“Kobiety z popiołu” – pierwsza odsłona trylogii o ostatnim władcy południowego Mozambiku / Wydawnictwo ArtRage
Mia Couto Kobiety z popiołu Pierwsza odsłona trylogii o ostatnim władcy południowego Mozambiku autorstwa jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy afrykańskich. Południowy Mozambik, rok 1894. Sierżant Germano de Melo zostaje wysłany do wioski Nkokolani, aby nadzorować podbój terytorium, do którego rości sobie prawo Ngungunyane, ostatni z przywódców Imperium Gazy, drugiego co do wielkości afrykańskiego królestwa...
Pierwsza odsłona trylogii o ostatnim władcy południowego Mozambiku autorstwa jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy afrykańskich.
Południowy Mozambik, rok 1894. Sierżant Germano de Melo zostaje wysłany do wioski Nkokolani, aby nadzorować podbój terytorium, do którego rości sobie prawo Ngungunyane, ostatni z przywódców Imperium Gazy, drugiego co do wielkości afrykańskiego królestwa rządzonego przez Afrykanina.
Ngungunyane zebrał armię, aby przeciwstawić się rządom kolonialnym, i wraz ze swoimi wojownikami powoli zbliża się do przygranicznej wioski. Zdesperowany Germano prosi Imani, piętnastoletnią dziewczynę, aby została jego tłumaczką. Imani należy do plemienia Chopi, jednego z nielicznych, które odważyło się stanąć po stronie Portugalczyków.
Ale podczas gdy jeden z jej braci walczy dla Portugalii, drugi wybrał armię afrykańskiego władcy. Między tłumaczką a sierżantem rodzi się uczucie. Imani wie jednak, że w kraju, w którym króluje przemoc, kobieta musi pozostać niezauważona, stać się cieniem, popiołem.
W Kobietach z popiołu Mia Couto z właściwą sobie żywiołowością opisuje rozdarty wojną Mozambik u schyłku XIX wieku, sięgając po źródła historyczne i oddając sprawiedliwość faktom.
Mia Couto (ur. 1955) – mozambijski prozaik, jeden z najwybitniejszych i najbardziej cenionych współczesnych pisarzy afrykańskich. Z wykształcenia biolog, pracuje jako wykładowca na Uniwersytecie Eduardo Mondlanego w Maputo. Jego książki przełożono na ponad 30 jężyków i uhonorowano licznymi nagrodami, w tym Nagrodą Camõesa, czyli najważniejszym laurem dla pisarzy portugalskojęzycznych, i „małym Noblem”, czyli Międzynarodową Nagrodą Literacką Neustadt (2015). Trylogia Władca piachu została wyróżniona Nagrodą Literacką im. Jana Michalskiego (2020).
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
Cytat Dnia
„W spektaklu pojawiają się tak niewiarygodnie śmieszne sceny jak ciotowskie dziady czy konfrontacja starych ciot i młodego tęczowego narybku […]”
Ewa Mecner o „Lubiewie”, reż. Jędrzej Piaskowski; Artystyczne Spojrzenie, 28.01.2026
