W międzynarodowej obsadzie, obok Tomasza Koniecznego, Moniki Radeckiej i Gerharda Siegela, znalazł się Alexander Marev. 26-letni tenor polsko-bułgarskiego pochodzenia wystąpi w partii Trzeciego Judejczyka. Artysta, który kształcił się pod kierunkiem legendarnego José van Dama, ma już za sobą występy na znaczących europejskich scenach operowych. Warszawska premiera jest kolejnym wydarzeniem w jego rozwijającej się międzynarodowej karierze.
Alexander Marev należy do młodego pokolenia śpiewaków operowych zdobywających doświadczenie w europejskich ośrodkach muzycznych. W jego dotychczasowej biografii pojawiają się Bruksela, Genewa, Liège, Montpellier, Paryż i Turyn. Teraz wystąpi w warszawskim Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, gdzie 22 listopada odbędzie się premiera jednej z najbardziej wymagających muzycznie oper Richarda Straussa.
Marev zaśpiewa partię Trzeciego Judejczyka, uczestnika religijnego sporu rozgrywającego się na dworze Heroda. Choć jest to rola drugoplanowa, stanowi element charakterystycznej dla Straussa wielogłosowej sceny, w której pięciu Judejczyków prowadzi gwałtowną dyskusję o kwestiach religijnych. Kompozytor wykorzystuje ich głosy do stworzenia muzycznego obrazu narastającego konfliktu. Wymaga to od wykonawców precyzji rytmicznej, wyrazistej artykulacji i umiejętności odnalezienia się w gęstej fakturze orkiestrowej.
Dla młodego tenora udział w tej produkcji oznacza kolejne spotkanie z muzyką Straussa, a także możliwość pracy w międzynarodowym zespole pod kierunkiem niemieckiego reżysera Clausa Gutha.
Od Warszawy do Brukseli. Nauka u José van Dama
Droga Alexandra Mareva do zawodowego śpiewania rozpoczęła się bardzo wcześnie. Jak wynika z materiałów biograficznych artysty, miał dwanaście lat, kiedy obejrzał „Madame Butterfly” Giacoma Pucciniego w inscenizacji Mariusza Trelińskiego. To doświadczenie miało istotny wpływ na jego zainteresowanie teatrem operowym.
Kilka lat później rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Kaludiego Kaludova, znanego bułgarskiego tenora, który przez lata występował na najważniejszych scenach operowych świata. Następnie Marev kontynuował edukację w Belgii.
W wieku szesnastu lat został przyjęty do Chapelle Musicale Reine Elisabeth, prestiżowej instytucji muzycznej zajmującej się kształceniem szczególnie uzdolnionych młodych artystów. Trafił do klasy José van Dama, jednego z najwybitniejszych bas-barytonów drugiej połowy XX wieku, cenionego za interpretacje dzieł Mozarta, Wagnera, Debussy’ego i repertuaru francuskiego.
Według biografii Mareva był on najmłodszym uczestnikiem przyjętym do programu rezydencyjnego tej instytucji. Dwa lata później, na zaproszenie brukselskiej opery La Monnaie, wystąpił podczas koncertu świątecznego dla belgijskiej rodziny królewskiej w Pałacu Królewskim w Brukseli.
Artysta studiował również w Królewskim Konserwatorium w Brukseli w klasie Valérie Guillorit, a swoje umiejętności rozwijał pod kierunkiem brytyjskiego tenora Laurence’a Dale’a. Wcześniej ukończył Wydział Wokalny Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Józefa Elsnera w Warszawie.
Tak różnorodne doświadczenia edukacyjne pozwoliły mu poznać odmienne tradycje wykonawcze, od włoskiej szkoły bel canta po francuską kulturę wokalną i niemiecki repertuar operowy.
Europejskie sceny i pierwsze ważne role
Mimo młodego wieku Alexander Marev zgromadził już doświadczenie sceniczne w kilku europejskich teatrach operowych. Występował między innymi w La Monnaie / De Munt w Brukseli, Opéra Royal de Wallonie-Liège, Grand Théâtre de Genève, Teatro Regio w Turynie oraz Opéra de Toulon.
W jego repertuarze znalazły się role w dziełach Vincenza Belliniego, Giuseppe Verdiego, Ambroise’a Thomasa i Richarda Wagnera.
Śpiewał partię Flavia w „Normie” Belliniego na scenach La Monnaie i Opéra de Toulon, występował jako Matteo Borsa w „Rigoletcie” Verdiego oraz Marcellus w „Hamlecie” Ambroise’a Thomasa. Brał również udział w wykonaniu „Symfonii faustowskiej” Franza Liszta w Opéra Royal de Wallonie-Liège.
