Spotkanie odbędzie się 7 listopada 2026 roku w godz. 11.00–14.00 w Centrum Wielokulturowym przy ul. Zabłocie 20 w Krakowie. Udział jest bezpłatny, obowiązują zapisy.
infografika: Fundacja Crush On Trash
Od pierwszego pomysłu na przestrzeń sceniczną po dalsze wykorzystanie dekoracji i kostiumów – odpowiedzialna produkcja spektaklu zaczyna się już na etapie koncepcji. Teatr KTO, operator krakowskiego programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, zaprasza na drugą część warsztatów „Zrównoważona produkcja spektaklu tanecznego”.
Scenografia, rekwizyty i kostiumy współtworzą język spektaklu. Budują jego nastrój, organizują przestrzeń, wpływają na sposób, w jaki publiczność odczytuje ruch i obecność tancerzy. Ich przygotowanie wymaga jednak także decyzji dotyczących materiałów, sposobów wykonania, transportu oraz przechowywania. Listopadowe warsztaty pozwolą przyjrzeć się tym zadaniom łącznie: od artystycznego zamysłu po odpowiedzialność za rzeczy, które pozostaną po zakończeniu eksploatacji przedstawienia.
Spotkanie pod hasłem „Od idei do premiery — 3 kroki do zrównoważonej oprawy wizualnej spektaklu” poprowadzą Agata Kamykowska i Dominika Kowal. Ich doświadczenia obejmują architekturę, projektowanie mody, taniec, edukację i sztukę upcyklingu. Warsztaty realizowane są według formuły Fundacji Crush On Trash w ramach programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, którego operatorem jest Teatr KTO w Krakowie.
Punktem wyjścia będzie tworzenie wyrazistej oprawy wizualnej bez generowania zbędnych odpadów i bez rezygnacji z jakości artystycznej. Uczestniczki i uczestnicy poznają różne sposoby pracy: autorską kreację, upcykling, korzystanie z zasobów rekwizytorni i pracowni teatralnych, wypożyczanie oraz adaptowanie istniejących elementów. Istotne miejsce zajmie również planowanie dalszego wykorzystania scenografii.
Tak rozumiane projektowanie wymaga spojrzenia na cały czas użytkowania przedmiotu. Wybór materiału wiąże się z jego trwałością, możliwościami przekształcania i przydatnością w kolejnych realizacjach. Równie ważne są warunki, w jakich dekoracje będą przewożone i przechowywane. Wszystkie te zagadnienia znajdą się w programie spotkania, aby decyzje produkcyjne mogły wspierać koncepcję artystyczną już od początku pracy nad przedstawieniem.
Prowadzące zaproponują także odwrócenie zwyczajowej kolejności działań: przyjrzenie się dostępnej materii i poszukiwanie pomysłu, który może z niej wyniknąć. Faktura, kształt czy właściwości surowca mogą podpowiedzieć rozwiązanie przestrzenne albo kostiumowe. W części praktycznej uczestnicy sprawdzą, jak zasady gospodarki o obiegu zamkniętym oraz podejście less waste, nastawione na ograniczanie odpadów, mogą pobudzać wyobraźnię.
Program otworzy „Scenografia w obiegu”, czyli część poświęcona przestrzeni, strukturom i obiektom scenicznym. Od godz. 11.00 do 11.45 omawiane będą strategie projektowania zrównoważonej scenografii. Uczestnicy przyjrzą się planowaniu jej cyklu życia, uwzględniającemu transport, przechowywanie i ponowne wykorzystanie. To okazja, by pomyśleć o dekoracji w perspektywie dłuższej niż przygotowania do premiery i pierwsze prezentacje spektaklu.
Drugą część, zaplanowaną na godz. 12.00–12.45, zatytułowano „Kostium i plastyka ciała”. Jej tematem będzie odpowiedzialne projektowanie ubioru scenicznego, łączące estetykę z funkcjonalnością oraz trwałością. W spektaklu tanecznym szczególnego znaczenia nabiera relacja kostiumu z ciałem wykonawcy i dynamiką ruchu. Prowadzące uwzględnią tę specyfikę, a także możliwości upcyklingu tekstyliów, czyli twórczego przekształcania używanych materiałów i nadawania im nowych zastosowań.
Ostatnia godzina, od 13.00 do 14.00, zostanie przeznaczona na praktykę pod hasłem „Od materii do konceptu”. Punktem wyjścia będą nietypowe surowce wtórne i odpady przemysłowe. Uczestniczki i uczestnicy poszukają dla nich nowych ról, funkcji oraz zastosowań estetycznych, a następnie opracują własne idee scenograficzne i kostiumowe. Bezpośredni kontakt z materiałem pozwoli sprawdzić, jak jego właściwości wpływają na proces koncepcyjny.
Do udziału zaproszone są osoby zajmujące się działalnością artystyczną i twórczą, produkcją spektakli oraz wydarzeń tanecznych, a także ich koordynacją i zarządzaniem. Program uwzględnia zarówno pracę nad wizją przedstawienia, jak i decyzje organizacyjne potrzebne do jej realizacji. Będzie więc okazją do przyjrzenia się wspólnym zadaniom zespołu artystycznego i producenckiego.
Organizatorzy podkreślają, że spotkanie dotyczy zmiany myślenia o materii scenicznej. Nie jest kursem technicznego projektowania scenografii ani rysunku. Uczestnicy podejmą zadania scenografów i kostiumografów na poziomie koncepcji, planowania i poszukiwania idei. Najważniejsza będzie praca z dostępnymi materiałami oraz rozpoznawanie ich twórczego potencjału.
Agata Kamykowska jest tancerką, performerką i architektką z doświadczeniem w biobudownictwie, a także współzałożycielką oraz kuratorką działań Fundacji Crush On Trash. W swojej praktyce łączy projektowanie przestrzeni i struktur z pracą z ruchem oraz zainteresowaniem środowiskiem. Tworzy i koordynuje Platformę EkoUp, zrzeszającą twórców sztuki upcyklingu, oraz miejskie akcje społeczne łączące sztukę z aktywizmem.
Jest autorką upcyklingowej mozaiki „Ruch” na placu Nowym w Krakowie oraz instalacji przygotowanej na otwarcie wystawy „Body Art” w Operze Krakowskiej, wykorzystującej relację formy przestrzennej z ruchem i ciałem. Współtworzyła również naukowo-upcyklingową instalację „Miejskie Nurty” z opon i dętek rowerowych w Muzeum Narodowym w Krakowie. Doświadczenie projektowe zdobywała m.in. w pracowni architektonicznej Ekocentrycy oraz rozwijając autorską markę oh!Clock.
Ukończyła Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, kształciła się także w zakresie zarządzania rewitalizacją w Górnośląskiej Wyższej Szkole Handlowej w Katowicach oraz w Copenhagen Technical College na kierunku Technical Architect. Jej przygotowanie obejmuje również kurs dramaturgii i kompozycji tańca Ways of Being oraz kurs scenografii w szkole SKVOT. Podczas warsztatów te doświadczenia znajdą zastosowanie w pracy nad przestrzenią sceniczną i możliwościami ponownego wykorzystania materiałów.
Dominika Kowal jest projektantką mody, technolożką odzieży, edukatorką i autorką tekstów poświęconych designowi oraz ekologii. Od 2019 roku wykłada na Wydziale Projektowania Mody w Modern International Art and Design Academy w Chongqing w Chinach. Uczy także przedmiotu Visual Arts w programie IB DP. W pracy projektowej łączy wiedzę o technologii odzieży z wrażliwością na formę i właściwości materiału.
Projektowała odzież i akcesoria dla marki Medicine, stworzyła również autorską markę MOMUK, specjalizującą się w awangardowych płaszczach przeciwdeszczowych. Jako publicystka pisma o designie „Formy” zajmuje się zrównoważoną modą, projektowaniem uwzględniającym ochronę środowiska oraz przemianami ubioru. Jej zainteresowania obejmują także ruch – hobbystycznie uczy tańca authentic jazz i hip-hopu.
Jest absolwentką Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie uzyskała dyplom magisterski. Studiowała również historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Do listopadowego spotkania wniesie doświadczenie w pracy z tekstyliami, konstruowaniu ubioru i edukacji projektowej, istotne przy poszukiwaniu rozwiązań kostiumowych dla tańca.
Druga część cyklu „Zrównoważona produkcja spektaklu tanecznego” odbędzie się 7 listopada 2026 roku w godz. 11.00–14.00 w Centrum Wielokulturowym przy ul. Zabłocie 20 w Krakowie. Udział jest bezpłatny. Zgłoszenia przyjmowane są przez formularz zapisów.
Warsztaty realizowane są według formuły Fundacji Crush On Trash w ramach programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, którego operatorem jest Teatr KTO w Krakowie.
