Twardowski wraca do szkoły

„Pan Twardowski. Szkoła czarów” to najnowszy spektakl familijny Teatru Rampa. Michał Walczak łączy w nim elementy, po które sięgał już wcześniej: legendy, iluzję i postacie znane publiczności Rampy, budując główną linię fabularną przedstawienia wokół konfliktu cyberświat kontra książki.

W ostatni weekend lata – podczas I Festiwalu Magii i Ściemy CYRKOWARSZAWA – Teatr Rampa i Park Wiecha zostały opanowane przez legendy, iluzję i pokazy cyrkowe, a także przez twórców związanych z Rampą i lalki autorstwa Konrada Czarkowskiego. W ramach wydarzenia – w samo południe – na scenie kameralnej teatru rozpoczęła się premiera „Pana Twardowskiego. Szkoły czarów”. Publiczność staje się załogą dowodzonego przez Koperniksa statku, który udaje się na ciemną stronę Księżyca. Od pierwszych chwil wiadomo, że w przedstawieniu nie zabraknie interakcji zespołu aktorskiego z widownią.

W spektaklu odnajdujemy kilka postaci z konsekwentnie budowanego przez Michała Walczaka uniwersum, tak jak działo się to w familijnych „Małej Syrence” i „Baśniowym zawrocie głowy”. Tym razem pani Marzenka – dyrektorka szkoły nr 5324 na Targówku – mierzy się z Darknetą – królową sieci, a uczeń Cyberprzemo balansuje pomiędzy uzależnieniem od gier a urokami tradycyjnej biblioteki. I tu na uwagę zasługuje scenografia Macieja Rabskiego. Choć scena kameralna stawia pewne ograniczenia, to gigantyczne tomy spiętrzone w bibliotece i wrażenie unoszącego się w powietrzu kurzu sprawiają, że wyposażony choć w odrobinę wyobraźni odbiorca poczuje w nozdrzach zapach książek.

Agnieszka Makowska w roli Marzeny Świrskiej-Wnerwińskiej równie dobrze sprawdza się w familijnym tytule, jak w przedstawieniach skierowanych do dojrzalszej publiczności. Natomiast Cyberprzemo – kolejna postać znana wiernej publiczności Rampy – tym razem jest kreowany przez Piotra Napierałę. Aktor – w stylizacji podkreślającej podkrążone oczy, z zamglonym wzrokiem i ze znużoną miną, wiarygodnie wciela się w chłopaka, którego pochłania cyberświat i dla którego książki to zbędny relikt przeszłości. Tymczasem – w miarę rozwoju akcji – aktor tak samo wiarygodnie wypada w roli zafascynowanego lekturą entuzjasty, który rusza na ratunek szkole, próbując sprowadzić Twardowskiego z Księżyca na Ziemię.

Temat fascynacji cyfrową rzeczywistością i jej zagrożeń, a także konfliktu między cyberświatem a książkami Michał Walczak podejmował już kilkukrotnie: w „Patrycji, królowej sieci” Białostockiego Teatru Lalek, „Alicji w krainie cyberczarów” Teatru Baj oraz w „Baśniowym zawrocie głowy” Rampy. „Pan Twardowski” najbardziej nawiązuje do tego ostatniego – zarówno poprzez postacie i wątek głównego konfliktu, jak i poprzez ponowne sięgnięcie do świata legend.