Dyskusja o dostępności kultury najczęściej koncentruje się wokół barier architektonicznych. Mowa o podjazdach, windach, miejscach dla osób poruszających się na wózkach czy rozwiązaniach dla osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu. Znacznie rzadziej mówi się o barierze ekonomicznej, choć dla wielu osób to właśnie ona decyduje o możliwości uczestnictwa w życiu kulturalnym.
Od kilku lat Samorząd Województwa Mazowieckiego realizuje program „Wsparcie osób z niepełnosprawnościami na Mazowszu”, który ma tę barierę ograniczać. Jego uczestnicy mogą korzystać z oferty instytucji kultury prowadzonych przez samorząd województwa, płacąc za bilet symboliczną złotówkę. Taka sama opłata obowiązuje również opiekuna towarzyszącego osobie z niepełnosprawnością. Program skierowany jest do mieszkańców województwa mazowieckiego posiadających stosowne orzeczenia.
To rozwiązanie obejmuje wyłącznie placówki, dla których organizatorem jest Samorząd Województwa Mazowieckiego. Wśród nich znajdują się m.in. Warszawska Opera Kameralna, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie, Mazowiecki Instytut Kultury, Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku oraz liczne muzea regionalne i narodowe.
Program funkcjonuje od połowy 2023 roku i po kilku latach można już ocenić jego efekty. Szczególnie interesujące są dane dotyczące dwóch warszawskich instytucji artystycznych: Teatru Polskiego i Warszawskiej Opery Kameralnej.
W Warszawskiej Operze Kameralnej od momentu uruchomienia programu odnotowano 1718 wejść zrealizowanych w jego ramach. Najwięcej osób skorzystało z oferty w 2024 roku – 845 wejść. W 2025 roku było ich 477, a w pierwszym kwartale 2026 roku kolejnych 97.
Jeszcze większą skalę widać w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana. Od połowy 2023 roku z programu skorzystano tam 9955 razy. W samym 2025 roku odnotowano 4832 wejścia, a tylko w pierwszych trzech miesiącach 2026 roku już 1358.
Za tymi liczbami stoją konkretne środki finansowe przekazywane instytucjom przez samorząd województwa. W przypadku Warszawskiej Opery Kameralnej wsparcie na realizację programu wyniosło 40 tys. zł w 2023 roku, 95 tys. zł w 2024 roku oraz po 60 tys. zł w latach 2025 i 2026. Teatr Polski otrzymał odpowiednio 150 tys. zł, 200 tys. zł oraz po 350 tys. zł w latach 2025 i 2026.
Z danych przekazanych redakcji wynika, że od uruchomienia programu w połowie 2023 roku Samorząd Województwa Mazowieckiego przeznaczył na jego realizację w samym tylko Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana i Warszawskiej Operze Kameralnej łącznie ponad 1,3 mln zł (dane tylko dla tych 2 instytucji).
Dane pokazują, że program nie jest jedynie symboliczną inicjatywą. W ciągu niespełna trzech lat tylko w tych dwóch instytucjach skorzystano z niego ponad 11,5 tysiąca razy. To wynik, który pozwala mówić o realnym wpływie na uczestnictwo w kulturze.
Warto przy tym zauważyć, że część instytucji rozwija również własne działania skierowane do osób z niepełnosprawnościami. Teatr Polski w Warszawie informuje o dostosowaniu budynku do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową i możliwości rezerwowania miejsc dla widzów poruszających się na wózkach. Równocześnie realizuje projekty pozwalające docierać do odbiorców także poza tradycyjną formułą spektaklu. Jednym z przykładów był przygotowany w tym roku „Tartuffe” Moliera w formie słuchowiska binauralnego w reżyserii Andrzeja Seweryna, które po premierowej prezentacji zostało udostępnione również na platformie edukacyjnej teatru. To przykład, że dostęp do kultury można budować na wiele sposobów.
Program „Wsparcie osób z niepełnosprawnościami na Mazowszu” nie rozwiązuje wszystkich problemów związanych z uczestnictwem w kulturze. Nie zastąpi inwestycji w dostępność architektoniczną ani działań edukacyjnych. Pokazuje jednak, że samorząd może skutecznie usuwać jedną z najprostszych, a zarazem najczęściej pomijanych przeszkód – koszt uczestnictwa.
W czasach, gdy ceny biletów teatralnych, operowych i muzealnych systematycznie rosną, doświadczenia Mazowsza mogą stanowić interesujący punkt odniesienia dla innych samorządów wojewódzkich i miejskich szukających sposobów na zwiększenie uczestnictwa mieszkańców w kulturze.