Program Przestrzenie Sztuki – Taniec w Krakowie i Małopolsce – operatorem Teatr KTO
Program realizowany jest przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z operatorami wybranymi w drodze konkursu.
mat. plakat Teatru KTO




Program realizowany jest przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z operatorami wybranymi w drodze konkursu.
mat. plakat Teatru KTO
Teatr KTO w Krakowie jest jednym z pięciu operatorów programu Przestrzenie Sztuki – Taniec w edycji 2026–2028. To pierwsza odsłona programu zaplanowana w trybie trzyletnim, a jej całkowity budżet wynosi 7 500 000 zł.
Program realizowany jest przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z operatorami wybranymi w drodze konkursu. Każdy z nich otrzyma 1 440 000 zł na trzy lata działań, czyli 480 000 zł rocznie. Operatorzy muszą zapewnić wkład własny, finansowy lub niefinansowy, na poziomie co najmniej 20 procent przyznanych środków.
W konkursie oceniono sześć wniosków. Komisja powołana przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca zarekomendowała pięciu operatorów: Kielecki Teatr Tańca, białostockie partnerstwo Fundacji Rozwoju Sztuki Tańca, Białostockiego Teatru Lalek i Białostockiego Ośrodka Kultury, Teatr KTO w Krakowie, Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku wraz z Gdańskim Archipelagiem Kultury oraz Bytomski Teatr Tańca i Ruchu Rozbark.
W cyklu prezentującym operatorów programu Przestrzenie Sztuki – Taniec 2026–2028 przyglądamy się instytucjom, które przez najbliższe trzy lata będą odpowiadały za rozwój i wspieranie środowiska tanecznego w swoich regionach. Tym razem przedstawiamy Teatr KTO w Krakowie.
Teatr KTO w latach 2026–2028 będzie odpowiadał za działania programu Przestrzenie Sztuki – Taniec w Krakowie i Małopolsce.
Objęcie funkcji operatora programu skomentował dyrektor Teatru KTO Jerzy Zoń:
„Z ogromną radością i wdzięcznością przyjęliśmy rolę operatora programu Przestrzenie Sztuki – Taniec. Dziękujemy Instytutowi Muzyki i Tańca za zaufanie. To dla nas nie tylko wyróżnienie, ale przede wszystkim zobowiązanie.
Taniec i ruch od zawsze były ważną częścią naszej tożsamości artystycznej. Interesuje nas ciało jako narzędzie opowieści, emocji i spotkania z widzem. Dlatego z prawdziwą satysfakcją otwieramy w Teatrze KTO przestrzeń, która będzie miejscem realnego wsparcia dla niezależnych artystek i artystów tańca: twórców poszukujących, odważnych, budujących własny język wypowiedzi.
Od lat konsekwentnie pracujemy na rzecz rozwoju tej dziedziny, między innymi powołując do życia nowy festiwal na teatralnej mapie Polski – Festiwal Ciało i Czas. Zawsze byliśmy otwarci na świat artystów teatru fizycznego i nowe formy ekspresji. Teraz możemy nadać tym działaniom jeszcze szerszy wymiar.
Wierzymy, że Przestrzenie Sztuki – Taniec w naszym teatrze staną się miejscem dialogu, eksperymentu i spotkania: twórców z widzami, idei z praktyką, ruchu z myślą.
Zapraszamy do wspólnego budowania tej przestrzeni”.
To wybór ważny z kilku powodów. Teatr KTO nie jest instytucją tańca w wąskim znaczeniu tego słowa, ale od lat działa na styku różnych form scenicznych: teatru plenerowego, performansu, teatru ruchu, działań miejskich i projektów angażujących szeroką publiczność. Właśnie dlatego jego obecność w programie może poszerzyć sposób myślenia o tańcu jako praktyce artystycznej obecnej nie tylko na klasycznej scenie, lecz także w przestrzeni publicznej i w działaniach interdyscyplinarnych.
W konkursie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca Teatr KTO uzyskał 103 punkty, zajmując trzecie miejsce wśród wszystkich wyłonionych operatorów programu.