Ważnym wydarzeniem ostatnich miesięcy był jego udział w wykonaniach „Tristana i Izoldy” Richarda Wagnera. 11 lipca 2026 roku, podczas Festival Radio France Occitanie Montpellier, Marev wystąpił jako Melot. Do tej samej partii powrócił 25 września w Filharmonii Paryskiej, gdzie Orchestre Philharmonique de Radio France poprowadził Jaap van Zweden, były dyrektor muzyczny New York Philharmonic.
Melot jest postacią istotną dla przebiegu Wagnerowskiego dramatu. To właśnie jego zdrada przyczynia się do ujawnienia związku Tristana i Izoldy. Partia wymaga od śpiewaka umiejętności budowania wyrazistej postaci w stosunkowo krótkim czasie scenicznym.
Udział w wykonaniach Wagnera oraz obecne zaangażowanie do „Salome” pokazują, że Marev stopniowo poszerza repertuar o dzieła niemieckiego teatru muzycznego.
„Salome” Richarda Straussa. Warszawska premiera 22 listopada
„Salome” Richarda Straussa należy do najważniejszych oper początku XX wieku. Jej prapremiera odbyła się 9 grudnia 1905 roku w Dreźnie. Kompozytor wykorzystał dramat Oscara Wilde’a w niemieckim przekładzie Hedwig Lachmann, tworząc jednoaktowe dzieło o niezwykłej intensywności muzycznej i dramatycznej.
Bohaterką opery jest Salome, córka Herodiady, która ulega fascynacji uwięzionym prorokiem Jochanaanem, czyli Janem Chrzcicielem. Odrzucona przez niego, domaga się od Heroda jego głowy. Historia pożądania, przemocy, religijnego fanatyzmu i władzy otrzymała u Straussa niezwykle sugestywną oprawę muzyczną.
Warszawską inscenizację przygotował Claus Guth, jeden z najbardziej cenionych współczesnych reżyserów operowych. Przedstawienie jest koprodukcją Teatru Wielkiego – Opery Narodowej i Teatro Real w Madrycie.
Guth koncentruje się na psychologii tytułowej bohaterki oraz mechanizmach przemocy obecnych w jej otoczeniu. W jego interpretacji istotne stają się rodzinne zależności, relacje władzy i próba odnalezienia przez Salome własnej tożsamości. Reżyser odczytuje dramat Wilde’a również w kontekście społecznej hipokryzji końca XIX wieku, kiedy zainteresowanie postacią Salome stało się ważnym zjawiskiem w europejskiej kulturze.
Kierownictwo muzyczne objął Yoel Gamzou. Warszawska „Salome” będzie jego pierwszą premierą w funkcji dyrektora muzycznego Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.
Za scenografię odpowiada Etienne Pluss, kostiumy zaprojektowała Ursula Kudrna, choreografię przygotowała Sommer Ulrickson, a reżyserię świateł Olaf Freese. Autorem projekcji wideo jest Roland Horvath.
Alexander Marev jako Trzeci Judejczyk
W operze Straussa Judejczycy pojawiają się w scenie dyskusji religijnej na dworze Heroda. Ich spór dotyczący natury Boga i interpretacji religijnych prawd przybiera formę gwałtownej wymiany zdań.
Strauss opracował tę scenę z charakterystyczną dla siebie pomysłowością. Pięć głosów tenorowych tworzy skomplikowaną strukturę muzyczną, w której poszczególne wypowiedzi nakładają się na siebie, a napięcie narasta wraz z rozwojem dyskusji.
W warszawskiej obsadzie Alexander Marev wykona partię Trzeciego Judejczyka. Pozostałe partie powierzono Dafyddowi Jonesowi, Magnusowi Løvliemu, Oliverowi Johnstonowi i Donowi Lee.
Dla Mareva jest to kolejna możliwość zmierzenia się z repertuarem wymagającym zarówno sprawności wokalnej, jak i umiejętności pracy zespołowej. Udział w tej scenie pozwala również zdobywać doświadczenie w interpretacji muzyki Straussa, do której artysta zamierza powracać w kolejnych sezonach.
Kolejne wyzwania: Turyn i festiwal w Erl
Warszawska premiera stanowi część intensywnego sezonu artystycznego Alexandra Mareva. Wiosną 2027 roku tenor ponownie wystąpi w „Salome”, tym razem w Teatro Regio w Turynie.
Przedstawienie zaplanowano na 2 kwietnia 2027 roku. Produkcję przygotowano we współpracy z Grand Théâtre de Genève, a jej reżyserem jest Kornél Mundruczó, węgierski twórca filmowy i teatralny, którego inscenizacje operowe prezentowane są na znaczących europejskich scenach.
