Slide
previous arrow
next arrow
„Trojanki” premierowo w Warszawie - Teatr dla Wszystkich

„Trojanki” premierowo w Warszawie

Na afiszu

„Trojanki” premierowo w Warszawie

14 marca premiera w reż. Aleksandry Bielewicz w Teatrze Powszechnym.

Opublikowano: 2026-02-25
fot. plakat autorstwa Marcina Władyki

„Nierozumny człowiek, co niszczy miasta, świątynie, groby i święte miejsca zmarłych – za to musi później zginąć”.

Wojna niszczy wszystkich, którzy mają z nią styczność. Upokarza duszę zarówno zwycięzców, jak i zwyciężonych.

Trojanki próbują przetrwać w świecie, w którym prawa rozumu zostały odwrócone. Trwają w obłędzie wojny, uwięzione w stanie permanentnej gotowości, jakby lęk zatrzymał czas. Hekabe opłakuje ostatnie dziecko na ziemi. Andromacha zlizuje proch męża z ubrania syna. Tłum patrzy, jak Poliksena zostaje złożona w ofierze na grobie Achillesa. Ich losy zawieszone są w nieskończoności, a w głowie każdej z nich powraca jedno pytanie: czy to może wydarzyć się jeszcze raz – za mojego życia?

Gdy Eurypides pisał „Trojanki”, Grecy dokonywali rzezi neutralnej wyspy Melos, zabijając mężczyzn i sprzedając kobiety oraz dzieci w niewolę. Gdy dziś czytamy „Trojanki”, podobne rzezie wciąż dzieją się na świecie. To nie jest opowieść o przeszłości. Rozgrywa się w permanentnym „teraz”, w którym przemoc staje się zasadą porządku świata, a pytanie o możliwość życia bez wojny pozostaje bez odpowiedzi.

Upadek Troi jest tylko początkiem upadku nas wszystkich. Wojna nie kończy się wraz z ostatnim ciosem – pozostaje w ciele i pamięci, reprodukuje traumę, zaraża nią wspólnotę i przyszłe pokolenia.

„Trojanki” to spektakl o potrzebie lamentu – o rwaniu włosów z głowy, o walce ciała z ciężarem doświadczenia, o gniewie i żałobie. To także próba demontażu etosu bohaterstwa, odzyskiwania sprawczości i wychodzenia z roli ofiary.

Przedstawienie budowane jest przez ciało i muzykę wykonywaną na żywo. Ruch, napięcie, drżenie i rytm stają się głównym językiem sceny. Twórcy sięgają po techniki tańca współczesnego oraz praktyki TRE, redefiniując antyczny chór. To teatr intensywny, fizyczny i bezlitosny w swojej diagnozie świata, który odrzucił bogów, ale nie porzucił wojny.

Obsada

Grzegorz Artman
Aleksandra Bożek
Natalia Lange
Karina Seweryn
Oskar Stoczyński
Julia Latosińska
Tomasz Nosinski
Jowita Kropiewnicka
Katarzyna Obidzińska

Twórcy

Reżyseria – Aleksandra Bielewicz
Scenografia – Łukasz Misztal
Kostiumy – Kamil Wesołowski
Muzyka – Szymon Sutor oraz zespół The Freuders (Aleksander Adamski, Piotr Wiśnioch, Maciej Witkowski)
Muzyka na żywo – The Freuders (Aleksander Adamski, Piotr Wiśnioch, Maciej Witkowski)
Reżyseria światła i wideo – Robert Mleczko
Ruch sceniczny – Maria Bijak
Asystentki reżyserki – Marta Twardowska, Patrycja Wysokińska (staż w ramach stypendium Krajowego Planu Odbudowy)
Inspicjentka – Sandra Milošević

Teatr Powszechny

Kategorie:

Cytat Dnia

„Reżyserka bardzo umiejętnie wykorzystuje też ciekawe obiekty i nietypowe lalki czy fluorescencyjne materiały, świecące w ciemności”

Przemek Gulda o „Fauście”, reż. Judyta Berłowska; Instagram/guldapoleca, 15.04.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL