Slide
previous arrow
next arrow
“PROSZĘ ZEJŚĆ ZE SCENY” – premiera w krakowskim Teatrze STU - Teatr dla Wszystkich

“PROSZĘ ZEJŚĆ ZE SCENY” – premiera w krakowskim Teatrze STU

Na afiszu

“PROSZĘ ZEJŚĆ ZE SCENY” – premiera w krakowskim Teatrze STU

PROSZĘ ZEJŚĆ ZE SCENY Autor John Chapman  reż. Krzysztof Pluskota Przekład: Elżbieta Woźniak Opracowanie muzyczne: Krzysztof Pluskota Scenografia: Katarzyna Wójtowicz Asystentka reżysera i inspicjentka: Eliza Palka-Grochal Produkcja: Dominika Kosek – Turowska Premiera: 17 i 18 maja 2025 Obsada: Rupert: Radosław Krzyżowski/Marcin Zacharzewski Sarah: Kamila Bestry Charles: Wojciech Leonowicz/ Mariusz Witkowski Madge:  Dorota Kuduk/Joanna Pocica Pani...
Opublikowano: 2025-05-09

PROSZĘ ZEJŚĆ ZE SCENY

Autor John Chapman

 reż. Krzysztof Pluskota

Przekład: Elżbieta Woźniak

Opracowanie muzyczne: Krzysztof Pluskota

Scenografia: Katarzyna Wójtowicz

Asystentka reżysera i inspicjentka: Eliza Palka-Grochal

Produkcja: Dominika Kosek – Turowska

Premiera: 17 i 18 maja 2025

Obsada:

Rupert: Radosław Krzyżowski/Marcin Zacharzewski

Sarah: Kamila Bestry

Charles: Wojciech Leonowicz/ Mariusz Witkowski

Madge:  Dorota Kuduk/Joanna Pocica

Pani Cullen: Lidia Bogaczówna

Edward:  Andrzej Róg

Angela:  Anna Krok/ Martyna Solska

Pielęgniarka:  Katarzyna Cichosz/Alicja Matusiak

Proszę zejść ze sceny to znakomita, momentami gorzka, momentami wzruszająca, a przede wszystkim śmieszna opowieść o aktorach, artystach teatru. O tym jaki wpływ na życie ma wykonywany przez nich zawód i jak życie prywatne wpływa na kreowane przez nich role. Co oznacza odnieść sukces na scenie i kiedy należy z niej zejść?

Czy powstanie komedia czy tragedia, kiedy sześcioro aktorów zamiast dialogami ze sztuki zacznie ze sobą rozmawiać własnymi słowami? A taką właśnie mamy sytuację na  scenie. Teatr w teatrze? Tak.

Bohaterowie Johna Chapmana są aktorami, którzy aktualnie są w pracy, czyli w teatrze, na scenie i powinni grać wyznaczone im role w przedstawieniu. Powinni, ale… zaczynają mówić własnym tekstem, o swoich odczuciach i problemach, a nie odgrywać swoich bohaterów. Jak się w tym nie pogubić, skoro już nie wiadomo co jest grane? Najlepszym wyjściem jest spuszczenie kurtyny, ale ta się zacina… A więc: zejść ze sceny? A widzowie? Czy widzom podoba się ten galimatias na scenie, czy akceptują tę „wielka improwizację”? Czy prawdziwe życie na scenie jest atrakcyjne? Czy powstanie komedia czy tragedia, kiedy sześcioro aktorów zamiast dialogami ze sztuki zacznie ze sobą rozmawiać własnymi słowami? Mówić z emocjami i o emocjach swoich, a nie granych postaci. Widzowie lubią podglądać aktorów, lubią zajrzeć za kulisy… ale czy prawdziwe życie na scenie jest atrakcyjne? Czy sztuka naśladuje życie, czy na odwrót?

fot. Teatr STU w Krakowie

Kategorie:


Cytat Dnia

„[…] idziemy do teatru i okazuje się, że literatura ze swoim porównaniem homeryckim, heksametrem, nadmiarowym nasyceniem historii bohaterami i zdarzeniami może mieć swoją sceniczną egzemplifikację, która mocniej działa na odbiorcę niż starożytny grecki epos w najlepszym tłumaczeniu”

PikWroclaw.pl o „Odysei”, reż. Małgorzata Warsicka; 27.01.2026

Newsletter

Zamów newsletter z najciekawszymi informacjami ze świata teatru i najlepszymi tekstami portalu. Bądź na bieżąco! Newslettery dostają wyłącznie członkowie społeczności naszego portalu.

W związku z bezpłatną subskrypcją zgadzam się na otrzymywanie na podany adres email informacji handlowych. Usługa zostanie uruchomiona po kliknięciu w link aktywacyjny przesłany na podany adres email.
W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera i innych informacji.

Teatr dla Wszystkich © Copyright 2026
ISSN 3071-9453
Strona stworzona przez - LOKOINVEST.PL