12 grudnia w krakowskim Teatrze Nowym Proxima odbędzie się premiera „Tożsamości Davida”, muzycznego spektaklu Piotra Siekluckiego poświęconego Davidowi Bowiemu, artystycznej wolności i poszukiwaniu własnej tożsamości.
plakat: Teatr Nowy Proxima
Przedstawienie powstaje w roku jubileuszu dwudziestolecia działalności teatru.
Nowy Jork, początek lat siedemdziesiątych. W mieszkaniu Andy’ego Warhola spotykają się artyści, którzy zmienili oblicze muzyki, mody i sztuki XX wieku. Mick Jagger, John Lennon, Yves Saint Laurent i Iggy Pop należą do świata, w którym sława, pieniądze, artystyczne eksperymenty i prowokacja są codziennością. Wśród nich pojawia się David Bowie, młody muzyk poszukujący własnej drogi i sposobu na przekroczenie ograniczeń narzucanych przez społeczeństwo, kulturę i własne ciało.
Tak rozpoczyna się historia przedstawiona w „Tożsamości Davida”, najnowszej premierze Teatru Nowego Proxima. Autorem scenariusza i reżyserem spektaklu jest Piotr Sieklucki, współzałożyciel i dyrektor krakowskiej sceny. Premiera odbędzie się 12 grudnia 2026 roku o godz. 19.15.
Akcja spektaklu rozgrywa się około 1972 roku, kiedy nowojorska bohema artystyczna pozostaje pod silnym wpływem Andy’ego Warhola. Jego słynna Factory, nazywana Srebrną Fabryką, była miejscem spotkań muzyków, aktorów, filmowców, projektantów mody i ludzi poszukujących nowych form artystycznej ekspresji. Warhol tworzył wokół siebie środowisko, w którym zacierały się granice między sztuką a życiem prywatnym, a prowokacja i kreowanie własnego wizerunku stawały się częścią działalności artystycznej.
W przedstawieniu Siekluckiego przyjaciele Warhola spotykają się w jego mieszkaniu, oczekując na przybycie tajemniczego gościa. Jest nim David Bowie, który w tym czasie zaczyna budować swoją międzynarodową pozycję i przygotowuje jedną z najbardziej radykalnych przemian w historii muzyki popularnej.
Twórcy określają to spotkanie mianem „Ostatniej Wieczerzy artystów XX wieku”. Przy wspólnym stole zasiadają ludzie, których nazwiska na trwałe zapisały się w historii popkultury. Rozmawiają o miłości, rozczarowaniach, muzyce, sztuce, pieniądzach i sławie. Ich spotkanie staje się zarazem opowieścią o cenie popularności oraz potrzebie nieustannego tworzenia siebie na nowo.
Sieklucki umieszcza swoich bohaterów w rzeczywistości, w której artystyczna wolność wiąże się z eksperymentowaniem z własnym wizerunkiem, seksualnością i społecznymi konwencjami. Bowie jest w tym świecie postacią szczególną. Jego twórczość i sceniczne wcielenia pozwalają przyjrzeć się człowiekowi, który świadomie przekształca swoją tożsamość, traktując ją jako część artystycznego projektu.
David Bowie należał do artystów, którzy najpełniej wykorzystali możliwości kreowania scenicznego wizerunku. W 1972 roku zaprezentował światu Ziggy’ego Stardusta, fikcyjną postać androgynicznej gwiazdy rocka, przybysza z kosmosu, którego historia stała się osią albumu „The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars”.
Ziggy Stardust był kolejnym etapem artystycznych poszukiwań Bowiego, ale jednocześnie zapowiedzią sposobu myślenia o tożsamości, który z czasem stał się powszechny w kulturze popularnej. Artysta zmieniał wygląd, kostiumy, sposób poruszania się, muzykę i sceniczne osobowości. Każda kolejna przemiana pozwalała mu budować nową relację z publicznością.
W spektaklu „Tożsamość Davida” właśnie ta zdolność do przekraczania własnego wizerunku staje się jednym z najważniejszych tematów. Bowie traktuje ciało jako przestrzeń eksperymentu i artystycznej kreacji. Jego działania wyprzedzają współczesne dyskusje o płynności tożsamości, społecznych oczekiwaniach dotyczących płci, a także o możliwościach technologicznego przekształcania człowieka.
Twórcy przedstawienia odwołują się również do współczesności, w której media społecznościowe umożliwiają niemal nieograniczone kreowanie publicznego wizerunku, a rozwój technologii prowokuje pytania o przyszłość ludzkiego ciała.
W tym kontekście Bowie staje się bohaterem opowieści o pragnieniu nieśmiertelności. Sława pozwala artyście przetrwać w zbiorowej pamięci, ale wymaga również podporządkowania się mechanizmom przemysłu rozrywkowego i oczekiwaniom publiczności.
Istotną postacią przedstawienia jest Andy Warhol, jeden z najważniejszych przedstawicieli pop-artu, twórca, który uczynił ze sławy i masowej kultury przedmiot swojej sztuki.
Warhol doskonale rozumiał mechanizmy funkcjonowania współczesnych gwiazd. Interesowało go, w jaki sposób człowiek staje się rozpoznawalnym wizerunkiem, jak powstaje legenda artysty i co dzieje się z jego prywatną tożsamością, kiedy zaczyna funkcjonować jako produkt kultury popularnej.
W jego otoczeniu spotykali się ludzie różnych środowisk, a Factory stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc nowojorskiej awangardy. Warhol współpracował z muzykami, filmowcami, aktorami i modelkami, tworząc przestrzeń dla artystycznych eksperymentów.
Piotr Sieklucki zapowiada przedstawienie następująco:
„Kokainowa rzecz dzieje się coś około 1972 roku. Srebrna Fabryka już nie istnieje. Współpracownicy i przyjaciele Andy’ego bawią tego dnia w jego domu. Czekają na tajemniczego gościa, który szuka swojej drogi ku nieśmiertelności. Nikt inny jak Andy Warhol pozwalał odkrywać dwudziestoparolatkom swoją tożsamość. Tak było i w tym przypadku. Historia i wydarzenia te są jak najbardziej prawdziwe, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących i zmarłych jest nieprzypadkowe”.
Reżyser wykorzystuje autentyczne postacie i realia epoki, tworząc fikcyjne spotkanie, które pozwala skonfrontować różne osobowości artystyczne. W jednym pomieszczeniu pojawiają się przedstawiciele świata rocka, sztuk wizualnych i mody. Każdy z nich inaczej rozumie popularność, wolność i własne miejsce w kulturze.
Obok Bowiego ważną rolę odgrywa Iggy Pop, którego sceniczna ekspresja, bezkompromisowość i sposób traktowania własnego ciała stały się charakterystycznymi elementami jego twórczości. Obecność obu muzyków pozwala zestawić odmienne sposoby budowania artystycznej tożsamości.
„Tożsamość Davida” zapowiadana jest jako spektakl muzyczny. Jego bohaterowie należą do świata, w którym muzyka była jednym z najważniejszych narzędzi kulturowej rewolucji lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.
Za scenografię i kostiumy odpowiada Łukasz Błażejewski, współzałożyciel Teatru Nowego Proxima, od lat związany z jego działalnością artystyczną. Współpraca Błażejewskiego i Siekluckiego należy do najtrwalszych twórczych relacji w historii tej krakowskiej sceny.
W przedstawieniu poświęconym Bowiemu, Warholowi i nowojorskiej bohemie kostiumy mają szczególnie interesujący kontekst. Bohaterowie spektaklu należeli do artystów, dla których ubiór, makijaż, fryzura i sposób prezentowania własnego ciała były integralnymi elementami twórczości.
Za ruch sceniczny odpowiada Karol Miękina, a opracowanie muzyczne przygotowuje Paweł Harańczyk. Reżyserię światła powierzono Wojciechowi Kiwaczowi, natomiast za wideo i multimedia odpowiada Michał Frankowski.
Dźwięk przygotowują Marcin Pateri i Bogdan Czyszczan. Asystentem reżysera jest Jakub Ormaniec, który występuje również w przedstawieniu jako Iggy Pop. Przy realizacji scenografii pracują Artur Świetny, odpowiedzialny także za charakteryzację, oraz Emilia Sarga.
W postać Davida Bowiego wcieli się Alex Spisak, natomiast Andy’ego Warhola zagra Maksymilian Wicher. Johna Lennona sportretuje Maksymilian Termin, a Micka Jaggera Igor Widomski.
W roli francuskiego projektanta mody Yves’a Saint Laurenta wystąpi Prince Negatif. Iggy’ego Popa zagra Jakub Ormaniec.
W obsadzie znaleźli się również Rafał Karnicki jako Mark, Kamila Stachura jako Valerie Solace oraz Ewa Pająk w roli Trójmatki.
Obecność Valerie Solace przywołuje jedną z najbardziej dramatycznych historii związanych z Warholem. Solanas, amerykańska pisarka i radykalna feministka, w 1968 roku postrzeliła artystę, powodując poważne obrażenia, których konsekwencje zdrowotne odczuwał do końca życia. Jej postać należy do historii środowiska skupionego wokół Factory.
Wprowadzenie do spektaklu bohaterów o tak odmiennych biografiach daje możliwość pokazania napięć, które towarzyszyły artystycznej rewolucji tamtych lat. Za fascynacją wolnością, popularnością i przekraczaniem społecznych norm kryły się również konflikty, uzależnienia, przemoc i osobiste dramaty.
Premiera „Tożsamości Davida” odbędzie się w szczególnym momencie dla krakowskiej sceny. W 2026 roku Teatr Nowy Proxima świętuje dwudziestolecie działalności.
Teatr powstał w czerwcu 2006 roku z inicjatywy Piotra Siekluckiego, Łukasza Błażejewskiego oraz grupy młodych artystów i absolwentów krakowskich uczelni. Wśród osób związanych z jego początkami byli również Dominik Nowak, Tomasz Kireńczuk, Dana Bień i Marek Kutnik.
Pierwsza siedziba teatru mieściła się przy ulicy Gazowej 21. Jej pozyskanie było możliwe dzięki wsparciu Janusza Marchwińskiego, mecenasa sztuki. Od początku działalności Teatr Nowy koncentrował się na współczesnej dramaturgii, promocji młodych twórców oraz realizacji przedstawień podejmujących aktualne problemy społeczne i polityczne.
Jednym z pierwszych ważnych spektakli była „Griga” według opowiadań Antoniego Czechowa. W kolejnych latach powstały między innymi „Lubiewo” na podstawie prozy Michała Witkowskiego, „Wysocki. Powrót do ZSRR” Piotra Siekluckiego i Edwarda Linde-Lubaszenki, „Filozofia w buduarze” według markiza de Sade’a, „Versus” Radosława Rychcika, „Murzyni we Florencji” Vedrany Rudan czy „Kobiety objaśniają mi świat” w reżyserii Iwony Kempy.
W dorobku teatru znalazły się także „Wiedźmin. Turbolechita” według Ziemowita Szczerka, „Dług” w reżyserii Jana Klaty, „Kora.Boska”, „Kruchość wodoru. Demarczyk”, „Nie pytaj. Ciechowski”, „Królowa” oraz „Amadeusz” w reżyserii Piotra Siekluckiego.
Ważną częścią repertuaru pozostają również przedstawienia dla dzieci i młodzieży, między innymi „Akademia Pana Kleksa”, „Król Maciuś I” i „Było sobie życie”.
W ciągu blisko dwóch dekad teatr wyprodukował ponad 155 przedstawień, a możliwość debiutu otrzymało w nim ponad 220 artystów. Spektakle prezentowano na festiwalach w Polsce i za granicą.
W 2016 roku Teatr Nowy przeniósł się do siedziby przy ulicy Krakowskiej 41. Rozwój instytucji wspierał Janusz Kadela, prezes przedsiębiorstwa Proxima-Service, który został jej mecenasem strategicznym. Z czasem scena zaczęła funkcjonować pod nazwą Teatr Nowy Proxima.
W 2025 roku teatr rozszerzył swoją działalność o Pałac Nieśmiertelności przy ulicy Krakowskiej 13. Nowa przestrzeń, zaprojektowana przez Łukasza Błażejewskiego, służy spotkaniom, warsztatom i przedsięwzięciom łączącym sztukę, naukę, medycynę oraz nowe technologie.
Dwudziestolecie Teatru Nowego Proxima jest okazją do przypomnienia historii jednej z najbardziej rozpoznawalnych niezależnych scen teatralnych w Polsce. Jubileuszowy sezon 2026/2027 obejmuje premiery, spotkania z artystami oraz wydarzenia poświęcone historii instytucji.
We wrześniu 2026 roku teatr zaprezentował film dokumentalny przygotowany podczas warsztatów PAŁAC. Jego autorami byli młodzi twórcy w wieku od 13 do 16 lat, którzy pod opieką Natalii Nowakowskiej i Adriana Nowakowskiego poznawali historię sceny, rozmawiali z jej współpracownikami i korzystali z materiałów archiwalnych.
Z kolei 29 października w Pałacu Nieśmiertelności odbyła się jubileuszowa odsłona cyklu „Obiady Czwartkowe”. Piotr Sieklucki i Łukasz Błażejewski rozmawiali o dwudziestu latach działalności teatru, jego sukcesach, kryzysach i doświadczeniach związanych z prowadzeniem niezależnej instytucji artystycznej.
W liście otwierającym sezon 2026/2027 Sieklucki przypomniał, że podczas inauguracji działalności Teatru Nowego przy ulicy Gazowej jeden z dziennikarzy przewidywał, iż przedsięwzięcie przetrwa najwyżej dwa lata. Dwie dekady później teatr nadal rozwija repertuar i realizuje kolejne projekty.
Grudniowa „Tożsamość Davida” wpisuje się w zainteresowania artystyczne Piotra Siekluckiego, który wielokrotnie sięgał po biografie znanych postaci, aby opowiadać o ich twórczości, osobistych wyborach i relacjach ze światem.
Bohaterem najnowszego przedstawienia jest artysta, który uczynił z nieustannej przemiany jeden ze znaków rozpoznawczych swojej twórczości. Bowie, Warhol, Lennon, Jagger i Iggy Pop spotkają się na scenie Teatru Nowego Proxima w opowieści o świecie, w którym pragnienie wolności i nieśmiertelnej sławy nieustannie ściera się z ludzkimi słabościami.
Premiera „Tożsamości Davida” odbędzie się 12 grudnia 2026 roku o godz. 19.15 na Scenie Głównej Teatru Nowego Proxima przy ul. Krakowskiej 41 w Krakowie.
Kolejne przedstawienia zaplanowano na 13, 14, 15 i 16 grudnia 2026 roku oraz 7, 8, 9 i 10 stycznia 2027 roku.
Szczegółowy repertuar i informacje o biletach dostępne są na stronie Teatru Nowego Proxima.
Scenariusz i reżyseria: Piotr Sieklucki
Scenografia i kostiumy: Łukasz Błażejewski
Ruch sceniczny: Karol Miękina
Opracowanie muzyczne: Paweł Harańczyk
Reżyseria światła: Wojciech Kiwacz
Wideo i multimedia: Michał Frankowski
Dźwięk: Marcin Pateri, Bogdan Czyszczan
Asystent reżysera: Jakub Ormaniec
Asystent scenografa i charakteryzacja: Artur Świetny
Asystent scenografa: Emilia Sarga
Obsada:
Maksymilian Wicher – Andy Warhol
Alex Spisak – David Bowie
Maksymilian Termin – John Lennon
Igor Widomski – Mick Jagger
Prince Negatif – Yves Saint Laurent
Rafał Karnicki – Mark
Kamila Stachura – Valerie Solace
Ewa Pająk – Trójmatka
Jakub Ormaniec – Iggy Pop
Premiera: 12 grudnia 2026 roku, godz. 19.15
Miejsce: Teatr Nowy Proxima, Scena Główna, ul. Krakowska 41, Kraków.
