Zapowiadamy najważniejsze premiery tygodnia. To stały cykl, który będzie się u nas pojawiał w każdą niedzielę po południu.
Scena z prób do spektaklu „Ellen Babić” w Teatrze Wybrzeże; fot. T. Wybrzeże
Już w poniedziałek 2 lutego w Teatrze Telewizji (TVP1) o godz. 20.30 będzie można obejrzeć długo wyczekiwanego „Kruka z Tower” Andrieja Iwanowa w reżyserii Aldony Figury.
To spektakl, który miał premierę 19 lutego 2021 r. na małej scenie warszawskiego Teatru Dramatycznego. Jednak teraz reżyserka wraca do niego w nowym kontekście telewizyjnej realizacji.
Jak piszą twórcy przedstawienia, to „opowieść o relacji matki i syna, którzy po śmierci ojca rodziny oddalają się od siebie, nie mogąc znaleźć wspólnego języka. Chłopak – Kostia – odsuwa się od życia, szukając zrozumienia w internetowym świecie. Zrozpaczona matka, bezskutecznie próbując dotrzeć do syna, podejmuje desperacki krok: zakłada fałszywe konto w mediach społecznościowych i zaczyna kontaktować się z nim jako tajemnicza »Toffi«. Wirtualna relacja między Toffi a Kostią przeradza się w szczerą rozmowę dwojga zagubionych osób, pragnących normalności i prawdziwego kontaktu. Tylko czy gra podjęta przez matkę nie jest zbyt ryzykowna?”.
Katarzyna Herman grająca matkę/„Toffi” została wyróżniona na 61. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych pierwszą nagrodą, a Konrad Szymański (syn Kostia) zdobył wówczas trzecią nagrodę.
Pozostali twórcy wersji TV:
przekład: Bożena Majorczyk
scenografia i kostiumy: Joanna Zemanek
projekcje: Marta Miaskowska
muzyka: Radosław Duda
zdjęcia: Marcin Szołtysek
montaż: Jakub Motylewski.
Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie wystawi „Hamleta” Williama Shakespeare’a w reżyserii Jana Marka Kamińskiego. Premiera odbędzie się w piątek 6 lutego.
W roli tytułowej – Dominik Rubaj.
Jak możemy przeczytać na stronie teatru, ten „»Hamlet« rozgrywa się w świecie obdartym z metafizyki — materialistycznym, wyjałowionym, posthumanistycznym. To dramat młodego człowieka, na którego spada ciężar odpowiedzialności za rzeczywistość, której nie czuje się częścią. Dziedziczy świat niemal całkowicie zniszczony, którego zgniliznę przykrywają niezliczone, przecinające się systemy. Miały porządkować rzeczywistość, dziś coraz bardziej oddalają ją od jednostki, wypychając ją poza granicę chaosu. Hamlet próbuje poskładać świat w całość i objąć go rozumem, lecz rodzą się rozumy większe niż ludzki. Pęknięcie między tym, co realne, a tym, co wyobrażone — między dziedziczonym porządkiem a jego rozpadem — stawia Hamleta przed wyborem: przerwać cykl czy go przedłużyć?”.
reżyseria, muzyka, opracowanie tekstu: Jan Marek Kamiński
scenografia, kostiumy, wideo, światło, multimedia: Sandra Stępień
asystent scenografki: Artur Jordan
ruch sceniczny : Karolina Wensierska
obsada: Zuzanna Czerniejewska-Stube, Katarzyna Kalinowska, Iwona Sapa, Kaja Zalewska (gościnnie), Joanna Żurawska, Bogdan Ferenc, Maciej Hązła, Wojciech Kalinowski, Michał Karczewski, Roland Nowak, Dominik Rubaj (gościnnie), Wojciech Siedlecki, Krzysztof Żarowski (gościnnie).
Kolejne spektakle: 7, 8, 11, 12 i 13 lutego.
Igor Gorzkowski realizuje spektakl dyplomowy Studentów III roku Studium Aktorskiego im. Aleksandra Sewruka, działającego przy Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Będą to „Wysokie cienie”, przedstawienie na motywach powieści „Pikniku pod Wiszącą Skałą” Joan Lindsay. Premiera 6 lutego.
Grupa uczennic elitarnej szkoły znika podczas górskiej wycieczki. Zdarzenie pozostaje niewyjaśnione. Staje się pęknięciem w porządku świata i podważa sens obowiązujących zasad i reguł.
Spektakl opowiada o dojrzewaniu. O zetknięciu z tym, co wymyka się racjonalnemu porządkowi. O konieczności znalezienia własnej drogi w świecie bez prostych reguł. Porządek słabnie, natura wymyka się kontroli, instytucje zawodzą. System edukacji nie nadąża i nie daje narzędzi do życia w nowym świecie.
Bohaterowie mierzą się z traumą indywidualnie i wspólnotowo. „Wysokie cienie” to opowieść o dorastaniu, o zagubieniu i o próbie zmierzenia się z tym, co wymyka się wyjaśnieniu.
scenariusz, reżyseria, opracowanie muzyczne: Igor Gorzkowski
kostiumy, scenografia: Kornelia Dzikowska
choreografia: Aleksandra Kuś
obsada: Zofia Dziembek, Klaudia Golon, Dobrochna Kogut, Maja Król, Aleksandra Lange, Aleksandra Najda, Ewa Świerczyna, Marcel Ulewicz, Michał Wróblewski-Sawczyński, Patrycja Zabiegła.
Kolejne spektakle: 7 i 8 lutego (Scena u Sewruka).
Do Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach powraca Radosław Rychcik (nadal w repertuarze tej sceny jest „Samotność pól bawełnianych”, tytuł grany od 2009 r.), który w sobotę 7 lutego na Nowej Scenie pokaże „Łatwy sposób na rzucenie palenia” wg książki Allena Carra.
Będzie to, jak zapowiada kielecka scena, „poruszająca, momentami zabawna i zaskakująco muzyczna opowieść o tym, czym jest uzależnienie, jak organizuje nam ono życie i jak z nim walczyć. Ten oryginalny spektakl to łatwy sposób na dobre – a może i pożyteczne? – spędzenie czasu w teatrze”.
scenografia, kostiumy, reżyseria świateł: Łukasz Błażejewski
muzyka: Michał Lis
kompozycja, opracowanie i przygotowanie partii wokalnych, konsultacje wokalno-muzyczne: Monika Urlik
asystentka reżysera: Monika Grabowska
obsada: Dagna Dywicka, Wiktoria Grabowska, Beata Wojciechowska, Mateusz Bernacik, Andrzej Plata, Wojciech Niemczyk.
Kolejne spektakle: 8 (druga premiera), 14, 15, 20, 21 i 22 lutego.
Tego samego dnia w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze czeka nas premiera „Metamorfozy narcyza”, przedstawienia Michała Telegi, który jest również autorem tekstu.
W zapowiedzi realizacji przeczytamy:
„Uwolnić się od narcyza to odzyskać obojętność. Nie odpowiadać na jego bodźce. Nie zasilać go ani miłością, ani nienawiścią. Pojąć, że nie ma nad tobą żadnej władzy — bo sam jest zaledwie chwilowym odbiciem, nietrwałym jak wszystko” – to fragment monologu wewnętrznego bohaterki spektaklu, Rity Niemand. Do tej myśli Rita dojrzewała przez kilka lat po rozstaniu, które złamało jej serce. Dziś podejmuje próbę opisania swojej gehenny życia z narcyzem. Uwięziona w cyklu przemocy psychicznej, który latami nie wychodził poza cztery ściany sypialni, przedstawia strategie kontroli stosowane przez byłego partnera: gaslighting, karanie ciszą, zastraszanie, love bombing, umniejszanie czy stopniowe uzależnianie.
Mockumentalna narracja o związku Adama i Rity nie obawia się sięgać po materiały pozostawione przez narcyza: zapisy rozmów, nagrania, maile i SMS-y. Podejmuje decyzję, by opowiedzieć o traumie głośno i raz na zawsze uwolnić się od strachu przed zemstą narcyza. Ma nadzieję, że w ten sposób ostrzeże czytelników przed red flagami pojawiającymi się w początkach relacji, związków
czy przyjaźni – i być może ocali choć jedną osobę przed destrukcją, jaką potrafi sprowadzić narcyz.
scenografia i kostiumy: Maja Sawicka
muzyka: Daniel Grupa
inspicjent: Anastasiia Shcherbyna
obsada: Rita Niemand – Małgorzata Polak, Adam – Paweł Kiedrowski (gościnnie), Narrator – Paweł Hurnik (gościnnie).
Kolejne spektakle: 8, 13, 14 i 15 lutego (scena Teatru Lalek).
Tydzień istotnych premier domknie w niedzielę 8 lutego gdański Teatr Wybrzeże premierą spektaklu „Ellen Babić” Mariusa von Mayenburga w reżyserii Patryka Warchoła.
W zapowiedzi czytamy:
„Dwie kobiety, prywatnie będące parą, odwiedza pracodawca jednej z nich. Dyrektor szkoły budzi wśród kobiet wiele trudnych emocji. I kiedy wydaje się, że role oprawcy i ofiary zostały już przyporządkowane konkretnym osobom, dyrektor rzuca niespodziewane światło na pewną sprawę, która miała miejsce w murach szkoły.
»Ellen Babić« to dramat o tym, co już jest lub jeszcze nie jest nadużyciem w naszych relacjach prywatnych i zawodowych. I co już jest lub jeszcze nie jest szantażem wobec nowych, choć nie zawsze dookreślonych prawnie społecznych norm”.
przekład: Karolina Bikont
reżyseria, reżyseria światła: Patryk Warchoł
scenografia, muzyka: Nikodem Słomczyński
kostiumy, dramaturgia ruchu: Grzegorz Łabuda
inspicjentka-suflerka: Katarzyna Wołodźko
asystent reżysera: Piotr Łukawski
projekt plakatu: Joanna Ambroz.
obsada: Dorota Androsz, Maria Kresa, Piotr Łukawski.
Kolejne spektakle: 10, 11, 12, 13, 14 i 15 lutego (Scena Stara Apteka).
