Pokazy premierowe odbędą się 5, 6 i 7 lutego 2027 roku. Przedstawienie powstaje na finał działalności łódzkiej sceny, którą Maćkowiak postanowił zamknąć z końcem 2027 roku.
Zainteresowanie przedstawieniem pojawiło się natychmiast po rozpoczęciu sprzedaży. „150 biletów w 3 godziny” – poinformował Maćkowiak w mediach społecznościowych, dodając: „Trochę szok”.
Wiadomość o premierze spotkała się z szybką reakcją publiczności, która od lat towarzyszy aktorowi. Opublikowany wpis potwierdza tempo sprzedaży, choć nie podaje, ile miejsc pozostało na poszczególne wieczory.
O decyzji zakończenia działalności teatru pisaliśmy w „Teatrze dla Wszystkich” 13 sierpnia 2026 roku. Maćkowiak ogłosił wówczas, że rok 2027 będzie ostatnim w historii stworzonej przez niego sceny. Zapowiedział pożegnanie rozłożone na kilkanaście miesięcy i około 200 przedstawień. Lutowa premiera jest częścią tego planu. Po niej teatr będzie jeszcze grał, stopniowo żegnając kolejne tytuły ze swojego repertuaru.
W sierpniowym oświadczeniu aktor wskazywał na osobiste powody tej decyzji i potrzebę zmiany życia. Zapewniał również, że Fundacja Kamila Maćkowiaka będzie kontynuowała działalność artystyczną. Dzięki współpracy z miastem nadal ma być organizowany Festiwal Teatru Kameralnego. Zakończenie pracy teatru oznacza więc zamknięcie konkretnej sceny i jej dotychczasowego repertuaru, przy zachowaniu fundacji oraz możliwości realizowania kolejnych przedsięwzięć.
O przyczynach odejścia Maćkowiak opowiedział szerzej Dariuszowi Pawłowskiemu w sierpniowej rozmowie dla „Dziennika Łódzkiego”, udostępnionej również przez e-teatr. Mówił o ograniczonych możliwościach niezależnej instytucji, presji sprzedaży i trudnościach w podejmowaniu artystycznego ryzyka. Codzienna odpowiedzialność za organizację pracy stopniowo odbierała mu przyjemność tworzenia. Obowiązki szefa, konieczność kontrolowania wszystkiego i troska o utrzymanie teatru zajmowały coraz większą część jego życia.
Decyzja dojrzewała długo. Pierwsze poważne rozmowy o zamknięciu sceny odbyły się przy jej dziesięcioleciu. Aktor zwracał uwagę na wysiłek niewielkiego zespołu wykonującego pracę wymagającą znacznie większego zaplecza. Jednocześnie opisywał dobrą frekwencję, zainteresowanie spektaklami i zaproszenia festiwalowe. Uzasadniał odejście przede wszystkim potrzebą osobistej zmiany. Zapowiadał rozstanie z teatrem jako dziedziną swojej pracy, przy zachowaniu aktywności aktorskiej w innych mediach. Określenie „ostatnia teatralna rola”, towarzyszące nowej premierze, odpowiada zatem jego wcześniejszym deklaracjom.
Bohaterem pożegnalnego monodramu będzie Rudolf Nurejew, jeden z najwybitniejszych tancerzy XX wieku. Zapowiedź przedstawienia przywołuje jego ucieczkę ze Związku Radzieckiego na Zachód, międzynarodową karierę, życie osobiste oraz chorobę. Nurejew zmarł w 1993 roku wskutek powikłań związanych z AIDS. Twórców interesuje doświadczenie człowieka, którego ciało przez lata stanowiło podstawowe narzędzie pracy, a z czasem zaczęło odmawiać posłuszeństwa. Spektakl ma podejmować temat przemijania, utraty sił i spojrzenia na własne życie ze świadomością nadchodzącego końca.
Wybór tej postaci odsyła do jednej z najważniejszych kreacji Maćkowiaka. W 2005 roku aktor zagrał Wacława Niżyńskiego w monodramie opartym na jego „Dzienniku”. Przedstawienie zajęło szczególne miejsce w jego dorobku, a rola przyniosła mu m.in. Grand Prix festiwalu Monokl w Petersburgu, Złotą Maskę i THESPIS Media Award w Kilonii. Maćkowiak ukończył szkołę baletową w Gdańsku oraz łódzką Szkołę Filmową. Doświadczenie tancerza stanowi więc istotną część jego zawodowej biografii, do której powraca przy pożegnalnej premierze.
Własne spektakle pod szyldem fundacji produkuje od 2013 roku. Wcześniej pracował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, gdzie występował m.in. w przedstawieniach Waldemara Zawodzińskiego, Barbary Sass, Mariusza Grzegorzka i innych twórców. Jedną z najważniejszych jego autorskich realizacji stało się „Diva Show”, za którego scenariusz, reżyserię, choreografię i wykonanie otrzymał Nagrodę im. Leona Schillera. Przez kolejne lata budował teatr oparty na własnej obecności aktorskiej i współpracy z zapraszanymi artystami.
Scenariusz i reżyserię „Nurejewa. Pożegnania” przygotowuje Kamil Maćkowiak, odpowiedzialny również za opracowanie muzyczne. Scenografię i światła opracowuje Waldemar Zawodziński. Kierowniczką produkcji jest Joanna Dutkowska, asystentką reżysera Anna Bednarek, a kierownikiem technicznym Marek Wójcik. Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów od 16. roku życia.
Dla publiczności pamiętającej „Niżyńskiego” powrót Maćkowiaka do postaci wielkiego tancerza będzie okazją do spojrzenia na ponad dwadzieścia lat jego pracy. Tym razem spotkanie odbędzie się ze świadomością ogłoszonego już końca. „Nurejew. Pożegnanie” otworzy ostatni rok działalności teatru, którego zamknięcie pozostaje zapowiedziane na koniec 2027 roku.
