Komedia o krakowskim lekarzu i prezydencie miasta

Slide
previous arrow
next arrow
Na afiszu

Komedia o krakowskim lekarzu i prezydencie miasta

O „O dwóch doktorach i jednej pacjentce, czyli seks, władza i medycyna” Macieja Wojtyszki w reż. autora z Teatru Słowackiego w Krakowie na 51. Jeleniogórskich Spotkaniach Teatralnych pisze Piotr Grosman.

Opublikowano: 2024-10-06
fot. Bartek Barczyk

6 października, w niedzielny wieczór, w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze, trzeciego dnia 51. edycji Jeleniogórskich Spotkań Teatralnych wystąpił Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie ze sztuką „O dwóch doktorach i jednej pacjentce, czyli seks, władza i medycyna” autorstwa i w reżyserii Macieja Wojtyszki.

Jak wieść niesie Maciej Wojtyszko napisał ten dramat kameralny specjalnie dla aktorów krakowskiego Teatru im. Słowackiego (Feliksa Szajnerta, Hanny Bieluszko i Karola Kubasiewicza). Zamysł inscenizacyjny był bardzo prosty. W tekście Wojtyszki „ożywają” postacie historyczne. Jest to zapis trójki bohaterów uchwyconych w pewnych sytuacjach, myślach i rozmowach.

Autor wprowadza do swojego dramatu: Józefa Dietla polskoaustriackiego lekarza, polityka, profesora i rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, emerytowanego prezydenta Krakowa (w latach 1866–1874) i reformatora miasta, Stanisława Kurkiewicza lekarza chorób wewnętrznych i pioniera polskiej seksuologii oraz radczynię miejską Helenę Zakroczymską. Zabiegiem szczególnym jest wchodzenie aktorów w role, ale też opowiadanie o postaciach i rzeczywistości dnia dzisiejszego.

Wizyta medyczna Józefa Dietla (bardzo dobry w tej roli Jerzy Światłoń) w towarzystwie Stanisława Kurkiewicza (Karol Kubasiewicz zbudował świetną postać, wprowadzając sporą dawkę dobrego humoru) w krakowskim salonie u dojrzałej i eleganckiej pacjentki Heleny Zakroczymskiej (Hanna Bieluszko ujmuje wrażliwością) staje się pretekstem do zbudowania rodzajowego obrazka mieszczańskiego Krakowa drugiej połowy XIX wieku. Dietl jako autorytet i niespełniona miłość, powiernik i polityczny przeciwnik, i Zakroczymska przemijają. Z kolei Kurkiewicz to dopiero adept życia, idealista i pionier w badaniach oraz poradach seksuologicznych. Na uwagę zasługuje pełen lekkości i humoru dialog, który odkrywa kulisy dawnego Krakowa, polskiego nazewnictwa seksuologicznego, a także teatru.

To wysokiej próby aktorstwo całego zespołu „Słowaka”: Hanny Bieluszko, Jerzego Światłonia i Karola Kubasiewicza. Siły temu przedsięwzięciu dodały: scenograficzna maestria Krzysztofa Małachowskiego (dekoracja i czarnobiałe kostiumy są niczym klisza dawnych zdjęć) oraz kompozytorski kunszt Bolesława Rawskiego, który sugeruje widzowi, że będzie świadkiem czegoś istotnego i podniosłego zarazem.

Przedstawienie Teatru im. Słowackiego jest głębokie i wielowarstwowe – przywołuje nie tylko to, co minione, ale też szuka odniesień dla dawnych historii we współczesnym Krakowie i jego środowisku społecznym. Z jednej strony podróżujemy więc śladami przeszłości, z drugiej zaś możemy zaobserwować, jak odbija się ona w tym, co nas otacza i kształtuje.

Ostatnia rola teatralna Feliksa Szajnerta

Od daty prapremiery, która miała miejsce 14 maja 2022, w tym przedstawieniu rolę prezydenta Józefa Dietla grał Feliks Szajnert, zanim choroba przerwała jego pracę. W październiku 2022 przeszedł ciężki udar mózgu, po którym przeszło miesiąc spędził w szpitalu, a następnie wymagał intensywnej, długotrwałej rehabilitacji, która była walką o sprawność. Zmarł 6 lipca br. w wieku 79 lat. Był powszechnie kojarzony z rolą Pana Kierownika w cyklicznym programie telewizyjnym „Spotkanie z Balladą” i zyskał popularność wśród telewidzów dzięki roli „Kicia”, informatora nadkomisarza Zawady (Marek Włodarczyk), który pomaga złapać bandytów w serialu TVN „Kryminalni” (2006–2007). Ale chyba największą ciekawostką dla publiczności Jeleniogórskich Spotkań Teatralnych jest fakt, że w sezonie 1969/1970 otrzymał angaż w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze, gdzie zagrał postać Montka w przedstawieniu „Dwa teatry” pióra Jerzego Szaniawskiego (1969) w reż. ówczesnego dyrektora Tadeusza Kozłowskiego. Następnie w Teatrze Dolnośląskim trafił do obsady komedii Aleksandra Fredry „Śluby panieńskie, czyli magnetyzm serca” (1970) w reż. Małgorzaty Dziewulskiej w roli Gustawa.

Kategorie:

Cytat Dnia

„[...] tekst Shakespeare’a jest jak ludzkie kolano: dopóki nikt przy nim nie majstruje, człowiek nawet nie zdaje sobie sprawy, jak precyzyjnie został skonstruowany. Wystarczy jednak wyciąć kilka pozornie zbędnych elementów, żeby nadal dało się chodzić, ale już nie całkiem normalnie”

Tomasz Domagała o „Makbecie”, reż. Paweł Ziemilski; Festiwal Szekspirowski.pl, 27.07.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL