„Gesty oporu” – premiera spektaklu w grochowskim Domu Sztuki

Narracja skupia się na historiach znanych wydarzeń, jak protesty studenckie z 1968 roku, działalność skłotu Zaczyn od 2023 do 2024 roku czy okupacja Uniwersytetu Warszawskiego z 2025 roku, oraz mniej lub wcale nieopisanych działań — codziennej walki o prawo do odpoczynku czy zabiegania o godne warunki pracy.

Dom Sztuki, który produkuje spektakl, działa na Grochowie. To trochę wiejska i peryferyjna, trochę miejska i pełna szyldów część warszawskiej dzielnicy Praga-Południe. Tej samej dzielnicy, w której można posłuchać Taylor Swift albo odwiedzić teatr, który już nie będzie się wtrącał. Tematyka „Gestów oporu” wzięła się z czynu Ryszarda Siwca, który 8 września 1968 roku na ówczesnym Stadionie Dziesięciolecia, czyli niecałe pięć kilometrów od Domu Sztuki, w geście antywojennego sprzeciwu popełnił samobójstwo. Wołał do kilku tysięcy osób: „usłyszcie mój krzyk”. To nieoczywista, a jednocześnie niezwykle wyrazista część historii dzielnicy, w której działamy. Inspirując się lokalnością i poszerzając rozumienie tego, co się w takiej lokalności mieści, odnajdując echa przeszłości w teraźniejszości — samospalenie było punktem wyjścia do namysłu nad współczesnymi formami oporu i niezgody — skrajnym biegunem, od którego rozpoczęliśmy proces.

W „Gestach oporu” nie skupiamy się jednak na wielkich narracjach i głośnych aktach. Zamiast tego proponujemy wgląd w kameralne i prywatne gesty, często tak skromne, że ledwo zauważalne dla nieuważnego oka. Pokazujemy i opowiadamy o trudnościach, z jakimi wiąże się zaangażowanie — polityczne i aktywistyczne, ale też to skromniejsze, w którym chodzi raczej o codzienną pracę niż strzeliste akty, o wytrwałość, a nie pojedyncze działanie.

Doświadczenia sprzeciwu usłyszane w przeprowadzonych wywiadach, zostały przetworzone w procesie twórczym na słowa, ruch, fotografie i dźwięki tworząc z jednej strony dokumentalny, a z drugiej metaforyczny charakter spektaklu. Symboliczny głos oddany jest również zwierzętom innym niż ludzie — fotografia Coronado Feeders, Dalhart, Texas Mishki Hennera opowiada o krwi spływającej z amerykańskiej hodowli przemysłowej. Gdyby tylko zwierzęta mogły się uwolnić, rozszarpałyby to całe nasze gadanie na strzępy.

„miałam taki sen że budzimy się

My wszyscy ludzie, którzy mają w sobie

choć okruch miłości i empatii

do kogoś innego niż oni sami

budzimy się

i spotykamy

w różnych miastach

na różnych placach i skwerach

widzimy się

jest nas ogrom

niekończące się morze ludzi”

„Gesty oporu” to spektakl bardzo kameralny. W każdym z premierowych pokazów weźmie udział dokładnie dwadzieścia osób zaproszonych do podążania za jedną aktorką.

Dziękujemy, że doświadczeniami swojego oporu podzieliły i podzielili się z nami Julia Celejewska, Marek Kossakowski, Przemysław Mitka, Grażyna Obidzińska, Stanisław Sieniawski, Igor Szarafin, „Wera” i Gabriela Wilczyńska.

Reżyseria: Dorian W. Widawski

Tekst i dramaturgia: Agata Koszulińska

Opracowanie aktorskie: Anna Bolewska

Fotografia: Adam Durjasz

Sound design: Justyna Stasiowska

Reżyseria światła: Sebastian Klim

Makieta: Paweł Markiewicz, Julia Ślusarczyk

Produkcja: Helena Łomnicka

Komunikacja: Pamela Adamik

Grafika: Joanna Bębenek

Koordynacja: Marta Palińska

Patronuje: „Czas Kultury”

SET PREMIEROWY

17, 18, 19 października, godz. 19:00

Dom Sztuki, ul. Sztuki 17

KOLEJNE POKAZY

31 października, godz. 17:00 oraz 20:00

Galeria „Pod Okiem”, Grójecka 79

BILETY

Dostępne w cenie 33 złotych (+ opłata serwisowa) — liczba mocno ograniczona.

Dostępne pod linkiem: https://domsztuki.org/gesty-oporu

***

Spektakl powstaje w ramach Programu OFF Polska organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

https://domsztuki.org/