Komisja konkursowa, w której skład weszli Katarzyna Gardzina, Magdalena Juźwik, Monika Myśliwiec, Jacek Przybyłowicz oraz Joanna Stasina, rekomendowała do realizacji programu pięć podmiotów z całej Polski. Obok Krakowa znalazły się w tym gronie Kielce, Białystok, Gdańsk oraz Bytom.
Krakowski teatr został założony w 1977 roku. Przez dekady wypracował własny język oparty na pracy zespołowej, obrazie, rytmie, ruchu i kontakcie z widzem. Jest także organizatorem międzynarodowego ULICA Festival, jednego z najważniejszych w Polsce wydarzeń poświęconych teatrowi ulicznemu i plenerowemu. Od 2005 roku Teatr KTO działa jako miejska instytucja kultury.
W ramach programu Przestrzenie Sztuki – Taniec Teatr KTO ma pełnić funkcję regionalnego operatora. Oznacza to nie tylko organizację wydarzeń, ale również budowanie warunków dla pracy twórców i twórczyń tańca w Krakowie oraz Małopolsce. W programie przewidziano prezentacje spektakli, działania rezydencyjne, projekty edukacyjne oraz współpracę z niezależnym środowiskiem tanecznym.
– Program Przestrzenie Sztuki – Taniec w Krakowie jest dla nas nie tylko platformą wsparcia artystów, ale przede wszystkim dowodem na to, jak silnym i dynamicznym ośrodkiem tańca staje się nasz region. Z roku na rok obserwujemy rosnącą jakość projektów, odwagę twórczą i coraz większą obecność krakowskich artystów na mapie ogólnopolskiej i międzynarodowej. To ogromny sukces całego środowiska, instytucji, twórców i partnerów, którzy wspólnie budują przestrzeń dla rozwoju tańca współczesnego. Cieszymy się, że jako Teatr KTO możemy być częścią tego procesu i aktywnie współtworzyć jego kierunek – mówi Martyna Nowakowska, kierowniczka działu promocji Teatru KTO.
Istotne jest również to, że Teatr KTO nie będzie działał sam. W realizację programu zaangażowane są podmioty związane z krakowską i małopolską sceną tańca, między innymi Krakowski Teatr Tańca, Krakowskie Centrum Choreograficzne oraz fundacje Crush on Trash, Milla i Łagodnie. Taki układ może stworzyć zaplecze dla środowiska, które od lat rozwija się poza dużymi instytucjami repertuarowymi, często w trybie projektowym i przy ograniczonym dostępie do stałej infrastruktury.
Najważniejsze pytanie dotyczy więc tego, w jaki sposób trzyletni model finansowania wpłynie na stabilność działań. Dotychczas program Przestrzenie Sztuki – Taniec działał od 2020 roku, jednak edycja 2026–2028 po raz pierwszy została zaplanowana w dłuższej perspektywie. To daje operatorom więcej czasu na budowanie relacji z artystami, publicznością i lokalnymi partnerami.
W przypadku Teatru KTO szczególnie interesujące będzie połączenie doświadczenia instytucji miejskiej z energią niezależnych twórców tańca. Kraków ma dość mocne środowisko choreograficzne, ale podobnie jak wiele innych miast – potrzebuje narzędzi wspierających produkcję, rezydencje, prezentacje i rozwój publiczności. Program może stać się jednym z takich narzędzi, jeśli środki nie ograniczą się do pojedynczych wydarzeń, lecz pozwolą na systematyczną pracę.
W ramach zaplanowanych na 2026 rok działań, widzowie zobaczą nowe premiery dużego formatu, kameralne prezentacje – również plenerowe oraz przedstawienia pozostałych operatorów z całej Polski.
Prezentacja pierwszego zwycięzcy open call’a na prezentację spektakli scenicznych odbędzie się już 11 kwietnia o godz. 20.00 w Teatrze KTO. Krakowska publiczność zobaczy spektakl „Miazga” w reżyserii Stanisława Buldera i Artura Grabarczyka.
Projekt kładzie również duży nacisk na rozwój kompetencji i dobrostan środowiska tanecznego proponując m.in. prozdrowotne spotkania regeneracyjne RESTORATIVE. Profesjonalizację sektora wspiera Akademia Krytyxx (cykl warsztatów poświęconych analizie tańca) czy Krakowskie Kino Tańca oraz warsztaty z produkcji zero waste, uczące upcyklingu w tworzeniu scenografii i kostiumów.
Program zapewnia artystom profesjonalne zaplecze do pracy przez rezydencje choreograficzne oraz inicjatywę „Spółdzielnia Sztuki”, która mapuje i udostępnia infrastrukturę niezbędną do realizacji projektów. Jednocześnie znacząco wykracza poza działania jedynie o charakterze tanecznym. Istotnym elementem są zaplanowane warsztaty Dance for DP – wspierające osoby z chorobą Parkinsona.
Taniec ma nie tylko silną artystyczną funkcję, ale również bardzo dużą moc społeczną. Bardzo cieszę się, że w ramach naszych “Przestrzeni Sztuki” odbywać się będą warsztaty dla osób z chorobą Parkinsona. Metoda ta jest również bardzo użyteczna dla osób z niepełnosprawnościami fizycznymi oraz w innych chorobach. Myślę, że nie tylko dobrze ukazuje aspekt zdrowotny, ale również siłę integracji i więzi społecznych, a także przeciwdziała wykluczeniu – dodała Agata Moląg z Fundacji Milla.
Przestrzenie Sztuki – Taniec w Krakowie i Małopolsce będą więc testem partnerskiego modelu organizacji programu. Teatr KTO wnosi do niego doświadczenie instytucji znającej pracę z różnymi typami przestrzeni i publiczności. Partnerzy taneczni wnoszą natomiast kompetencje środowiskowe, choreograficzne i edukacyjne. Od jakości tej współpracy zależeć będzie, czy program stanie się realnym wsparciem dla twórców tańca, czy jedynie kolejnym kalendarzem wydarzeń.
Taniec przestał być postrzegany jedynie w kategoriach rozrywki czy estetycznego doświadczenia. Taniec stał się pełnoprawnym językiem współczesności, narzędziem opisu świata, uczestnikiem dyskursu społecznego i politycznego. To medium, które nie tylko komentuje rzeczywistość, ale również zajmuje w nim stanowiska. To także obszar o realnym potencjale gospodarczym i społecznym. Taniec buduje wspólnoty i relacje, daje przestrzeń do prawdziwego, fizycznego spotkania. Przestrzenie Sztuki Taniec Kraków, to nie jednorazowy program, ale początek procesu, który ma szansę wykreować dom dla tańca w Krakowie. – podsumowuje jeden z inicjatorów przedsięwzięcia, Eryk Makohon z Krakowskiego Teatru Tańca.
W poprzednim tekście z cyklu pisaliśmy o całej strukturze programu, jego budżecie i pięciu operatorach wybranych przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Teraz najważniejsze staje się przyglądanie temu, co każdy z nich zrobi z powierzonymi środkami. W Krakowie i Małopolsce odpowiedzialność za ten proces bierze na siebie Teatr KTO.
Program Przestrzenie Sztuki – Taniec 2026–2028 pokazuje, że taniec coraz wyraźniej potrzebuje nie tylko pojedynczych dotacji, ale stabilnych miejsc pracy, prezentacji i rozwoju. Teatr KTO jako operator regionalny będzie jednym z tych miejsc, w których sprawdzi się, czy trzyletni model finansowania pozwoli zbudować bardziej trwałą obecność tańca w życiu kulturalnym regionu.
„Zapolska śmiała się z idei, by »kobieta miała iść przez życie cicho i spokojnie«. Taki gorset społecznych oczekiwań wpychał jednak kobiety w równie groteskowy stan, jakim dziś może być hałaśliwe manifestowanie wariacko rozumianej niezależności. Znanej aż nazbyt dobrze z czarnych marszy i mającej odzwierciedlenie na przykład w agresywnej proaborcyjnej propagandzie”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.