To wydarzenie poświęcone kameralnym formom scenicznym, w których najważniejsze pozostaje spotkanie aktora z widzem.
Intymny teatr w centrum uwagi
Program tegorocznego przeglądu koncentruje się wokół tematów pamięci, tożsamości oraz doświadczeń granicznych. Teatropolis od lat buduje swoją tożsamość jako przestrzeń dla monodramów, duetów i niewielkich inscenizacji, często balansujących na styku teatru dramatycznego, performansu i muzyki.
W repertuarze znalazły się zarówno spektakle oparte na autentycznych historiach, jak i autorskie projekty oraz adaptacje literackie.
Monodramy: osobiste historie i wielkie tematy
W nurcie monodramów widzowie zobaczą m.in.:
„Bóle fantomowe” – inspirowane prawdziwą historią ocalałej z katastrofy kolejowej,
„Być jak Charlie Chaplin” – refleksję nad kondycją aktora i fenomenem Charlie Chaplina,
„Król komedii” – opowieść o życiu i cenie popularności Adolfa Dymszy,
„Monologi wariatki” – performatywny głos w sprawie zdrowia psychicznego,
„Ocalone” – historie kobiet doświadczonych wojną,
„Pokolenie Y” – muzyczno-multimedialny projekt z tekstami Jacka Cygana.
Małe formy, szerokie konteksty
W sekcji małych form teatralnych znalazły się spektakle dotykające zarówno historii, jak i współczesności:
„Czekając na dzień” – inspirowany losami ocalałej z warszawskiego getta,
„Miło cię było zobaczyć” – kameralny dramat obyczajowy,
„Szatan Show” – propozycja o zabarwieniu satyrycznym,
„Ukradzione szczęście” – dwujęzyczne czytanie dramatu Ivana Franko, przygotowane we współpracy z artystami z Ukrainy.
Otwarcie i finał z wybitnymi artystkami
Festiwal otworzy spektakl „Separatka” autorstwa Joanny Szczepkowskiej – komedia osadzona w realiach szpitalnych. Na zakończenie zaplanowano „Zapiski z wygnania” w wykonaniu Krystyny Jandy – poruszającą opowieść inspirowaną doświadczeniem emigracji Marca ’68.
Miejsce
Wszystkie wydarzenia odbędą się w przestrzeni Monopolis (ARTKOMBINAT, ul. Kopcińskiego 62a), która w ostatnich latach stała się jednym z ważniejszych punktów na kulturalnej mapie miasta.
Teatropolis potwierdza, że siła teatru nie zawsze tkwi w rozmachu – często najpełniej ujawnia się w skupieniu, ciszy i pojedynczym głosie na scenie.
Monopolis