Polska, rok 2029. Unia Europejska się chwieje. Empatia staje się gestem medialnym, program integracyjny – polityczną pułapką, a „gościnność” – reżyserowanym formatem politycznego reality show.
Punkt wyjścia spektaklu „Un-packing” przypomina kolejny viralowy format: lewicowa kandydatka do Europarlamentu przyjmuje do domu białoruskich uchodźców. Kamery rejestrują emocje, napięcia, rodzinne dramaty. Ale coś idzie nie tak. W zagraconym kartonami mieszkaniu uruchamia się łańcuch zdarzeń – prywatne traumy spotykają się z niewygodną historią Podlasia, nierozliczoną przeszłością, polityczną grą i wypartą tożsamością. Rzeczywistość pęka – a wraz z nią wyobrażenie o Europie – otwartej, empatycznej i demokratycznej.
Spektakl Katarzyny Kalwat i Mikity Iłynczyka to dystopijne political fiction z pogranicza groteski i dokumentu, to także opowieść o rodzinie, która staje się społeczną soczewką, soczewką pełną napięć i nieporozumień. Osadzony w niedalekiej perspektywie – ale dotkliwie realny – opowiada o Europie w stanie rozpadu, w której migranci stają się kartą przetargową w kampaniach wyborczych, a narracje o solidarności i otwartości okazują się polityczną fikcją.
Tworząc tę historię Kalwat i Iłynczyk inspirowali się nominowaną do Literackiej Nagrody Nike 2025 książką „Kamienie musiały polecieć. Wymazywana przeszłość Podlasia” Anety Prymaki-Oniszk. Autorka przełamuje w niej wieloletnie milczenie, przywracając głos białorusko-prawosławnej mniejszości w Polsce i odkrywając wymazywaną warstwę lokalnej historii. Twórcy sięgnęli po fragmenty reportażu, włączając je w tkankę dramatyczną spektaklu.
„Un-packing” to opowieść o przeszłości i przyszłości – o świecie, w którym liberalne odpowiedzi zawodzą, a radykalne idee zyskują poparcie.
Czy jesteśmy gotowi na nowy porządek? A może już w nim żyjemy?
Spektakl zawiera scenę, która jest adaptacją fragmentu książki Anety Prymaki-Oniszk pt. Kamienie musiały polecieć. Wymazywana przeszłość Podlasia. (wyd. CZARNE, 2024).
Spektakl porusza kontrowersyjne tematy historyczne i polityczne. W spektaklu jest scena z paleniem papierosa.
Spektakl rekomendowany od lat 16.
Przedstawienie z napisami w języku białoruskim.
Spektakl jest koprodukcją TD i Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. Marii i Edmunda Wiercińskich.
Prapremiera wrocławska:14 czerwca 2025.
Premiera warszawska: 27 września 2025 roku.
TWÓRCY:
reżyseria
Katarzyna Kalwat
dramaturgia
Mikita Iłynczyk
przestrzeń
Zbigniew Libera
kostiumy, opracowanie scenografii
Tasha Katsuba
muzyka
Wojciech Błażejczyk
językowe opracowanie tekstu
Roman Pawłowski
inspicjent
Tomasz Karolak
kierownik produkcji
Natalia Nowik
Obsada:
Mariusz Drężek Wujek Mieczysław
Robert T. Majewski Operator Oskar
Kiryl Masheka (gościnnie) Autor
Marta Ojrzyńska Marta Wyklęcka
Ewelina Paszke-Lowitzsch (Wrocławski Teatr Współczesny) Joanna Jachimczuk
Dominik Smaruj (Wrocławski Teatr Współczesny) Jan Maria
Magdalena Taranta (Wrocławski Teatr Współczesny) Migrantka Walia
Tomasz Taranta (Wrocławski Teatr Współczesny) Migrant Denis
fot. Filip Wierzbicki / Wrocławski Teatr Współczesny
absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Współpracował z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Ma na swoim koncie ponad 60 ról teatralnych. Od roku 2001 zajmuje się krytyką teatralną.
