Podsumowanie drugiego dnia IV Kongresu Tańca

Szczególnym zainteresowaniem uczestników cieszyła się debata Finansowanie, infrastruktura, produkcja i dystrybucja tańca. Dyskutowano o konieczności lepszej synchronizacji kalendarzy rozliczeniowych – kalendarz sezonów artystycznych i rozliczeń grantowych są niekompatybilne. Zwrócono także uwagę na potrzebę zrzeszania się organizacji pozarządowych i zaproponowano utworzenie Ogólnopolskiej Federacji Sztuk Performatywnych. Wskazywano, że wiele narzędzi i programów instytucjonalnych nie odpowiada realiom działania NGO-sów – środki z dotacji często są niewystarczające na pokrycie wysokich kosztów realizacji projektów artystycznych, a często występuje sytuacja absurdalna, kiedy trzeci sektor refinansuje sektor publiczny, z konieczności wynajmując przestrzenie od instytucji finansowanych z budżetu państwa.

Podkreślano również konieczność wzmacniania obecności tańca w środowiskach biznesowych i akcentowania roli profesjonalnych organizatorów i managerów, którzy współtworzą wydarzenia artystyczne. NIMiT wskazano jako jednego z prekursorów systemowego szkolenia producentek i producentów.

W części poświęconej infrastrukturze omawiano możliwości korzystania z przestrzeni rewitalizowanych przez samorządy oraz współdzielenia wynajmowanych miejsc z innymi podmiotami, co pozwala generować znaczące oszczędności.

Dużo uwagi przyciągnął panel dotyczący edukacji w szkołach baletowych, prowadzony przez Karola Urbańskiego i Wiesława Dudka. Podkreślono, że szkoły baletowe oferują nie tylko kształcenie artystyczne, lecz również wysokiej jakości edukację ogólną, rozwijając u uczniów samodyscyplinę, kreatywność oraz kompetencje przydatne w dorosłym życiu. Największym wyzwaniem pozostaje dotarcie z tym przekazem do rodziców – zniechęca ich m.in. wczesny wiek rekrutacji, konieczność zamieszkania w bursie czy stereotypy dotyczące chłopców tańczących balet. Za najskuteczniejsze narzędzia promocyjne uznano działania lokalne, wydarzenia otwarte oraz transparentną komunikację zasad funkcjonowania szkół.

Ostatni panel – Strategia rozwoju tańca w perspektywie najbliższych 20 lat, centra choreograficzne oraz cele i strategia działania narodowych instytucji publicznych związanych z tańcem – poświęcono kwestiom długofalowego planowania. Podkreślono konieczność stworzenia ogólnopolskiej strategii rozwoju tańca, której strażnikiem powinien być Rząd i Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zaznaczano też potrzebę powoływania Centrów Tańca w większych aglomeracjach – miejsc, którymi środowisko mogłoby zarządzać lub współzarządzać. Rozwój infrastruktury powinien być wielokierunkowy i opierać się na współpracy z samorządami, a za autonomią tańca musi iść realne finansowanie ze strony instytucji publicznych.

IV Kongres Tańca organizowany jest przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, finansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wydarzenie pod patronatem honorowym Ministra Edukacji.

Partnerami wydarzenia są: Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Narodowe Centrum Kultury, Centrum Edukacji Artystycznej, Instytut Adama Mickiewicza, CIOFF Polska Sekcja, Stowarzyszenie Autorów ZAIKS, Związek Artystów Scen Polskich ZASP, Fundacja Rozwoju Teatru NOWA FALA.

Patroni medialni: TVP 3 Warszawa, Polskie Radio Program Drugi, naszemiasto.pl, magazyn Presto, Kwartalnik Taniec, e-teatr.pl, presto.pl, taniecPolska.pl

Debata plenarna | Oficjalne zamknięcie IV Kongresu Tańca