Orkiestrę poprowadzi Axel Kober. W obsadzie zapowiedziano między innymi Johanni van Oostrum, Johna Daszaka, Jennifer Larmore i Gábora Bretza. Marev ponownie wykona partię Trzeciego Judejczyka.
Latem przyszłego roku artystę czeka debiut podczas Tiroler Festspiele Erl w Austrii. 10 lipca 2027 roku ma odbyć się premiera „Der ferne Klang” Franza Schrekera w reżyserii Calixta Bieita.
Schreker, austriacki kompozytor tworzący na przełomie XIX i XX wieku, należy do przedstawicieli późnego romantyzmu muzycznego. Jego opera „Der ferne Klang”, wystawiona po raz pierwszy w 1912 roku, opowiada historię kompozytora poszukującego idealnego dźwięku, którego artystyczna obsesja wpływa na jego życie osobiste.
Marev ma wystąpić w partiach Chevaliera i Pierwszego Chórzysty. Kierownictwo muzyczne obejmie Christian Blex.
W dalszych planach artysty znajduje się również debiut w roli Narrabotha w „Salome” Richarda Straussa w sezonie 2027/2028. Jest to znacznie bardziej rozbudowana partia tenorowa, wymagająca lirycznego prowadzenia głosu oraz umiejętności ukazania emocjonalnego dramatu młodego oficera zakochanego w Salome.
Tomasz Konieczny, Monika Radecka i Gerhard Siegel w warszawskiej „Salome”
W obsadzie premiery zaplanowanej na 22 listopada znalazło się kilku uznanych śpiewaków operowych.
Partię Jochanaana wykona Tomasz Konieczny, jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich śpiewaków operowych na świecie. Bas-baryton od lat występuje na najważniejszych scenach międzynarodowych, a szczególne miejsce w jego repertuarze zajmują dzieła Richarda Wagnera i Richarda Straussa. Jest również cenionym interpretatorem partii Wotana w Wagnerowskim „Pierścieniu Nibelunga”.
W tytułową Salome wcieli się Monika Radecka. Partia ta należy do najtrudniejszych zadań w repertuarze sopranowym. Wymaga ogromnej wytrzymałości, umiejętności przebicia się przez potężne brzmienie orkiestry oraz dużej swobody aktorskiej. Bohaterka pozostaje na scenie przez znaczną część przedstawienia, a jej finałowy monolog stanowi jedno z najbardziej wymagających osiągnięć dramaturgicznych Straussa.
Heroda zaśpiewa niemiecki tenor Gerhard Siegel, artysta znany z interpretacji wymagających partii charakterystycznych, zwłaszcza w operach Wagnera i Straussa. W jego repertuarze ważne miejsce zajmuje między innymi Mime z „Pierścienia Nibelunga”. Partia Heroda wymaga szczególnej precyzji muzycznej oraz umiejętności oddania nerwowości i psychologicznego rozchwiania postaci.
W roli Herodiady wystąpi Nadine Lehner, a Narrabotha zaśpiewa Granit Musliu. Partię Pazia Herodiady wykona Magdalena Pluta.
Tak zestawiona obsada łączy doświadczenie artystów o ugruntowanej pozycji międzynarodowej z udziałem młodych śpiewaków rozwijających swoje kariery.
Nazwisko, które warto zapamiętać
Alexander Marev ma dwadzieścia sześć lat i doświadczenie zdobywane w kilku europejskich krajach. Jego dotychczasowa droga zawodowa obejmuje naukę u uznanych pedagogów, występy w międzynarodowych produkcjach operowych oraz stopniowe poszerzanie repertuaru.
Ważną częścią jego artystycznych zainteresowań pozostaje aktorstwo. Marev zwraca uwagę na psychologię postaci, dramaturgię i znaczenie interpretacji scenicznej. Interesuje go opera jako sztuka opowiadania historii, w której głos pozostaje jednym z narzędzi budowania wiarygodnego bohatera.
Polsko-bułgarskie korzenie, edukacja w Warszawie i Brukseli oraz doświadczenia zdobywane na scenach Belgii, Francji, Włoch i innych krajów europejskich tworzą biografię artysty, który dopiero rozpoczyna najważniejszy etap swojej zawodowej drogi.
Warszawska publiczność będzie mogła usłyszeć go już 22 listopada w „Salome” Richarda Straussa. Dla Alexandra Mareva będzie to kolejna okazja do zaprezentowania swoich umiejętności, a dla widzów Opery Narodowej możliwość poznania młodego tenora, którego nazwisko coraz częściej pojawia się w europejskich obsadach operowych.
Teatr Wielki – Opera Narodowa