieczeniu socjalnym osób wykonujących zawód artystyczny, przygotowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opublikowano: 2026-05-27
fot. KPRM

Projekt ma stworzyć mechanizm dopłat do składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne dla osób wykonujących zawody artystyczne, których dochody nie pozwalają na samodzielne opłacanie pełnych składek.

Jak podkreśla resort kultury, projekt ma być odpowiedzią na wieloletni problem niestabilności zatrudnienia i braku zabezpieczeń społecznych w środowisku artystycznym. Według danych przywołanych w dokumentacji projektu znaczna część osób pracujących w kulturze funkcjonuje w oparciu o umowy cywilnoprawne lub nieregularne źródła dochodu.

Projekt zakłada, że dopłaty będą uzupełniały składki do poziomu wynikającego z minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wsparcie ma być przyznawane po spełnieniu kryteriów dochodowych i weryfikowane corocznie.

Zgodnie z projektem status artysty zawodowego będzie przyznawany decyzją administracyjną przez Centrum Edukacji i Pracy Artystycznej (CEiPA), które ma powstać po przekształceniu obecnego Centrum Edukacji Artystycznej. W procesie uczestniczyć ma również Komisja Opiniująca złożona z przedstawicieli środowiska artystycznego.

Ministerstwo wskazuje, że projekt został przygotowany po konsultacjach z organizacjami zrzeszającymi twórców i artystów oraz przy współpracy z Uniwersytetem SWPS. W pracach uczestniczyły także Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Zdrowia oraz Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

W dokumentacji projektu jako osoba odpowiedzialna za jego opracowanie wskazany został sekretarz stanu w MKiDN Maciej Wróbel.

OSR: projektowi towarzyszy analiza kosztów i skutków regulacji

Projektowi ustawy towarzyszy również Ocena Skutków Regulacji (OSR), czyli standardowy dokument przygotowywany przy projektach ustawowych, zawierający analizę kosztów, skutków administracyjnych i wpływu planowanych przepisów na sektor publiczny.

W OSR wskazano m.in. przewidywane koszty funkcjonowania nowego systemu, w tym wydatki związane z obsługą administracyjną, działalnością nowej struktury CEiPA, systemami informatycznymi oraz dopłatami do składek dla artystów. Dokument przewiduje również utworzenie nowych etatów związanych z obsługą systemu.

Z dokumentów wynika, że wraz z wejściem ustawy powstać mają nowe etaty oraz struktury odpowiedzialne za przyznawanie statusu artysty zawodowego i obsługę dopłat do składek ZUS.

Według danych zawartych w OSR:
– w przekształconym Centrum Edukacji Artystycznej, które ma działać jako Centrum Edukacji i Pracy Artystycznej (CEiPA), przewidziano 29 nowych etatów; koszt ich utrzymania oszacowano na około 4,4 mln zł rocznie,
– w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego ma powstać kolejnych 11 etatów związanych z obsługą systemu; koszt: około 1,93 mln zł rocznie,
– koszty funkcjonowania administracyjnego — budynek, najem, media i obsługa — oszacowano na około 3 mln zł rocznie,
– działalność rady i komisji opiniujących ma kosztować około 2,5 mln zł rocznie,
– obsługa systemu po stronie ZUS została wyceniona na 4,8–6,7 mln zł rocznie, nie licząc kosztów IT związanych z uruchomieniem systemu,
– jednorazowy koszt wdrożenia systemu oszacowano na około 4,76 mln zł.

Największą pozycję stanowią jednak same dopłaty do składek dla artystów. Według OSR mają one wynosić od około 238 mln zł do 336 mln zł rocznie.

Łączny koszt funkcjonowania systemu w perspektywie dziesięciu lat oszacowano na około 3,8–3,9 mld zł.

Publikacja OSR oznacza, że debata wokół projektu obejmuje obecnie nie tylko kwestie zabezpieczenia społecznego środowiska artystycznego, ale również finansowania systemu oraz jego wpływu na budżet państwa.

MKiDN

Kategorie:


Cytat Dnia

„Dyżurny argument niedoceniających: skoro taki wielki pisarz, to dlaczego go wystawia tylko jego żona? Brzyk po raz trzeci dowodzi nieaktualności tezy o teatrze familijnym: Strzępka i Demirski dawno »otworzyli związek« w sensie artystycznym (w sensie życiowym – zamknęli). Na razie czekamy na powrót Moniki, na jej, by tak rzec, odkancel (wspaniała artystka i żadne ezoodpały nie odbiorą jej talentu), a tymczasem święto lasu, Paweł znów na mieście”

Maciej Stroiński o spektaklu „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET”, reż. Remigiusz Brzyk; E-teatr, 26.05.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL