Cricoteka zaprasza na performans i wernisaż wystawy Wiktorii

Każde teraz od razu staje się przeszłością. A ta, gdy ulega ostatecznemu zapomnieniu i zatarciu, może być rekonstruowana ze śladów w ziemi, w której mieszają się organiczne i nieorganiczne resztki, fragmenty kości, odłamki skał. To, co pochodzi z ludzkiego ciała, ale też spoza niego, ponownie tworzy „praglinę”, pozwalającą kształtować nowe.

Wystawa Wiktorii i fragmenty kości, i odłamki skał w Cricotece to kolejna warstwa wielowątkowego projektu artystki, którego główną ideą jest odbudowywanie utraconej relacji człowieka i natury, poprzez cielesny kontakt z tym, co najbardziej pierwotne. Artystka swoje poszukiwania rozpisuje za pomocą rzeźbiarskich instalacji, obiektów performatywnych, prac wideo oraz fotograficznych kolaży. Wszystkie one rozgrywają napięcie występujące między rzeźbą a ciałem odbiorcy.

Uzyskiwany kontrast wzmacniany jest somatycznym dialogiem z performansem Gdybym była kamieniem, nosiłabym siebie wykonanym przez Jagnę Nawrocką i Bartosza Jakubowskiego, który jest integralną częścią projektu „Imprint-Sculptures” Wiktorii, a jego kolejna odsłona towarzyszyć będzie otwarciu wystawy w Cricotece.

Wystawa jest częścią programu wystawienniczego Cloakroom 2025/2026
Kurator: Kamil Kuitkowski

IV edycja programu wystawienniczego Cricoteki „Cloakroom”, opartego na łączeniu praktyk wizualnych i performatywnych, zderza sztukę najnowszą ze spuścizną Tadeusza Kantora, rozumianą jako politycznie i krytycznie aktualna. Założeniem wystaw zaplanowanych na przełom 2025 i 2026 r. jest eksploracja relacji sztuk wizualnych, polityk ciała i pamięci ze sposobami, w jakie technologia wpływa na współczesne formy wypowiedzi artystycznej, przemiany społeczne, a także działania instytucji kultury – zwłaszcza w kontekście archiwów.

Wernisaż: 21 stycznia | godz. 18:00
osoby kuratorskie: Natalia Barczyńska, Kamil Kuitkowski

oraz
performans: „Gdybym była kamieniem, nosiłabym siebie” – Bartosz Jakubowski, Jagna Nawrocka

https://cricoteka.pl/pl/