O jej śmierci poinformowali przedstawiciele środowiska teatralnego i krytycznego.
Prof. Bożena Frankowska przez dziesięciolecia należała do środowiska polskiej krytyki teatralnej, łącząc działalność publicystyczną i naukową z pracą pedagogiczną.
Była uczennicą Jana Kotta i Zbigniewa Raszewskiego. Publikowała recenzje, artykuły poświęcone historii teatru oraz sylwetki aktorów, reżyserów i scenografów. Przez wiele lat związana była również z Polską Sekcją Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych AICT/IATC, w której pełniła funkcję wiceprzewodniczącej.
W latach 1972–1974 była kierowniczką literacką Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Informację tę potwierdzają również archiwalne roczniki „Almanachu Sceny Polskiej”. Następnie, w latach 1974–1976, wykładała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Przez wiele lat była związana z białostockim Wydziałem Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, gdzie kształciła kolejne pokolenia ludzi teatru.
Jej związki z białostocką szkołą lalkarską były szczególnie silne. Na archiwalnej stronie Akademii Teatralnej można znaleźć m.in. przygotowane przez nią wspomnienie o Janie Wilkowskim. Uczelniana kronika odnotowuje także przyznanie Bożenie Frankowskiej Złotego Medalu za Długoletnią Służbę. O znaczeniu jej dorobku świadczy również fakt, że jej teksty i publikacje pozostają częścią materiałów wykorzystywanych przez Akademię – wśród lektur dotyczących teatru lalek wymieniane są hasła z jej „Encyklopedii teatru polskiego”.
Jedną z najważniejszych książek Frankowskiej pozostaje wydana przez PWN w 2003 roku „Encyklopedia teatru polskiego”, obszerne, liczące blisko sześćset stron opracowanie obejmujące zagadnienia z historii polskiej sceny, pojęcia teatralne, instytucje i twórców. Była także autorką m.in. antologii „Myśl teatralna Młodej Polski”, prac poświęconych artystom teatru oraz wielu tekstów krytycznych i historycznoteatralnych.
Za działalność krytyczną i publicystyczną była wielokrotnie nagradzana. W 1978 roku otrzymała nagrodę Klubu Krytyki Teatralnej SDP za publicystykę teatralną publikowaną w „Gazecie Białostockiej” i „Teatrze”, w 1985 roku – Nagrodę Klubu Krytyki Teatralnej, a w 1989 roku Nagrodę im. Edwarda Csato w dziedzinie publicystyki. W ostatnich latach uczestniczyła także w pracach Kapituły Ogólnopolskiego Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego na Recenzje Teatralne dla Młodych Krytyczek i Krytyków; jeszcze w 2022 roku oceniała teksty nadesłane na dziewiątą edycję konkursu.
O śmierci prof. Bożeny Frankowskiej poinformowali w sobotę przedstawiciele AICT POLSKA. Jak przekazano, pogrzeb odbędzie się 4 września na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, a szczegóły uroczystości mają zostać podane 1 września.
Odeszła osoba, której zawodowe życie przez dziesięciolecia było związane z teatrem: jego historią, krytyką, edukacją i dokumentowaniem. Jej teksty, książki oraz praca ze studentami pozostają częścią dorobku kilku pokoleń polskiego środowiska teatralnego.
Rodzinie, Bliskim, Przyjaciołom, Współpracownikom i Uczniom prof. Bożeny Frankowskiej składamy wyrazy głębokiego współczucia i szczere kondolencje.
Redakcja Teatru dla Wszystkich