W łódzkim Teatrze Nowym trzy zespoły twórcze wyłonione spośród wielu zgłoszeń pokażą trzy inscenizacje.
fot. Teatr Nowy w Łodzi
Już 20 czerwca zapraszamy na finał rezydencji artystycznych projektu „Wyspiańskiod_nowa”.
Choć artyści na przygotowanie swoich szkiców mają zaledwie dwa tygodnie, to opracowywane przez nich formy zapowiadają się jako złożone i niebanalne, a przede wszystkim odważne odczytania klasyki. Przyjdźcie, obejrzyjcie i zagłosujcie na wybrany zespół. Wasze głosy pomogą zdecydować, który zespół przygotuje pełnowymiarową premierę jesienią.
O kolejnych krótkich przedstawieniach poniżej:
„Powrót Odysa”
Reżyseria i dramaturgia: Marcel Osowicki
Współreżyseria i dramaturgia: Bartłomiej Juszczak
Scenografia i kostiumy | reżyseria świateł: Katarzyna Sobolewska
Wideo: Wojciech Węglarz
Twórcy dostrzegli w dramacie Wyspiańskiego możliwość artystycznej wypowiedzi na temat istotnych problemów społecznych. Uniwersalna opowieść o gościnności stanie się zwierciadłem, w którym przejrzy się kryzys mieszkalnictwa. Współczesny kontekst wytworzy napięcia z archaicznym, czasem doniosłym językiem, wzmacniając absurdy codzienności. W spektaklu wykorzystane zostaną nagrania wideo – rozmowy przeprowadzone z członkami i członkiniami Łódzkiego Stowarzyszenia Lokatorów oraz Koła Gospodyń Wiejskich SkoszeWianki. Nagrania funkcjonować będą jako równoległa narracja, która osadzi opowieść o Odysie w lokalnej
rzeczywistości.
„Powrót Odysa: sny”
Reżyseria: Max Nowotarski
Scenografia i kostiumy: Julia Nowak
Muzyka: Andriana Jaroslava Sajenko
Reżyser, powołując mityczną opowieść, wchodzi w dialog z tekstem Wyspiańskiego.
Pozostając blisko tematów i refleksji autora, szuka w nich tego, co go porusza. Twórcy dzielą się z nami refleksją na temat powrotu, który okazuje się niemożliwy. Perspektywa ciągłej utraty wydaje się wpisana w ludzki los. Inscenizacja, w której tekst, scenografia, gra aktorska i muzyka będą równoprawnymi elementami, pozwoli na doświadczenie swego rodzaju misterium i odbiór sztuki na poziomie emocjonalnym i duchowym. Tym, co skłania nas do powrotów, jest tęsknota, nierozerwalnie związana z pamięcią. Czy pamięć może żyć niezależnie od istnienia miejsc i artefaktów? Co pamiętamy, co przeżywamy, a co jedynie nam się śni?
„Bolesław Śmiały”
Reżyseria i dramaturgia | muzyka | wideo: Patrycja Wysokińska
Dramaturgia | scenografia i kostiumy | reżyseria świateł: Jakub Szostek
Reżyserka sięga po „Bolesława Śmiałego” – dramat przedstawiający walkę o władzę między Biskupem a Królem. Trudno o bardziej palący i aktualny kontekst dla opowieści o mechanizmach władzy niż świat internetowych twórców. Akcja dramatu przeniesiona zostaje do pokoju streamera. Postaci stworzone przez Wyspiańskiego dostają nowe życie – w otoczeniu współczesnych artefaktów (nie bez viralowych aluzji) i przy dźwiękach muzyki elektronicznej. Widzowie zaproszeni są do wielowarstwowego doświadczenia – widzą proces kreowania contentu, gotowy produkt, a także komentarze innych obserwatorów, które stają się formą dla napisanych przez Wyspiańskiego partii chóru. Reżyserka zwraca uwagę na mechanizmy i tendencje rządzące światem
influencerów, zadając pytanie, jaką rolę w tym wyścigu odgrywa zwykły obserwator.
