Opowieść pt. „Lila” to film dokumentalny poświęcony aktorce Teatru Polskiego – Lidii Jeziorskiej, jej 55 – letniej drodze artystycznej, zawodowych zmaganiach scenicznych, a także kulisach pracy na deskach teatrów w Białymstoku, Gorzowie i Szczecinie.
Lidia Jeziorska przedstawiła w filmie również swoją prywatną stronę życia, a uzupełniają ją – mąż Jerzy i córka Anna.
– Film jest opowieścią o Lidce jako o aktorce, ale również jako kobiecie pełnej optymizmu, energii, wrażliwości, kochającej ludzi i zwierzęta. Podczas rozmów na planie widać było jej życiowy entuzjazm i ogromne zaangażowanie w pracę zawodową. Nie ma dla niej rzeczy niemożliwych. Nie ma dla niej spraw nie do załatwienia – opowiada reżyserka filmu, Iwona Gacparska. – Chociaż przepraszam, jeden element codzienności jest jednak dla niej niemożliwy – wczesne wstawanie do pracy… Dlatego zdjęcia z jej udziałem rozpoczynaliśmy nie wcześniej niż w południe. Lidka jest typem aktorki wszechstronnej i niezwykle charyzmatycznej. Wśród ról, które do tej pory zagrała są zarówno te główne, jak i drugoplanowe. Do każdej z nich zawsze podchodzi profesjonalnie i z każdej, nawet tej najmniejszej, potrafi zrobić „perełkę”. Podobnie było w pracy nad filmem. Nie przeszkadzała jej wichura, burzowe chmury tuż przed ulewą czy upał sięgający 35 stopni. Nigdy nie była zmęczona, nigdy nie narzekała. Gdy prosiłam o wyszukanie zdjęć z jej prywatnego archiwum, miałam je już na drugi dzień. A gdy zasugerowałam konkretny ubiór na kolejne zdjęcia, usłyszałam: „Nie ma sprawy, Iwonka, coś wymyślę!”. I ta jej wieczna radość i pozytywna energia! Lidka ma naprawdę nieustająco 20 lat… – dodaje reżyserka.
W filmie wzięli udział, poza oczywiście główną bohaterką, również: dyrektor Teatru Polskiego – Adam Opatowicz, przewodniczący szczecińskiego oddziału ZASP – Mirosław Kosiński, reżyser Jędrzej Piaskowski, a także aktorzy Teatru Polskiego – Adam Dzieciniak, Michał Janicki i Sławomir Kołakowski.
Scenariusz i reżyseria filmu: Iwona Gacparska, zdjęcia: Dariusz Aniołkowski, grafika: Andrzej Chuchra, dźwięk: Maciej Bujakowski, montaż i oprawa graficzna: Martin Pechan.
Lidia Jeziorska to absolwentka Szkoły Muzycznej w Toruniu. Na scenie teatralnej pojawiła się w sezonie 1971 – 1972 jako adeptka w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku. Zagrała 33 role teatralne, zanim w roku 1976 zdała w Warszawie eksternistyczny egzamin aktorski. Zagrała m.in. u boku Adama Ferencego i Włodzimierza Matuszaka w spektaklu „Woyzeck” Georga Buchnera, w reżyserii Agnieszki Holland. Za rolę Pauliny w spektaklu „Białe małżeństwo” Tadeusza Różewicza, na Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu, otrzymała nagrodę dla młodego aktora. Brała także udział w kabaretach reżyserowanych przez Jana Pietrzaka.
Od roku 1981 związana jest na stałe z Teatrem Polskim w Szczecinie. Obecnie występuje tu m.in. w spektaklach: „Choinka u Iwanowów. Horror w domku dla lalek” w reż. Jędrzeja Piaskowskiego, „Po Burzy” w reż. Michała Telegi, „Elizabeth Costello” w reż. Aleksandry Bielewicz, „Aleja Zasłużonych” w reż. Krzysztofa Materny, „Tragedia sztokholmska” w reż. Krzysztofa Popiołka, „Komedianci” w reż. Mikołaja Grabowskiego.
W roku 1981 aktorka została nagrodzona na XVI OPZTMF za rolę Teresy w spektaklu „Hałdy” Stanisława Bieniasza w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie.
Dom Kultury „13 Muz” w Szczecinie