„Grzybobranie” – nowa psychodeliczna podróż teatru Potem-o-tem

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

„Grzybobranie” – nowa psychodeliczna podróż teatru Potem-o-tem

19 czerwca odbędzie się premiera spektaklu „Grzybobranie” w warszawskim teatrze Potem-o-tem.

Opublikowano: 2026-06-16
fot. Potem-o-tem

To immersyjne, muzyczne i interaktywne przedstawienie w reżyserii i według scenariusza Piotra Mateusza Wacha, skierowane do widzów od 16. roku życia. Spektakl trwa 2 godziny i 20 minut z jedną przerwą.

Bohaterami przedstawienia jest piątka przyjaciół spotykających się w domku nad jeziorem, by świętować trzydzieste urodziny Aliny. Problem w tym, że jeziora już nie ma. Zamiast wakacyjnego krajobrazu bohaterowie zastają rozkopany zbiornik retencyjny, błoto, koparki i martwe ryby. W duszny czerwcowy dzień niewinna impreza wymyka się spod kontroli, gdy na stole pojawia się napar z tajemniczego grzyba. Rozpoczyna się psychodeliczna podróż w głąb zbiorowej podświadomości, podczas której rozmywają się granice rzeczywistości, a relacje między bohaterami zostają poddane bolesnej próbie.

Twórcy zapowiadają „Grzybobranie” jako opowieść o pokoleniu stojącym na granicy wytrzymałości, o trzydziestolatkach konfrontujących się z niespełnionymi oczekiwaniami, kryzysem relacji i utratą kontroli nad własnym życiem. Widzowie mogą obserwować akcję zarówno z tradycyjnej perspektywy, jak i z bliskiej strefy immersyjnej, stając się niemal uczestnikami wydarzeń.

W obsadzie znaleźli się: Maja Szkutnik jako Alina, Ida Trzcińska jako Meda, Filip Kosior jako Ruin, Maciej Kokot jako Wodzu oraz Szymon Dobosik jako Żądza.

Piotr Mateusz Wach

Piotr Mateusz Wach – polski performer, artysta tańca i teatru ciała. Ukończył Wydział Teatru Tańca w Bytomiu w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Teatralnych (obecnie: Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego), Letnią Międzynarodową Akademię Sztuk Pięknych i Mediów w Wenecji (choreografia i performance) oraz Szkołę Aktorską Lart StudiO w Krakowie.

W swojej pracy artystycznej współpracował m.in. z: Yoshiko Waki, Cecilią Moisio, Brianem Michaelsem, Heleną Jonsdottir, Tomaszem Bazanem, Jackiem Poniedziałkiem, Anną Piotrowską, Mikołajem Mikołajczykiem. Obecnoe współpracuje z kolektywami INTERNO5 w Neapolu, Bodytalk w Münster i Deep Control Collective w Oslo oraz z Bytomskim Teatrem Tańca i Ruchu ROZBARK. Oprócz pracy artystycznej jest także wykładowcą performance’u na kierunku Taniec Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.

Wielokrotnie nagradzany za stworzenie oryginalnych przedstawień inspirowanych bohaterami Szekspira – m.in.: Grand Prix 21. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku (Rytuał 23 albo obrazy ze śmierci wodza, 2017), nagroda „Shaking The Walls” (za Sen Kalibana, 2019) i nagroda „Złota Czacha” (za Ryszard. Ciało z gniewu, 2015). Zdobył także „Złotą Maskę” Województwa Śląskiego za choreografię (2013), otrzymał stypendium Marszałka Województwa Śląskiego (2015) i reprezentował Polskę podczas konkursu SoloDuo w Budapeszcie (2015). Podwójny stypendysta Alternatywnej Akademii Tańca (2018, 2019) realizowanej przez Art Stations Foundation Grażyny Kulczyk w Poznaniu oraz stypendysta Biennale Warszawa 2020. Uczestnik rezydencji artystycznych m.in. w Berlinie, Krakowie, Gdańsku czy Islandii.

Poszukiwania artystyczne Wacha związane są z ekstremalnymi praktykami opartymi na badaniach procesowych, głębokim słuchaniu i kreowaniu wyobrażeń. Interesują go medytacyjne formy sztuk scenicznych, z czego najbardziej – immersyjny video performance. Jego prace to rozciągnięte w czasie ruchome obrazy – hipnotyczne, medytacyjne i niepokojące. Wach zawsze stawia samego siebie w sytuacji realnego doświadczenia i konfrontuje z nim swoich widzów. Łącząc swój teatralny background z performansem, kreuje ambientowe wydarzenia, podczas których igra z percepcją widza. W jego sztuce ciało reprezentuje zarówno konstrukcję anatomiczno-biologiczną, jak i zestaw kontekstów kulturowych. Pozostając w obrębie transu i rytuału, Wach balansuje pomiędzy postromantyzmem a cyberpunkiem, poszukując możliwości dekonstruowania czynników normatywizujących życie społeczne. Koncentruje się na pracy z percepcją i prowokacją, badaniu fetyszyzmu w szerokim kontekście i tworzeniu sytuacji czystego doświadczenia.

Potem-o-tem

Kategorie:

Cytat Dnia

„Gorąco polecam ten spektakl widzom w całej Polsce, bo jest w nim wszystko, co najlepsze”

Krzysztof Stopczyk o „Supermence”, reż. Jerzy Gudejko; E-Teatr.pl, 25.08.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL