„Konferencja Ptaków” w Teatrze CHOREA w Łodzi – premiera 11 lipca
Już 11 lipca Teatr CHOREA zaprosi widzów na premierę „Konferencji Ptaków” w reżyserii Łukasza Kosa.
mat. plakat Teatru Chorea z Łodzi




Już 11 lipca Teatr CHOREA zaprosi widzów na premierę „Konferencji Ptaków” w reżyserii Łukasza Kosa.
mat. plakat Teatru Chorea z Łodzi
Twórcy sięgają po jedno z najważniejszych dzieł literatury sufickiej – poemat Fariduddina Attara, by opowiedzieć o człowieku zagubionym we współczesnym świecie, potrzebie wspólnoty i nadziei, która rodzi się z duchowej przemiany. Będzie to dopiero druga w historii polskiego teatru inscenizacja tego niezwykłego utworu.
W łódzkiej Fabryce Sztuki trwają ostatnie przygotowania do jednej z najbardziej intrygujących premier tego lata. 11 lipca 2026 roku Teatr CHOREA pokaże premierowo „Konferencję Ptaków” w reżyserii Łukasza Kosa – spektakl inspirowany słynnym poematem perskiego poety Fariduddina Attara, uznawanym za jedno z najważniejszych dzieł światowej literatury mistycznej.
Przedstawienie powstaje w ramach projektu „Teatr w Mieście/Spotkania. Stałe działania kulturalne”, realizowanego dzięki wsparciu Miasta Łodzi w programie „Łódź Pełna Kultury”. Od 2025 roku Teatr CHOREA prowadzi dwuletni cykl regularnych prezentacji swoich spektakli dla łódzkiej publiczności, uzupełniany spotkaniami z twórcami i rozmowami o miejscu teatru we współczesnym świecie.
„Konferencja Ptaków” to jedno z najważniejszych dzieł literatury sufickiej, napisane w XII wieku przez perskiego poetę Fariduddina Attara. Punktem wyjścia opowieści – to odnalezienie pióra legendarnego ptaka Simorgha – mitycznego władcy wszystkich ptaków.
To odkrycie skłania bohaterów do wyruszenia w podróż. Z pozoru jest to wyprawa w poszukiwaniu legendarnego króla. W rzeczywistości jednak staje się drogą prowadzącą do poznania samych siebie.
Twórcy spektaklu podkreślają, że nie chodzi wyłącznie o osiągnięcie celu.
Najważniejsze okazuje się pytanie:
„Co sprawia, że ruszamy w drogę, choć nie wiemy, dokąd nas zaprowadzi? A może nie chodzi o cel. Chodzi o to, kim się stajesz w podróży…”
To właśnie ta myśl staje się osią całego przedstawienia.
Dlaczego właśnie dziś wracać do XII-wiecznego tekstu?
Na to pytanie odpowiada reżyser spektaklu Łukasz Kos, zapraszając widzów na premierę:
„Dlaczego Konferencja Ptaków? Co to jest…? To poemat o miłości, a zawsze dobrze się nad tym zastanowić… On pozwala nam ochronić się, uzbraja nas na dzisiejsze czasy, na to wszystko, co idzie, na to, czego się boimy… Wydaje nam się, że świat się wali, że zbliża się do katastrofy, do śmierci… Ten poemat próbuje nas do tego przygotować, próbuje szukać tego, co w nas, w naszych sercach jest najważniejsze…”
To właśnie ta perspektywa sprawia, że średniowieczny tekst nabiera niezwykle współczesnego znaczenia. W świecie pełnym konfliktów, niepewności i społecznych podziałów twórcy proponują opowieść o wspólnocie, odpowiedzialności i duchowej przemianie.
„Konferencja Ptaków” została odkryta dla współczesnego teatru w latach siedemdziesiątych XX wieku przez legendarnego brytyjskiego reżysera Petera Brooka, który wspólnie z Jean-Claude’em Carrière’em stworzył własną adaptację poematu Attara.
Łódzka realizacja oparta została zarówno na oryginalnym poemacie, jak i dramacie Brooka i Carrière’a w przekładzie Mariusza Radomyskiego i Roberta Urbańskiego.
Jak podkreślają twórcy, będzie to dopiero druga w historii polskiego teatru inscenizacja tego utworu, co czyni premierę wydarzeniem szczególnym.
Spotkanie wrażliwości Łukasza Kosa, zespołu Teatru CHOREA oraz niezwykłego tekstu Attara ma stworzyć zupełnie nową jakość sceniczną – opartą na ruchu, muzyce, obrazie i wspólnotowym doświadczeniu teatru.
„Konferencja Ptaków” jest kolejnym wspólnym projektem Teatru CHOREA i reżysera Łukasza Kosa. Artyści ponownie podejmują próbę stworzenia teatru, który nie ogranicza się do opowiadania historii, ale stawia pytania o sens ludzkiego istnienia i miejsce człowieka we współczesnym świecie.
Za muzykę odpowiada Maciej Maciaszek, scenografię i kostiumy przygotował Paweł Walicki, natomiast autorem wizualizacji i realizacji kamery na żywo jest Kamil Wallace Walesiak.
Premiera spektaklu odbędzie się 11 lipca 2026 roku o godz. 19.00 na Scenie Fabryki Sztuki w Łodzi przy ul. Tymienieckiego 3.
Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów od 14. roku życia, trwa około 100 minut i będzie tłumaczone na Polski Język Migowy. Po premierze zaplanowano spotkanie z twórcami, które poprowadzi Piotr Olkusz.
Organizatorzy zwracają również uwagę, że podczas spektaklu wykorzystywane będą dymne efekty zapachowe (kadzidła, Palo Santo i szałwia), dlatego osoby szczególnie wrażliwe na intensywne zapachy proszone są o zachowanie ostrożności.
Projekt został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz z budżetu Miasta Łodzi w ramach programu „Łódź Pełna Kultury”.
Teatr CHOREA to łódzki zespół teatralny, który od ponad dwóch dekad łączy teatr, muzykę, ruch, pracę z głosem, działania edukacyjne i społeczne. Powstał 10 lutego 2004 roku w Lublinie z połączenia dwóch grup artystycznych: Orkiestry Antycznej, prowadzonej przez Tomasza Rodowicza i Macieja Rychłego, oraz Tańców Labiryntu, prowadzonych przez Dorotę Porowską i Elżbietę Rojek. Początkowo artyści CHOREI badali źródła tańca i muzyki oraz kulturę antyku, ale z czasem wypracowali własny język sceniczny, oparty na organicznym połączeniu słowa, śpiewu i ruchu. Od 2007 roku zespół działa w Łodzi, w dawnych fabrykach Scheiblera przy ul. Tymienieckiego 3, gdzie współtworzy Fabrykę Sztuki i koordynuje jej działalność teatralną, edukacyjną oraz społeczną. CHOREA realizuje spektakle, koncerty, performanse, warsztaty i projekty międzynarodowe, pracując zarówno z zawodowymi artystami, jak i amatorami, dziećmi, młodzieżą, seniorami oraz lokalnymi społecznościami. Od 2010 roku organizuje Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy, a jej metoda pracy – określana przez zespół jako „nowa chorea” – wyrasta z idei zespołowości, intensywnego treningu ciała, głosu i rytmu oraz poszukiwania teatru jako miejsca realnego spotkania człowieka z człowiekiem.
„Zapolska śmiała się z idei, by »kobieta miała iść przez życie cicho i spokojnie«. Taki gorset społecznych oczekiwań wpychał jednak kobiety w równie groteskowy stan, jakim dziś może być hałaśliwe manifestowanie wariacko rozumianej niezależności. Znanej aż nazbyt dobrze z czarnych marszy i mającej odzwierciedlenie na przykład w agresywnej proaborcyjnej propagandzie”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.