3 grudnia Warszawska Opera Kameralna zaprezentuje „La Serenata de’ delitti”, kolejną premierę w reżyserii sir Davida Pountneya, który tym razem sięga po burzliwą biografię XVII-wiecznego kompozytora Alessandra Stradellego.
infografika: Warszawska Opera Kameralna
Sir David Pountney przygotowuje kolejną premierę w Warszawskiej Operze Kameralnej. 3 grudnia publiczność zobaczy „La Serenata de’ delitti”, muzyczną opowieść o Alessandrze Stradellim, XVII-wiecznym kompozytorze, którego życie obfitowało w romanse, oszustwa, niebezpieczne przygody i zakończyło się morderstwem.
Warszawska Opera Kameralna konsekwentnie rozwija współpracę z jednym z najbardziej rozpoznawalnych europejskich reżyserów operowych. Po wrześniowej premierze „Masque of Might / Maska Mocy”, zrealizowanej z muzyki Henry’ego Purcella, sir David Pountney powraca z kolejnym przedstawieniem. Tym razem sięga po twórczość Alessandra Stradellego, włoskiego kompozytora epoki baroku, którego burzliwa biografia od stuleci pobudza wyobraźnię historyków, pisarzy i ludzi teatru.
Premiera „La Serenata de’ delitti” odbędzie się 3 grudnia o godz. 19.00 na scenie Teatru Warszawskiej Opery Kameralnej przy al. Solidarności 76b. Przedstawienie powstaje w ramach XIII Festiwalu Oper Barokowych i wpisuje się w obchody 65-lecia instytucji kierowanej przez Alicję Węgorzewską-Whiskerd.
Nowa produkcja zapowiada się szczególnie interesująco ze względu na samą postać bohatera. Stradella był znakomitym muzykiem, a jednocześnie człowiekiem skłonnym do ryzyka, uwikłanym w liczne romanse i konflikty z wpływowymi osobistościami. Potrafił zdobywać zaufanie możnych protektorów, uwodzić kobiety, oszukiwać i wymykać się przeciwnikom. Jego życie zakończyło się tragicznie w Genui w 1682 roku.
Alessandro Stradella urodził się w 1643 roku. Należał do najwybitniejszych włoskich kompozytorów drugiej połowy XVII wieku. Tworzył opery, oratoria, kantaty, serenaty i muzykę instrumentalną. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują kompozycje wokalne, w których z niezwykłą swobodą łączył melodyjność z dramatyczną ekspresją.
Działał przede wszystkim w Rzymie, Wenecji i Genui. Jego twórczość cenili przedstawiciele arystokracji i duchowieństwa, a muzyczny talent zapewniał mu dostęp do najbardziej wpływowych środowisk epoki. Stradella korzystał z tych możliwości, prowadząc życie pełne przygód, które wielokrotnie stawiały go w sytuacjach niebezpiecznych.
W jego biografii pojawiają się oszustwa finansowe, skandale obyczajowe i romanse z kobietami związanymi z wpływowymi mężczyznami. Jeden z takich romansów doprowadził do zamachu na życie kompozytora. Stradella przeżył napaść, lecz kilka lat później został zamordowany.
Okoliczności jego śmierci pozostają przedmiotem historycznych dociekań. Przez stulecia wokół postaci kompozytora narastały legendy, a jego losy stawały się inspiracją dla kolejnych dzieł scenicznych.
David Pountney dostrzegł w tej biografii materiał na przedstawienie łączące muzykę barokową z żywiołową akcją dramatyczną. Wraz z Delią Casadei napisał libretto, w którym kolejne przygody Stradellego układają się w opowieść o człowieku obdarzonym niezwykłą pomysłowością, ale niezdolnym do przewidywania konsekwencji własnych czynów.
Akcja „La Serenata de’ delitti” prowadzi widzów przez Rzym, Wenecję, Neapol i Genuę. Każde z miast staje się miejscem kolejnego skandalu, a pomysłowość Stradellego pozwala mu przez długi czas unikać odpowiedzialności.
Pierwsza część rozgrywa się w Rzymie. Dwóch sędziów zmaga się z wyrzutami sumienia spowodowanymi własnymi przewinieniami. Stradella, przebrany za duchownego, postanawia wykorzystać ich słabość. Przekonuje jednego z nich, że za odpowiednią sumę pieniędzy może uzyskać odpuszczenie win i odzyskać spokój sumienia. Kiedy nadchodzi poranek, oszust znika wraz z pieniędzmi.
Ten epizod zapowiada charakter całego przedstawienia. Bohater z łatwością przybiera kolejne role, rozpoznaje ludzkie pragnienia i wykorzystuje je do osiągania własnych celów. Jego pomysłowość budzi podziw, choć trudno zapomnieć, że za efektownymi mistyfikacjami kryją się cynizm i bezwzględność.
W Wenecji Stradella zostaje nauczycielem śpiewu Lucilli, młodej kochanki wpływowego Monsignore Bisata. Muzyczne lekcje szybko zamieniają się w potajemne spotkania. Nauczyciel i uczennica zakochują się w sobie, a następnie przygotowują plan wspólnej ucieczki.
Do zmylenia czujności domowników wykorzystują muzykę. Ich podstęp zostaje jednak odkryty. Słudzy Monsignore dopadają kompozytora, brutalnie go biją i pozostawiają ciężko rannego, przekonani, że nie przeżyje.
Stradella po raz kolejny wymyka się śmierci.
Kolejna odsłona historii przenosi akcję do Neapolu. Kompozytor znajduje schronienie u człowieka, który zapewnia mu opiekę i pomoc lekarza. Wkrótce okazuje się jednak, że dobroczyńca oczekuje spłaty długu.
Żąda od Stradellego znalezienia idealnej żony, kobiety pochodzącej z najwyższych sfer, której pozycja społeczna pozwoliłaby mu wejść do arystokratycznego świata.
Kompozytor przygotowuje kolejną mistyfikację. Tym razem sam wciela się w postać tajemniczej, uwodzicielskiej damy. Jego dobroczyńca ulega starannie przygotowanej iluzji, a historia nabiera charakteru komedii przebieranek.
W tej części spektaklu szczególnie wyraźnie ujawnia się teatralny potencjał biografii Stradellego. Bohater nieustannie zmienia tożsamość, manipuluje otoczeniem i tworzy sytuacje, w których rzeczywistość staje się trudna do odróżnienia od świadomie przygotowanego przedstawienia.
Ostatnia część rozgrywa się w Genui.
Stradella pozostaje w związku z zakochaną w nim Zenobią, lecz jej uczucie zaczyna go nużyć. Jego zainteresowanie kieruje się ku Despinie, młodej służącej ukochanej. Kiedy Zenobia odkrywa zdradę, postanawia się zemścić.
Zwraca się o pomoc do wpływowego ojca, który wydaje na kompozytora wyrok śmierci.
Dotychczasowe sztuczki, przebrania i umiejętność wyprowadzania przeciwników w pole okazują się niewystarczające. Historia człowieka, który wielokrotnie igrał z losem, zmierza ku tragicznemu finałowi.
Dla Warszawskiej Opery Kameralnej grudniowa premiera oznacza kontynuację współpracy z Davidem Pountneyem, reżyserem od dziesięcioleci obecnym na najważniejszych europejskich scenach operowych.
Brytyjski artysta był dyrektorem artystycznym English National Opera, kierował także festiwalem w Bregencji. Współpracował z wieloma prestiżowymi teatrami operowymi, a jego realizacje wyróżniają się wyrazistą dramaturgią, rozbudowaną warstwą teatralną i zainteresowaniem współczesnymi kontekstami dawnych dzieł.
We wrześniu 2026 roku Pountney przygotował w Warszawskiej Operze Kameralnej „Masque of Might / Maskę Mocy”, widowisko wykorzystujące muzykę Henry’ego Purcella. Przedstawienie podejmowało temat mechanizmów sprawowania władzy, tyranii i odpowiedzialności człowieka za świat.
W „La Serenata de’ delitti” reżyser sięga po zupełnie inny materiał dramatyczny. Burzliwa biografia Stradellego pozwala mu zbudować opowieść opartą na dynamicznych wydarzeniach, komicznych sytuacjach, erotycznych fascynacjach i narastającym zagrożeniu.
Libretto napisane wspólnie z Delią Casadei wykorzystuje kolejne epizody z życia kompozytora, nadając im formę teatralnej narracji. W centrum znajduje się człowiek, którego talent muzyczny współistnieje z nieposkromioną potrzebą przygody.
Istotną rolę odgrywa również muzyka samego Stradellego. Jej dramaturgiczna ekspresja, bogactwo melodii i emocjonalna intensywność pozwalają prowadzić opowieść od lekkiej komedii obyczajowej po sceny zazdrości, gniewu i przemocy.
Kierownictwo muzyczne przedstawienia powierzono Andrei De Carlo, włoskiemu dyrygentowi, instrumentaliście i znawcy muzyki dawnej, szczególnie cenionemu za działalność na rzecz przywracania współczesnej publiczności twórczości Alessandra Stradellego.
De Carlo od lat zajmuje się badaniem i wykonywaniem dzieł kompozytora. Jest założycielem zespołu Mare Nostrum, specjalizującego się w historycznych praktykach wykonawczych, a także inicjatorem przedsięwzięć artystycznych poświęconych muzyce włoskiego baroku.
Jego udział w warszawskiej premierze ma istotne znaczenie dla muzycznego kształtu przedstawienia. Twórczość Stradellego wymaga znajomości XVII-wiecznej stylistyki, sposobów ornamentacji, retoryki muzycznej i relacji zachodzących pomiędzy tekstem a muzyką.
Pod batutą De Carlo wystąpi Orkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV), jeden z najważniejszych polskich zespołów specjalizujących się w historycznym wykonawstwie muzyki dawnej.
W przedstawieniu uczestniczyć będzie również Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej, którego kierownikiem jest Alexander Ebert.
Asystentem dyrygenta został Miłosz Korpol.
