Teatr im. S. Żeromskiego poleca uwadze trzy zapowiadane jeszcze w tym sezonie – premiery. Każda z nich porusza ważkie społecznie kwestie.
Antysemityzm
„Skóra po dziadku” jest adaptacją drugiej powieści Mateusza Pakuły, którego debiut prozatorski, „Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję”, stał się najpierw literacką, a potem teatralną sensacją. Pakuła ponownie sięga do rodzinnej historii, tym razem jednak przenosimy się z nim do epicentrum stalinizmu, początku lat 50., gdy jego nastoletni dziadek za szczeniacki wybryk trafia do kieleckiej katowni. Kto go z niej wyciągnął i dlaczego? Jaki związek z tym wydarzeniem miała wojna, Holokaust i pogrom kielecki?
„Zanim się dowiedziałem, kim właściwie są Żydzi, już byłem antysemitą”, zaczyna swoją opowieść Mateusz Pakuła, sięgając do historii rodzinnego miasta – Kielc, w którym 4 lipca 1946 roku, doszło do pogromu Żydów. Czy można odziedziczyć pamięć? Czy można odziedziczyć winę? Co się dzieje z historią, kiedy ci, którzy ją przeżyli, odchodzą, a na ich miejsce wchodzą kolejne pokolenia, obciążone milczeniem? To tylko część pytań, z którymi mierzy się reżyser „Jak nie zabiłem swojego ojca…” w swoim najnowszym spektaklu.
Premiera krakowska (Teatr Łaźnia Nowa): 11.04.2025 r.
Premiera kielecka: 26.04.2025 r.
Nieuczciwi kamienicznicy
Jak zostać właścicielem kamienicy? Gdzie warto szukać mieszkań pod flipa? Komu zaufać podczas wynajmu? Czy da się wyciągnąć 4 miliony złotych od publicznej instytucji za 2 metry kwadratowe? Kiedy taniej kupić i drożej sprzedać? Lepiej jest mieć czy być? Jak przebiegła w Kielcach przemiana ustrojowa w latach 90.? Kto na niej zarobił? Kto stracił? Skąd wzięły się tu kamienice?
Spektakl „Protest kielecki. Do kogo należą Kielce?” w reżyserii Jakuba Skrzywanka to rodzaj performatywnej instalacji dokumentalnej – o prześnionej rewolucji mieszkaniowej w Kielcach i ludziach, którzy na niej skorzystali oraz tych, którzy nadal na niej tracą. A przede wszystkim próba zadania pytania: czy można przeciw temu wszystkiemu zaprotestować?
Prapremiera: 30.05. 2025 r.
Niema seksualność mężczyzn
Spektakl “Koń na rycerzu” w reżyserii Tadeusza Kabicza to pełna humoru teatralno-muzyczna opowieść na podstawie bestsellerowej książki autorstwa Andrzeja Gryżewskiego i Przemysława Pilarskiego “Sztuka obsługi penisa”. Książka jest zbiorem wywiadów z popularnym seksuologiem prowadzącym własny gabinet terapii. Opowiada on o swoich pacjentach, o ich problemach natury seksualnej oraz o mitach, które funkcjonują w społeczeństwie. Spektakl, podobnie jak jego pierwowzór, będzie bezpruderyjnym, trafiającym w sedno problemów współczesnego mężczyzny przewodnikiem po „samczej” psychice.
Temat męskości jest obecnie powszechnie dyskutowany, ale już nie w kontekście męskości “toksycznej”, tylko męskości nowej, będącej odpowiedzią na zmieniającą się rzeczywistość. W tym kontekście niezwykle ważne jest “czułe” pochylenie się nad mężczyzną i jego problemami, zajrzenie pod pancerz sformatowanego przez patriarchat rycerza, który najcięższe walki toczy w samotności, sam ze sobą. Zbyt rzadko bowiem, choć na szczęście coraz częściej, wspomina się o tym, że mężczyźni także są ofiarami patriarchatu. Od małego przyuczani do trzymania emocji w sobie, wyrastają, jak pisze amerykańska feministka bell hooks, na emocjonalnych kaleków. Kładzie się to cieniem na całe ich życie, w tym rzecz jasna seksualne i związkowe.
Prapremiera: 14.06.2024 r.
fot. Klaudyna Schubert/mat. teatru
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
