Styczeń w Polskim Teatrze Tańca

Polski Teatr Tańca powitał rok 2026 Sylwestrem w czterech aktach, otwierając nowy sezon, pełen spektakli, podróży, wspomnień i wzruszeń, splecionych idiomem „Kolekcje sentymentów”.

Przed nami wiele okazji do wspólnego tańca: dla najmłodszych 25 stycznia o 14.00 ruszają Małe JaMY, czyli improwizacje dźwięku i ruchu. Dorosłych zapraszamy 21 stycznia o 17.00 na Odmienne Stany Kinetyczne, czyli potańcówkę w Polskim Teatrze Tańca oraz na regularne zajęcia pilates i tańca współczesnego. 

Kto lubi spotkania autorskie, historie zza kulis i anegdoty, koniecznie powinien wpaść do Polskiego Teatru Tańca 17 stycznia o 17.00, by przy pysznej kawie w kawiarni TuTu w ramach cyklu „Wielkie balety w teatrze tańca. Wieczory autorskie Sławomira Pietrasa” posłuchać opowieści o klasycznych i współczesnych interpretacjach baletu „Dziadek do orzechów”, korespondującego z zimową aurą, atmosferą świąt oraz baśniami E.T. A. Hoffmanna, prekursora powieści grozy, który mieszkał w Poznaniu przez kilka lat. 

Już dziś zdradzamy, że 14 lutego, na pożegnanie zapustowego czasu, odbędzie się Karnawał w dwóch aktach — spektakl „Toaca”, łączący taniec, śpiew, muzykę na żywo i tradycyjne rumuńskie maski, a po nim pląsy do północy.

Zachęcamy także do zapisów na ferie: na zajęcia „Zima w Polskim Teatrze Tańca” dla dzieci w wieku 7–11 lat zostały już ostatnie miejsca.

#GraMYnaTaczaka 

9 stycznia o 20.00 

„24/7 nowych grzechów” 

Pierwszym spektaklem #naTaczaka w 2026 roku będzie „24/7 nowych grzechów” — koprodukcja Polskiego Teatru Tańca z bodytalk, jednym z najbardziej oryginalnych i nagradzanych kolektywów tańca w Niemczech. Można go czytać jako opowieść o kondycji współczesnego człowieka zanurzonego w świecie nieustannej nadprodukcji bodźców — dryfującego 24/7 w rwącym nurcie internetu, próbującego odnaleźć siebie pośród nowych pokus, napędzanego przez cyfrowe rytuały codzienności. 

16 stycznia o 20.00 

„Monolit” – dodatkowy spektakl 

Na spektakl „Monolit” 17 stycznia bilety już wyprzedane, jednak zagramy dla Państwa jeszcze raz 16 stycznia. 

Spektakl w choreografii Rainera Behra, wybitnego niemieckiego tancerza i choreografa z Tanztheater Wuppertal Pina Bausch, znanego również z kina („Porozmawiaj z nią” w reż. Pedro Almodovara, „Pina” w reż. Wima Wendersa) bada, w jaki sposób zaawansowana technologia zmienia relacje, tożsamość i cielesność człowieka w posthumanistycznym świecie. Czy fuzja tego, co organiczne i techniczne, tworzy nowy gatunek? Czy optymalizacja własnego ciała to próba osiągnięcia nieśmiertelności?

Proces redefinicji naszego istnienia rodzi kolejne pytania – czy nie zatracamy pierwotnej natury? Co się dzieje z miłością i strachem? Jeśli wirtualny świat może spełnić każde pragnienie, jak bardzo stajemy się od niego zależni? 

Więcej o spektaklu 

25 stycznia, 11.00 i 16.00 

„InstynkTY” 

spektakl dla dzieci do lat 3 

Spektakl w reżyserii Alicji Morawskiej – Rubczak i choreografii Moniki Kiwak jest ruchową odpowiedzią na pytanie, co łączy ludzi i zwierzęta. Jak budujemy bliskość, tworzymy dom, poszukujemy? Poprzez ruch, działania z obiektami, światłem, dźwiękiem chcemy wciągnąć bardzo małe dzieci oraz bliskich im dorosłych do współdziałania opartego o to, co łączy (a jednocześnie współcześnie tak bardzo oddala) ludzi ze światem zwierząt – INSTYNKT.

31 stycznia o 20.00 

„Droga Olu!” 

Koprodukcja Polskiego Teatru Tańca z Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku w reżyserii Tomasza Cyza opowiada historię Józefa Piłsudskiego i Aleksandry Szczerbińskiej-Piłsudskiej przez pryzmat niepublikowanych wcześniej listów. 

To jest fantazja. Jak każda fantazja, polega na własnej prawdzie, emocjach, na własnych zasadach, zmiennych rytmach, uderzeniach, gestach, także na słowie. Jest to wreszcie fantazja o ludziach, którzy byli konkretni, żywi, z krwi i kości (a może nawet bardziej z krwi niż z kości), którzy kochali, tęsknili, czekali, płakali, oddychali, którzy byli blisko i daleko od siebie. I którzy pisali do siebie listy. Bo to listy – zachowane listy Józefa Piłsudskiego do Aleksandry Piłsudskiej (listy Aleksandry do Józefa nie zachowały się) są tu źródłem i poruszeniem. A reszta? Se non è vero, è ben trovato. „Droga i kochana Olu!”…(Tomasz Cyz).

https://ptt-poznan.pl/