Stabat Mater i Brockes-Passion w Warszawskiej Operze Kameralnej
Warszawska Opera Kameralna serdecznie zaprasza na dwa wyjątkowe koncerty, które przeniosą nas w świat głębokich emocji, sacrum i muzycznego piękna. Przed nami „Stabat Mater” (1 marca) oraz „Brockes-Passion” (16 marca) – dzieła, które od wieków poruszają słuchaczy na całym świecie. W wykonaniu Gabrieli Legun, Jana Jakuba Monowida i Zespołu Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae...
Warszawska Opera Kameralna serdecznie zaprasza na dwa wyjątkowe koncerty, które przeniosą nas w świat głębokich emocji, sacrum i muzycznego piękna. Przed nami „Stabat Mater” (1 marca) oraz „Brockes-Passion” (16 marca) – dzieła, które od wieków poruszają słuchaczy na całym świecie.
W wykonaniu Gabrieli Legun, Jana Jakuba Monowida i Zespołu Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV), prowadzonego od skrzypiec przez Anę Liz Ojeda Hernández – nową koncermistrzynię MACV, usłyszymy:
Antonio Vivaldi – Stabat Mater, RV 621
Giovanni Battista Pergolesi – Stabat Mater, P. 77
„Stabat Mater” to średniowieczna sekwencja opisująca ból Matki opłakującej Ukrzyżowanego Syna. Vivaldi w swojej wersji z 1715 roku tworzy intymny, dramatyczny lament, gdzie smyczki i głos splatają się w przejmującej opowieści. Pergolesi, w dziele z 1736 roku, zachwyca zmysłowością i subtelnym dialogiem dwóch głosów, budując muzykę pełną ekspresji.
To godzinna podróż przez sacrum i ludzkie emocje – niepowtarzalna okazja, by zanurzyć się w barokowym mistrzostwie!
W wykonaniu znakomitych solistów (Teresa Marut, Aleksandra Szmyd, Joanna Motulewicz, Karol Kozłowski, Łukasz Kózka, Mariusz Godlewski), Zespołu Wokalnego oraz Zespołu Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) pod dyrekcją Adama Banaszaka usłyszymy monumentalną „Brockes-Passion” Telemanna z 1716 roku.
To pasyjna opowieść o męce Chrystusa, łącząca refleksję z operowym rozmachem. Bogata orkiestracja i symbolika instrumentów – od fletu niosącego ukojenie po trąbkę obwieszczającą zmartwychwstanie – splatają się z poruszającymi ariami. Dzieło prowadzi nas przez trzygodzinną podróż od cierpienia do odkupienia, ukazując zarówno ludzką kruchość, jak i triumf Wielkiej Nocy.
W majestatycznych wnętrzach Zamku Królewskiego w Warszawie ten barokowy klejnot zabrzmi w pełnej krasie!
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
Cytat Dnia
„W spektaklu pojawiają się tak niewiarygodnie śmieszne sceny jak ciotowskie dziady czy konfrontacja starych ciot i młodego tęczowego narybku […]”
Ewa Mecner o „Lubiewie”, reż. Jędrzej Piaskowski; Artystyczne Spojrzenie, 28.01.2026
