Nieprzychodzenie na czas? ADHD. Niewywiązywanie się z obowiązków? ADHD. Przerywanie innym? ADHD. Składanie obietnic bez pokrycia? ADHD. Uprzykrzanie bliskim życia stertą swoich zaburzeń? ADHD, ADHD, ADHD!
A przecież każdemu z nas jest trudno. Rodzina jest trudna. Szkoła jest trudna, praca jest trudna, wstawanie rano, zakupy, haft krzyżykowy i origami są trudne. Ale co nie jest trudne, Drodzy Państwo? Społeczeństwo nie może organizować się wokół tych, którzy nie potrafią zorganizować samych siebie.
Nierozpraszanie się, niewytwarzanie nadmiaru, nieodkładanie wszystkiego na później – to są praktyki w granicach przyzwoitości, tych granic należy strzec. Dzięki nim można stać się osobą, którą się nie jest, dla dobra osób, które są obok…
Tragikomiczna dystopia duetu Knapik/Kowańska to fantazja o idealnie zsynchronizowanym społeczeństwie, zaprojektowanym dla jednego rytmu, jednego modelu uwagi, jednej miary normalności. Spektakl przygląda się ADHD jako polu napięcia: między ulgą a wstydem, autoświadomością a modą, potrzebą wsparcia a presją, by stać się bardziej wydajną wersją siebie. Bada, czemu i komu służą diagnozy i co dzieje się wtedy, gdy pomoc zaczyna niebezpiecznie przypominać kontrolę. To list miłosny do chaosu i skarga na kult porządku. A może odwrotnie?
Spektakl zrealizowany w ramach projektu „Wspólna scena” – programu spektakli i działań teatralnych Jaracza w regionie.
Twórcy:
scenariusz, dramaturgia, video: Patrycja Kowańska
reżyseria, choreografia: Dominika Knapik
muzyka i udźwiękowienie: Szymon Lechowicz
kostiumy: Klaudia Hegab
koncept reżyserii światła: Wolfgang Macher
inspicjentka: Katarzyna Brudek
Obsada: Iwona Karlicka, Natalia Klepacka, Marcin Włodarski
premiera: 9 października 2026, Mała Scena
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi