Dziś prapremiera „Empatii” w Banialuce. Co robią z nami emocje?

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

Dziś prapremiera „Empatii” w Banialuce. Co robią z nami emocje?

Teatr Lalek Banialuka zaprasza na prapremierę „Empatii” Julii Szmyt – interaktywnej opowieści dla młodych widzów o złości, strachu, smutku, wyobraźni i próbie zrozumienia drugiego człowieka.

Opublikowano: 2026-09-19
fot. Bartek Halat / Teatr Banialuka

Dziś, 19 września, na scenie Teatru Lalek Banialuka w Bielsku-Białej odbędzie się prapremiera „EMPATII” w reżyserii Julii Szmyt. Spektakl zabiera młodych widzów do świata Wyobraźni, w którym Serce i Mózg próbują poradzić sobie z chaosem wywołanym przez Myślokształty Zborsuczone.

Co dzieje się z naszym organizmem, kiedy pojawia się złość, strach albo smutek? Jak odzyskać spokój? I czy zamiast pozbywać się trudnych emocji, można nauczyć się je rozpoznawać, rozumieć i oswajać?

Właśnie wokół tych pytań zbudowana została „EMPATIA” – najnowsza propozycja Teatru Lalek Banialuka, której prapremiera odbędzie się dzisiaj, 19 września.

Punktem wyjścia spektaklu jest kryzys w krainie Wyobraźni. Myśli, które wcześniej pomagały jej istnieć i rozwijać się, nagle się „zborsuczyły” i zaczynają ją niszczyć. Serce i Mózg próbują przywrócić porządek, szybko jednak okazuje się, że rozwiązanie problemu nie będzie polegało po prostu na usunięciu tego, co niewygodne.

Twórcy przyglądają się temu, jak ciało reaguje na emocje i jakie mechanizmy pomagają człowiekowi odzyskać równowagę. Jednym z tematów przedstawienia jest koherencja – stan związany z uspokojeniem rytmu serca i jego synchronizacją z oddechem. Młodzi widzowie poznają więc również prosty mechanizm pokazujący, jak świadomy oddech może wpływać na samopoczucie i pomagać w opanowaniu silnych reakcji organizmu.

Ale „EMPATIA” nie jest wyłącznie spektaklem o radzeniu sobie z własnymi emocjami. Równie ważne pozostaje pytanie o drugiego człowieka: jak rozpoznać jego doświadczenie, jak spojrzeć na sytuację z jego perspektywy i co właściwie pozwala nam wyobrazić sobie to, co czuje ktoś obok.

Tu szczególnego znaczenia nabiera wyobraźnia. To dzięki niej możliwa staje się próba wyjścia poza własne doświadczenie i zrozumienia cudzej sytuacji.

Jednym z kluczowych momentów przedstawienia jest spotkanie Myślokształtów Zborsuczonych z Poszerzaczami Pola. Bohaterowie zamiast walczyć z tym, co trudne i niepożądane, próbują odkryć przyczynę kryzysu. Złość, smutek czy strach nie zostają więc przedstawione jako coś, czego należy się pozbyć. Każda z tych emocji niesie informację i każda może być potrzebna – ważne jest natomiast to, czy potrafimy ją zauważyć, nazwać i wyrazić.

Spektakl ma charakter interaktywny. Publiczność zostaje zaproszona do wspólnego badania emocji: dzieci zastanawiają się, gdzie w ciele można je odczuwać, jakie mogłyby mieć kolory i co dzieje się z nimi, kiedy stają się coraz silniejsze.

Dzięki temu kwestie, które często trudno opisać słowami nawet dorosłym, stają się dla najmłodszych bardziej konkretne i możliwe do rozpoznania we własnym doświadczeniu.

„EMPATIA” może być także początkiem rozmowy już po wyjściu z teatru – o tym, dlaczego się złościmy, czego się boimy, skąd bierze się smutek, w jaki sposób możemy się uspokoić i co zrobić, gdy trudne emocje przeżywa ktoś obok nas.

Czy Serce i Mózg ocalą Wyobraźnię? Czy Myślokształty rzeczywiście trzeba pokonać? A może znacznie ważniejsze okaże się zrozumienie, dlaczego w ogóle się pojawiły?

Odpowiedzi Banialuka szuka już dziś. Prapremiera „EMPATII” w reżyserii Julii Szmyt – 19 września w Teatrze Lalek Banialuka w Bielsku-Białej.

Twórcy

Scenariusz i reżyseria: Julia Szmyt
Scenografia: Ewa Gdowiok
Muzyka: mooryc (Maurycy Zimmermann)
Projekcje: Kreshnik Haxhidauti / Julia Szmyt
Reżyseria światła: Michał Jarosz

Obsada

Maja Haliniak — Myślokształt 2
Maciej Jabłonowski — Poszerzacz Pola 3
Katarzyna Pohl — Poszerzacz Pola 2
Włodzimierz Pohl — Poszerzacz Pola 1
Dagmara Włoszek-Rabska — Serce
Radosław Sadowski — Myślokształt 1
Piotr Tomaszewski — Mózg

Teatr Banialuka

Kategorie:

Cytat Dnia

„[...] spektakl się dłuży, w rzeczy samej jest powolny w tempie, z czego akurat skwapliwie korzysta choreografia i choć szczęśliwie do zapowiadanej katastrofy mu daleko, to zdarza się, że ten teatralny tramwaj zgrzyta i piszczy na zakrętach”

Marek Zajdler o „Bardzo długiej i powolnej katastrofie tramwaju nr 26”, reż. Julia Nowak; NaszTeatr, 18.09.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL