Katarzyna Krajewska laureatką VI Nagrody im. Haliny Machulskiej

Kapituła złożona była z laureatek poprzednich edycji Nagrody: Agnieszki Bresler, Justyny Czarnoty-Misztal, Kingi Dębskiej, Moniki Tomczyk oraz Zastępcy Dyrektorki Teatru Ochoty ds. Programowych Piotra Morawskiego.

Nagroda została przyznana za konsekwentne tworzenie przyszłości pedagogiki teatru, budowanie środowisk i sieci współpracy, otwieranie instytucji na osoby dotąd z teatrem niezwiązane oraz za rozwijanie trwałego modelu współpracy edukacyjnej w ramach Pracowni Pedagogiki Teatru -1.

Katarzyna Krajewska – pedagożka teatru, literaturoznawczyni, redaktorka. Od 2008 roku związana z Wrocławskim Teatrem Lalek. Od 2018 roku kieruje założoną przez siebie Pracownią Pedagogiki Teatru WTL, pracując z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Od 2022 roku uczy się i praktykuje improwizację teatralną.

Poniżej publikujemy pełny tekst laudacji Kapituły:

• Za konsekwentne tworzenie przyszłości pedagogiki teatru i zasilanie jej nurtami bliskimi, ale nieoczywistymi.

• Za jednoczenie różnych osób (także tych, którym nie zawsze z teatrem po drodze) i przekonywanie, że bycie częścią większej całości w teatrze ma sens.

• Za tworzenie i rozwijanie środowiska pedagogiczno-teatralnego, sieci współpracy w regionie, wspieranie lokalnej społeczności i (co może najtrudniejsze) zespołu własnej instytucji.

• Za rozszczelnianie instytucji, teatru, procesu; za konsekwentne poszukiwanie ścieżek, narzędzi i przestrzeni dla pedagogiki teatru; za zapraszanie do środka i wgłąb wszystkich bez względu na (początkową) sympatię dla teatru; za wiarę w jego egalitarność, potencjał, siłę.

• Za pokazywanie, że warsztaty pedagogiczno-teatralne do spektakli w teatrze mają sens.

• Za budowanie miejsca również dla tych, którzy z początku przychodzą bez zainteresowania (i szacunek dla tych, którzy bez zainteresowania wychodzą).

• Za widzenie wszystkich razem, każdego i każdej z osobna w procesie, o którym nie trzeba dyskutować, czy jest twórczy, pedagogiczny, kreacyjny czy artystyczny.

• Za zainicjowanie działalności “Pracowni Pedagogiki Teatru -1” i włączanie do działań edukacyjnych niemal wszystkich działów teatru, co okazało się trwałym modelem współpracy.

• Za przejście ścieżki od zdystansowanej teoretyczki do aktywnej praktyczki

• Za umiejętność nazywania sensów z sensem, za nieustanne poszukiwania odpowiednich słów i określeń do nazywania zjawisk i procesów.

• Za odwagę w braniu na siebie odpowiedzialności za trudności
• .https://open.spotify.com/episode/7BgAkG4dkxxJNZscvGUwqq?si=2…