W warszawskim Teatrze Potem-o-tem odbyła się pierwsza czytana próba „Trzeciej Wojny”. Premiera 10 października.
fot. Teatr Potem-o-tem
Wieczór sylwestrowy w klimacie dwudziestolecia międzywojennego. Widowiskowy seans spirytystyczny nieoczekiwanie skutkuje powołaniem do życia Hanki, ducha aktorki, która zginęła w getcie warszawskim 160 lat temu. Dziewczyna szybko spostrzega, że w roku 2100 historia zagłady została już niemal zupełnie zapomniana.
Wieczór sylwestrowy roku 2100. Już tylko godziny dzielą nas od nadejścia XXII wieku. Ogromny wpływ na życie ludzi ma ścisła relacja ze sztuczną inteligencją wyższego rzędu, która stanowi już immanentną część świadomości i egzystencji człowieka.
Nowe technologie przeniknęły również do teatru. Dzięki dostępowi do bazy danych na temat każdego z widzów, wieczór może zostać doskonale sprofilowany pod potrzeby zebranych na sali. System nie tylko dostosowuje do odbiorców poczucie humoru, ale i całą fabułę, której zadaniem jest utrzymać zainteresowanie na zoptymalizowanym poziomie.
Sylwestrowa zabawa w XX wiek dość szybko wymyka się jednak spod kontroli. To wszystko za sprawą zaaranżowanego seansu spirytystycznego, który przeradza się w rzeczywiste wywołanie ducha Hanki, aktorki, która zmarła w warszawskim getcie podczas wojny blisko 160 lat temu. Dziewczyna nie rozumie w jakim świecie się znalazła, a zgromadzeni na sali artyści nie wiedzą z jakiego świata przybyła. Aby wzajemnie się porozumieć będą musieli odbyć wspólną podróż w czasie, której efekt narodzi się na oczach widzów.
„Trzecia wojna” to opowieść o wyzwaniach i zagrożeniach jakie stawia przed nami rozwój technologii. To historia o świecie pozbawionym pamięci o przeszłości, o świecie, w którym nieograniczone możliwości i niepohamowany rozwój cywilizacji, prowadzą do zacofania jednostki. To również opowieść o współczesnej roli pamięci o holocauście, której wyjątkowości nadaje inscenizacja w Teatrze Potem-o-tem — jedynym teatrze znajdującym się obecnie na Muranowie, w samym sercu getta i przedwojennej dzielnicy żydowskiej.
Opowieść stanowić będzie hołd dla artystów teatru tworzących na terenie Muranowa w najczarniejszym momencie jego historii.