Za scenografię odpowiada Robert Innes Hopkins, brytyjski scenograf od lat współpracujący z teatrami operowymi. Jego zadaniem będzie stworzenie przestrzeni dla opowieści rozgrywającej się w czterech włoskich miastach, w której kolejne zmiany miejsca akcji towarzyszą przemianom sytuacji dramatycznych.
Kostiumy zaprojektowała Marie-Jeanne Lecca, artystka mająca bogate doświadczenie w realizacjach operowych. W przedstawieniu opartym na przebraniach, mistyfikacjach i zmianach tożsamości kostium będzie jednym z ważnych elementów budowania postaci oraz teatralnej iluzji.
Choreografię przygotowuje Denni Sayers, natomiast za choreografię scen walk odpowiada Ran Arthur Braun. Obecność specjalisty od scenicznej przemocy wiąże się z charakterem opowiadanej historii, w której dochodzi do brutalnych napaści i ostatecznie do zabójstwa głównego bohatera.
Asystentem reżysera jest Rafał Supiński, a asystentem choreografa Sebastian Piotrowicz.
Tak skompletowany zespół realizatorów zapowiada przedstawienie, w którym istotną rolę odegrają ruch sceniczny, tempo akcji i precyzyjnie opracowane sytuacje teatralne.
W tytułową postać Alessandra Stradellego wcielą się Nicholas Tamagna i Rafał Tomkiewicz.
Nicholas Tamagna jest amerykańskim kontratenorem, występującym na międzynarodowych scenach operowych i koncertowych. Specjalizuje się przede wszystkim w repertuarze barokowym, wymagającym szczególnej sprawności wokalnej, wirtuozerii i umiejętności dramatycznego interpretowania tekstu.
Rafał Tomkiewicz należy do grona polskich kontratenorów rozwijających międzynarodową karierę. Występuje w repertuarze muzyki dawnej, współpracując z zespołami i dyrygentami specjalizującymi się w historycznym wykonawstwie.
Obaj śpiewacy zmierzą się z postacią wymagającą połączenia wokalnej wirtuozerii z aktorską swobodą. Stradella jest bowiem bohaterem nieustannie zmieniającym swoje oblicze, uwodzicielem, oszustem i człowiekiem, który niemal każdą trudną sytuację próbuje rozwiązać za pomocą kolejnego podstępu.
W pozostałych rolach wystąpią:
Giudice Palla / Canaglia: Artur Janda, Krzysztof Szumański.
Giudice Scroto / Volpina: Aleksander Kunach, Zbigniew Malak.
Bonocchio / Cardinal Bisato / Furio: Kamil Pękala, Tomasz Rak.
Castro: Artur Plinta, Paweł Szlachta.
Zenobia: Anna Mikołajczyk-Niewiedział.
Lucilla / Despina: Katarzyna Drelich, Teresa Marut.
Podwójne i potrójne obsadzenie części ról odpowiada charakterowi przedstawienia, w którym przebrania, zmiany tożsamości i teatralne mistyfikacje stanowią jeden z głównych elementów dramaturgii.
Premiera „La Serenata de’ delitti” została włączona do programu XIII Festiwalu Oper Barokowych, jednego z najważniejszych przedsięwzięć artystycznych Warszawskiej Opery Kameralnej.
Festiwal od lat przypomina publiczności bogactwo europejskiej muzyki XVII i XVIII wieku. Jego program obejmuje zarówno dzieła należące do kanonu repertuaru barokowego, jak i kompozycje rzadko wykonywane, wymagające specjalistycznego przygotowania muzycznego oraz znajomości historycznych praktyk wykonawczych.
Nowa realizacja Davida Pountneya wpisuje się w ten kierunek programowy, a jednocześnie proponuje formę opowieści biograficznej, w której muzyka dawnego kompozytora staje się częścią teatralnej historii jego życia.
Dla Warszawskiej Opery Kameralnej jest to również kolejna ważna premiera w jubileuszowym, 65. sezonie działalności. Instytucja, której początki sięgają 1961 roku, od dziesięcioleci zajmuje szczególne miejsce w polskim życiu muzycznym, przede wszystkim dzięki działalności związanej z operą kameralną, repertuarem barokowym i wykonawstwem historycznym.
Współpraca z międzynarodowymi artystami, takimi jak David Pountney i Andrea De Carlo, wzmacnia ten profil i pozwala prezentować publiczności nowe interpretacje repertuaru dawnego.
Grudniowa premiera zapowiada spotkanie z muzyką Alessandra Stradellego w wyjątkowo teatralnej formule. Historia kompozytora, który przez całe życie uciekał przed konsekwencjami własnych decyzji, daje twórcom możliwość połączenia humoru, muzycznej finezji, napięcia i tragicznego finału.
„La Serenata de’ delitti” będzie można zobaczyć po raz pierwszy 3 grudnia 2026 roku o godz. 19.00 w Teatrze Warszawskiej Opery Kameralnej przy al. Solidarności 76b w Warszawie.
Przedstawienie potrwa około dwóch godzin.
