Tegoroczna odsłona „Dwunastki Sprawiedliwych” – jako przedostatni ocenia nasz kolega, krytyk teatralny – Przemysław Skrzydelski. Oto jego teatralne podsumowanie sezonu 2025/2026.
infografika: mat. Teatr dla Wszystkich
Po raz kolejny oddajemy głos dwunastu osobom związanym z teatrem – krytykom, dziennikarzom i członkom naszej redakcji.
Pytamy o spektakle, role, twórców i wydarzenia, które w sezonie 2025/2026 szczególnie zapisały się w ich pamięci. Nie szukamy werdyktu ani jednej obowiązującej hierarchii. Interesują nas osobiste wybory, różnice zdań i to, co z perspektywy każdej z zaproszonych osób okazało się naprawdę ważne.
Jako dziesiąta głos zabiera w „Dwunastce Sprawiedliwych” – Przemysław Skrzydelski – dziennikarz, redaktor, krytyk teatralny i filolog klasyczny. Publikował m.in. w miesięczniku „Teatr”, „Dzienniku Gazecie Prawnej”, tygodnikach „Sieci” i „Do Rzeczy” oraz na portalu e-teatr.pl, którego był redaktorem naczelnym. Współpracował także z Polskim Radiem, TVP Kultura i Polską Agencją Prasową, obecnie jest związany z portalem Teatr dla Wszystkich. Oto jego teatralne podsumowanie sezonu 2025/2026.
„Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy
„Nosferatu”, reż. Mariusz Grzegorzek, Teatr Wybrzeże w Gdańsku
„Bracia Lehman”, reż. Oskar Winiarski, Teatr Współczesny w Warszawie
„Hamlet”, reż. Kamil Białaszek, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
„Sublokatorka”, reż. Maja Kleczewska, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Kolejność nie ma wielkiego znaczenia. Każdy z tych spektakli pokazuje inny rodzaj dobrego teatru.
Nie ma wyraźnego lidera.
Trudno wskazać.
„Eks” Mariusa von Mayenburga, reż. Artur Tyszkiewicz, Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie
Choć z wątpliwościami, bo Tyszkiewicz mógł z tego dramatu wycisnąć jeszcze więcej – wielokrotnie udowadniał, że potrafi.
Jan Klata, „Termopile polskie”, Teatr Narodowy w Warszawie
Mariusz Grzegorzek, „Nosferatu”, Teatr Wybrzeże w Gdańsku
Oskar Winiarski, „Bracia Lehman”, Teatr Współczesny w Warszawie
Magdalena Cielecka jako Assia Fadiagha, „Europa”, reż. Krzysztof Warlikowski, Nowy Teatr w Warszawie
Marcin Bosak jako Stanisław Wokulski, „Lalka”, reż. Mikita Iłynczyk, Teatr Dramatyczny w Warszawie
Gabriela Muskała jako Juliasiewiczowa, „Moralność pani Dulskiej”, reż. Anna Augustynowicz, Teatr Narodowy (choć sam spektakl pozbawiony znaczenia)
Oskar Hamerski jako kniaź Potiomkin, „Termopile polskie”, reż. Jan Klata, Teatr Narodowy
Najlepsza adaptacja teatralna / dramaturgia / scenariusz
Kamil Białaszek, „Hamlet”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Fabien Lédé, „Sublokatorka”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Mirek Kaczmarek, „Termopile polskie”, Teatr Narodowy
Kaya Kołodziejczyk, „Sublokatorka”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Maćko Prusak, „Termopile polskie”, Teatr Narodowy
Cezary Duchnowski, „Sublokatorka”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Bartłomiej Gargula (Barto Katt), „Hamlet”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Kacper Fertacz i Patryk Majchrzak, „Sublokatorka”, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie
Trudno wskazać. Zresztą wizualizacje są elementem nadużywanym w polskim teatrze.
Oskar Winiarski – debiut reżyserski – „Bracia Lehman”, Teatr Współczesny w Warszawie
Brak wskazania.
Zbyt mało oglądam.
„Prałat”, reż. Marcin Liber
Zbyt mało słucham.
Zbyt mało oglądam.
Widziałem kilka, choć bez specjalnych wyróżnień. Jeśli jednak do tej kategorii można zaliczyć spektakl, który chyba nie jest formalnie dyplomem IV roku, ale powstał w ramach współpracy ze studentami, muszę wskazać „Oto jest” w reżyserii Anny Sroki-Hryń, zrealizowane w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.
Dobrochna Ratajczakowa, „Dzieje komedii polskiej” – tomy II i III
„Wyzwolenie”, reż. Maja Kleczewska, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz „Europa”, reż. Krzysztof Warlikowski, Nowy Teatr w Warszawie.
