Tegoroczna Opolska Scena Tańca przyniesie dziewięć spektakli, warsztaty, rozmowy z artystami, immersyjną wystawę choreograficzną VR oraz międzynarodowe Laboratorium Choreograficzne prowadzone przez Silvię Gribaudi. Kuratorem wydarzenia jest Janusz Orlik.
Opolska Scena Tańca powraca w 2026 roku z programem, który zdecydowanie wykracza poza formułę przeglądu spektakli. Przez osiem dni przestrzenie Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu wypełnią przedstawienia polskich i zagranicznych twórców, działania warsztatowe, spotkania z artystami oraz wydarzenia sytuujące taniec w szerszym kontekście współczesnej kultury, pamięci i nowych technologii.
Kuratorem tegorocznej edycji jest Janusz Orlik, który buduje program wokół różnorodności języków choreograficznych i sposobów myślenia o ciele. Interesuje go zarówno taniec jako bardzo osobista wypowiedź, jak i doświadczenie wspólnotowe – sytuacja spotkania artysty z publicznością, w której granice między sceną i widownią mogą zostać zakwestionowane lub całkowicie zatarte.
W programie znajdą się prace podejmujące tematy czasu, codzienności, presji, działania i odkładania decyzji, ale również spektakle wykorzystujące humor, popkulturę oraz grę ze społecznymi wyobrażeniami. Powracają pytania o rytm, powtarzalność i transformację ruchu, pamięć zapisaną w ciele oraz relację człowieka z krajobrazem, naturą i technologią.
Od „Kids” do „Rogera”
Opolską Scenę Tańca 2026 zainauguruje 20 września o godz. 16.40 spotkanie we foyer Dużej Sceny. Pierwszym przedstawieniem festiwalu będzie pokazany o godz. 17.00 w Modelatorni spektakl „Kids”. Po przedstawieniu zaplanowano rozmowę z jego twórczyniami i twórcami.
Tego samego wieczoru, o godz. 20.00 na Dużej Scenie, publiczność zobaczy „Suspended Chorus”. Spektakl poprzedzi krótkie wprowadzenie, natomiast po pokazie odbędzie się spotkanie z artystami prowadzone w języku angielskim i tłumaczone na język polski.
21 września w Modelatorni pokazany zostanie spektakl „Dzień w którym V. dała mi do myślenia albo jak pozbyłam się prokrastynacji”. Już sam tytuł wskazuje jeden z ważnych tematów tegorocznej edycji: napięcie pomiędzy działaniem, oczekiwaniem i odwlekaniem tego, co powinno się wydarzyć.
Dzień później, 22 września, program rozpocznie się warsztatami „Microbatics”, a wieczorem publiczność zobaczy w Modelatorni „Salon Bizarre”.
23 września odbędą się warsztaty „Miękkie krajobrazy ciała”, a następnie jeden z najważniejszych punktów programu towarzyszącego – pokaz work-in-progress „Dance, Humor and Timing”, będący efektem Laboratorium Choreograficznego prowadzonego przez Silvię Gribaudi. Wieczorem na Dużej Scenie zostanie zaprezentowane „Tempo”.
Kolejne dni przyniosą spektakle „Paysage” – 24 września, „Poruszony las” – 25 września, „Storm” – 26 września oraz zamykający festiwal „Roger”, którego pokaz odbędzie się 27 września o godz. 19.00 na Dużej Scenie.
Łącznie podczas tegorocznej Opolskiej Sceny Tańca publiczność będzie mogła zobaczyć dziewięć przedstawień:
- „Kids”
- „Suspended Chorus”
- „Dzień w którym V. dała mi do myślenia albo jak pozbyłam się prokrastynacji”
- „Salon Bizarre”
- „Tempo”
- „Paysage”
- „Poruszony las”
- „Storm”
- „Roger”
Silvia Gribaudi i Laboratorium Choreograficzne
Integralną częścią edycji będzie Laboratorium Choreograficzne prowadzone przez Silvię Gribaudi – artystkę znaną z łączenia choreografii, performansu, humoru i bezpośredniej relacji z widownią.
