Slide
previous arrow
next arrow
O kradzieży „Krzyku” Muncha na kanale Viaplay - Teatr dla Wszystkich

O kradzieży „Krzyku” Muncha na kanale Viaplay

Na afiszu

O kradzieży „Krzyku” Muncha na kanale Viaplay

Wszystkie odcinki produkcji dokumentalnej „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” pojawią się na Viaplay Filmy i Seriale 18 lutego.

Opublikowano: 2026-01-29
fot. Viaplay

Serial dokumentalny: „Mężczyzna, który ukradł Krzyk” (2 odcinki, każdy po 50 minut)

Wyjątkowa produkcja o kradzieży, o której wypowiada się… sam złodziej. W lutym 1994 roku, gdy Norwegia szykowała się do otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich, z Narodowej Galerii w Oslo skradziono jeden z najsłynniejszych obrazów świata – „Krzyk” Edvarda Muncha. Na miejscu pozostała kartka z napisem „Wielkie dzięki za kiepską ochronę”. Śledczy wkrótce odkryli, że za kradzieżą stoi Pål Enger, piłkarz norweskiego klubu Vålerenga, a jednocześnie włamywacz z obsesją na punkcie sztuki. Mężczyzna twierdził, że od kiedy zobaczył obraz w trakcie wycieczki szkolnej, łączy go z nim specjalna więź. Co ciekawe, do odkrycia prawdy przez śledczych miał przyczynić się między innymi… artykuł o narodzinach jego syna. To nie była jego pierwsza kradzież, w 1988 roku miał również zabrać z oslowskiego Muzeum Muncha obraz „Miłość i ból”. Według kolegów z drużyny zawsze miał dużo pieniędzy i jeździł luksusowymi samochodami. Enger twierdzi, że czerpał zyski ze wszystkiego poza narkotykami.

„Mężczyzna, który ukradł Krzyk to kameralny, ale bardzo gęsty true-crime o świecie sztuki, opowiedziany w formie 2-odcinkowego dokumentu (po ok. 50 minut). Nie jest to sensacyjny „heist movie”, tylko raczej psychologiczny portret kradzieży, w której ważniejsze od samego obrazu są ludzie, motywacje i absurd całej sytuacji.

Serial skupia się na jednym konkretnym złodzieju i jego perspektywie — co jest dość nietypowe, bo zwykle takie historie opowiada się z punktu widzenia policji albo muzeów. Tutaj dostajesz:

  • świat norweskiego półświatka lat 90.,

  • mieszankę brawury, frustracji i ego,

  • i pytanie, które wraca przez cały film:
    czy to była kradzież dla pieniędzy, dla sławy, czy dla samej idei?

Dużo miejsca poświęcono temu, dlaczego Krzyk jest tak magnetycznym celem — nie tylko jako arcydzieło, ale jako symbol. Film dobrze pokazuje paradoks: obraz, który krzyczy o ludzkim lęku i samotności, staje się trofeum w bardzo przyziemnej grze o prestiż i rozpoznawalność.

Viaplay

Kategorie:


Cytat Dnia

„[…] idziemy do teatru i okazuje się, że literatura ze swoim porównaniem homeryckim, heksametrem, nadmiarowym nasyceniem historii bohaterami i zdarzeniami może mieć swoją sceniczną egzemplifikację, która mocniej działa na odbiorcę niż starożytny grecki epos w najlepszym tłumaczeniu”

PikWroclaw.pl o „Odysei”, reż. Małgorzata Warsicka; 27.01.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL