Spektakl taneczny „Sweat” w Teatrze Groteska
Premiera przedstawienia o wysiłku, przyjemności i granicach ciała.
fot. Teatr Groteska




Premiera przedstawienia o wysiłku, przyjemności i granicach ciała.
fot. Teatr Groteska
1 lipca 2026 roku o godz. 19:00 odbędzie się premiera spektaklu „SWEAT” w koncepcji i choreografii Michała Przybyły. To intensywne, cielesne i bezkompromisowe przedstawienie taneczne, które odrzuca iluzje lekkości oraz perfekcyjnego, niewyczerpanego ciała. Zamiast ukrywać zmęczenie, „SWEAT” wydobywa je na pierwszy plan. Pot, oddech, przeciążenie, drżenie mięśni i momenty utraty kontroli stają się tu nie efektem ubocznym tańca, lecz jego głównym tworzywem.
„SWEAT” wyrasta z potrzeby uczynienia wysiłku widzialnym. Spektakl sprzeciwia się estetyce bezwysiłkowości, obecnej szczególnie w tradycji baletowej, w której ciało tancerza ma sprawiać wrażenie lekkiego, opanowanego i niemal nieludzkiego w swojej precyzji. Michał Przybyła proponuje inną perspektywę: taniec jako doświadczenie realnego kosztu fizycznego, jako proces, który nie maskuje pracy ciała, lecz pokazuje ją w pełnej intensywności.
Jedną z inspiracji dla spektaklu jest zjawisko choreomanii, czyli historycznych, zbiorowych transów ruchowych, podczas których ludzie tańczyli przez wiele godzin, a nawet dni. Twórców nie interesuje jednak choreomania rozumiana jako choroba, lecz jako doświadczenie wspólnotowego ciała pozostającego w nieustannym ruchu. „SWEAT” przygląda się temu, co dzieje się z człowiekiem i grupą, gdy ruch trwa dłużej, niż podpowiada komfort. Gdzie przebiega granica wytrzymałości? Kiedy taniec przestaje być ekspresją, a staje się koniecznością? Czy zmęczenie może być czymś, co łączy?
Na scenie performerki i performerzy budują kinetyczny krajobraz, który stopniowo transformuje się, deformuje i rozpada. Ruch staje się przestrzenią negocjowania granic: między kontrolą a jej utratą, dyscypliną a zabawą, wysiłkiem a przyjemnością. Spektakl pyta, gdzie przebiega granica wytrzymałości ciała i czy zmęczenie może stać się doświadczeniem wspólnym, a nie wyłącznie indywidualnym?
Spektakl bada także napięcie między wysiłkiem a przyjemnością. Pot, przyspieszony oddech i zmęczenie nie oznaczają tu wyłącznie krańcowego wyczerpania. Są również śladami zaangażowania, ekscytacji i żywotności. „SWEAT” szuka momentu, w którym ruch przestaje być zadaniem do wykonania, a zaczyna być źródłem intensywnego doświadczenia. Zmęczenie staje się stanem ambiwalentnym: brutalnym, erotycznym, perwersyjnie atrakcyjnym, a jednocześnie zaskakująco euforycznym. To przestrzeń, w której ciało jest jednocześnie wystawione, pracujące, oglądane i współtworzące relację z widzem.
Po spektaklu odbędzie się spotkanie z artystami. Rozmowa będzie tłumaczona na polski język migowy (PJM).
Spektakl jest dofinansowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca w ramach programu własnego „Zamówienia choreograficzne – edycja 2026”, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury
i Dziedzictwa Narodowego.
Premiera: 1 lipca 2026, godz. 19:00
Czas trwania: 50-60 minut, bez przerwy
Spektakl dla widzów: 16+
Uwaga: spektakl zawiera intensywne bodźce świetlne i dźwiękowe.
Twórcy i realizatorzy:
Koncepcja, choreografia, reżyseria światła: Michał Przybyła
Muzyka: Michał Lazar
Kostiumy: Weronika Wood
Konsultacje dramaturgiczne: Przemek Kamiński
Produkcja: Marta Mietelska-Topór / Fundacja Crush on Trash
Performance: Asia Kozubal, Marta Mietelska-Topór, Michał Przybyła, Zuza Strugacz, Piotr Stanek, Szymon Tur
O choreografie:
Michał Przybyła – performer, tancerz, choreograf, pedagog, nauczyciel jogi. Absolwent studiów licencjackich na Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi w zakresie tańca i choreografii.
Był studentem Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku Sztuki społeczne w Instytucie Kultury Polskiej oraz kierunku Filologia Polskiego Języka Migowego. Ukończył program MASA organizowany przez Kibbutz Contemporary Dance Company w Izraelu oraz staż w KCDC. Ukończył Kurs Choreografii Eksperymentalnej w Centrum w Ruchu w Warszawie w 2023 oraz 2025 roku. Od 2024 roku jest członkiem CwR.
Wraz z Dominikiem Więckiem stworzył spektakl „Bromance” w ramach rezydencji „Nowa Generacja” organizowanej przez Scenę Roboczą w Poznaniu, który został laureatem II Konkursu na Najlepszy Spektakl Teatru Niezależnego „The Best OFF”, wyróżnienie podczas 54. Przeglądu Teatrów Małych Form Kontrapunkt 2019.
W 2018 roku stworzył warsztat „Inicjatywa żywa” skierowany do osób związanych z tańcem oraz osób o różnym stopniu niepełnosprawności fizycznej, który w 2020 roku kontynuował w ramach Stypendium Miasta Krakowa oraz Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W latach 2016-2020 był artystą tancerzem w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu, gdzie pracował między innymi z Tomaszem Bazanem, Yoshiko Waki, Marcinem Liberem. W 2019 roku przeprowadził autorski warsztat – Laboratorium Rekonstrukcji Gestu w PTT w ramach Laboratoriów Twórczych, który skierowany był do osób z niepełnosprawnością i bez, w tym osób g/Głuchych.
W 2020 roku otrzymał stypendium twórcze Miasta Kraków oraz został rezydentem Centrum Teatru
i Tańca w Warszawie, gdzie stworzył spektakl „Symetria” oraz „Śmierć i Ofelia” w 2021 roku.
Był rezydentem TanzFaktur w Köln w Niemczech w ramach programu INKUBATOR 2020.
Był stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2020/II. W marcu 2022 roku był rezydentem Instytutu im. J. Grotowskiego we Wrocławiu. W sierpniu 2023 był rezydentem Studio2/ITI w Berlinie. Stypendysta programu danceWEB 2025 w ramach Festiwalu ImPulsTanz w Wiedniu.
Jego krótka praca solowa „This thing inside me is a rickety bridge of impossible crossing” otrzymała
III nagrodę podczas Warszawskiego Konkursu Choreograficznego w 2021 roku.
Jest współtwórcą spektaklu „HUMANIMAL”, który powstał w ramach festiwalu „Rolleercoaster. Młodzi kreatorzy wrażeń” w 2021 roku w Krakowie.
Stworzył autorski spektakl „Czarny to mój szczęśliwy kolor” w ramach programu OFF Polska w 2022 roku, który znalazł się w rankingu NAJLEPSZY, NAJLEPSZA, NAJLEPSI w sezonie 2022/2023 w kategorii: najlepszy spektakl taneczny oraz najlepsze przedstawienie offowe.
Stworzył performance „dissolve info soft ways of being” towarzyszący wystawie „Hold Me Closer” Marty Niedbał i Pawła Olszczyńskiego w Galerii HOS w Warszawie podczas Warsaw Gallery Weekend 2023. Wraz z Magdaleną Przybysz stworzyli dwa performance site specific:
„Pani Kowalska – choreomozaika” w ramach Festiwalu Pamięć Miasta w Częstochowie oraz „Syrenoidy” w ramach Centralnej Sceny Tańca w Warszawie.
W 2024 roku był tancerzem w spektaklu „BIOLAND” w choreografii Megan Doheny oraz Ilya Nikurov w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie. W ramach otwarcia Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie był performerem w działaniu „Muzeum Ciał” w choreografii Marysi Stokłosy oraz w performance „EXODOS” w choreografii Przemka Kamińskiego.
Stworzył choreografię do spektaklu „Dzieje grzechu – opowiedziane na nowo” w Teatrze im. H. Modrzejewskiej w Legnicy, w spektaklu „Tramwaj zwany pożądaniem” w Teatrze Ludowym w Krakowie, w „Alicji w krainie czarów” w Teatrze Groteska w Krakowie oraz „Gdynia. Fordewind” w Teatrze Miejskim w Gdyni. Jest tancerzem w spektaklu „Nowhere like here” w choreografii Francesco Scavetta w ramach projektu Beyond Front@ Common Creation, który pokazywany był w Szwecji, Polsce, Rumunii, Chorwacji, Słowenii oraz na Węgrzech.
Aktualnie pracuje nad innowacją społeczną „Narzędziownik Queerowych Praktyk Ruchowych” w ramach Inkubatora Pomysłów testując praktyki ruchowe podczas zajęć Queerowej Szkoły Ruchu dla młodzieży LGBTQ+ w wieku 14-19 lat.
„Zapolska śmiała się z idei, by »kobieta miała iść przez życie cicho i spokojnie«. Taki gorset społecznych oczekiwań wpychał jednak kobiety w równie groteskowy stan, jakim dziś może być hałaśliwe manifestowanie wariacko rozumianej niezależności. Znanej aż nazbyt dobrze z czarnych marszy i mającej odzwierciedlenie na przykład w agresywnej proaborcyjnej propagandzie”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.