Laboratorium pomyślano jako intensywny, międzynarodowy proces twórczy. Jego uczestnicy będą badać możliwości budowania performatywnej obecności, kontaktu z publicznością oraz wykorzystywania humoru jako pełnoprawnego narzędzia choreograficznego.
Efekty tej pracy będzie można zobaczyć 23 września o godz. 16.00 na Małej Scenie podczas pokazu work-in-progress „Dance, Humor and Timing”.
To ważne przesunięcie akcentów festiwalu: Opolska Scena Tańca nie ogranicza się do prezentowania ukończonych przedstawień, lecz pokazuje także choreografię jako proces, eksperyment i przestrzeń wymiany doświadczeń pomiędzy artystami.
Warsztaty, rozmowy i spotkania z publicznością
Organizatorzy mocno rozbudowali również program towarzyszący. Publiczność będzie mogła uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez polskich i zagranicznych artystów. Oprócz „Microbatics” oraz „Miękkich krajobrazów ciała” zaplanowano także „Kulisy Paysage”, „Club Med Dancing” i „Hardcore Release”.
Większość wieczornych przedstawień poprzedzą spotkania z cyklu „Słowem wstępu”, pozwalające przygotować widzów do oglądania konkretnych prac. Po spektaklach odbywać się będą natomiast rozmowy z artystkami i artystami. W przypadku zagranicznych zespołów spotkania prowadzone w języku angielskim zostaną przetłumaczone na język polski.
Tak zaprojektowana formuła sprawia, że odbiorca nie pozostaje jedynie obserwatorem kolejnych przedstawień, lecz otrzymuje możliwość wejścia głębiej w ich kontekst, poznania metod pracy choreografów i skonfrontowania własnych doświadczeń z intencjami twórców.
Choreografia także w rzeczywistości wirtualnej
Szczególnie interesująco zapowiada się 25 września. Od godz. 12.00 do 18.00 na Dużej Scenie dostępna będzie „Współobecność” – immersyjna wystawa choreograficzna VR.
Obecność w programie projektu wykorzystującego rzeczywistość wirtualną dobrze pokazuje kierunek tegorocznej edycji. Choreografia nie jest tu traktowana wyłącznie jako układ ciał znajdujących się fizycznie na scenie. Może wchodzić w relację z obrazem, iluzją, nowymi technologiami i zmieniającym się sposobem doświadczania przestrzeni.
Pojawia się tym samym pytanie szczególnie istotne we współczesnej kulturze: co właściwie oznacza obecność w momencie, gdy doświadczenie cielesne może być zapośredniczane przez technologię?
Kantor, Bausch i pamięć ciała
Tego samego dnia o godz. 18.00 we foyer Dużej Sceny odbędzie się rozmowa wokół najnowszej książki Anny Królicy „Ciało i pamięć w teatrach Tadeusza Kantora i Piny Bausch”.
Spotkanie wprowadzi do programu perspektywę historyczną i teoretyczną, skupiając się na pamięci ciała oraz jego znaczeniu w teatrze i tańcu. Zestawienie twórczości Tadeusza Kantora i Piny Bausch pozwala zarazem przyjrzeć się dwóm niezwykle ważnym tradycjom XX-wiecznych sztuk performatywnych i sposobom, w jakie ciało może przechowywać doświadczenia, gesty i pamięć.
Tydzień, w którym ruch staje się językiem
Tegoroczna Opolska Scena Tańca została pomyślana jako przestrzeń przepływu pomiędzy rozmaitymi estetykami, pokoleniami i sposobami rozumienia choreografii. Obok przedstawień pojawiają się praktyczne warsztaty, działania laboratoryjne, rozmowy, książka poświęcona historii tańca oraz eksperyment z rzeczywistością wirtualną.
Taniec pozostaje tutaj punktem wyjścia, ale szybko zaczyna mówić również o pamięci, czasie, relacjach społecznych, naturze, technologii i sposobach funkcjonowania współczesnego człowieka.
Opolska Scena Tańca 2026 odbędzie się od 20 do 27 września w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Program może zostać jeszcze uzupełniony o kolejne wydarzenia towarzyszące.
Zadanie zostało dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, a także przez Samorząd Województwa Opolskiego.
Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu