Jury w składzie: Marzenna Wiśniewska (przewodnicząca), Katarzyna Lemańska, Justyna Sobczyk oraz Daniel Stachuła wybrało dwie osoby, które rozwiną swoje koncepcje w pełnowymiarowe sztuki teatralne.
Do realizacji zakwalifikowano:
– Kamilę Kucię, autorkę koncepcji sztuki teatralnej „To tylko świnka”,
– Macieja Kowalczyka, autora koncepcji sztuki teatralnej „Faflaki”.
Do drugiego etapu naboru, obejmującego rozmowy jury z autorkami i autorami na temat zgłoszonych projektów, zakwalifikowali się również:
– Michał Kaźmierczak – „Do kogo płyniesz?”,
– Hubert Michalak – „W brzuchu motyle, pod pachami włosy”,
– Aleksandra Muniak – „Jaszczurka mieszka w szafie”,
– Hanna Mentlewicz – „Moc kolorów”,
– Joanna Piwowar-Antosiewicz – „Nie teraz”,
– Joanna Piwowar-Antosiewicz – „Wszyscy chcieli dobrze”,
– Marta Sokołowska – „Zaraz wracam, myślę”,
– Patrycja Wysokińska – „Niewidzialna”.
W uzasadnieniu werdyktu dotyczącym projektu Kamili Kuci „To tylko świnka” jury podkreśliło oryginalne ujęcie tematu zwierzęcych zaświatów oraz stworzenie intrygującego bohatera i towarzyszących mu postaci reprezentujących tak zwane małe zwierzęta, często będące pierwszymi domowymi pupilami dzieci. Doceniono czułość autorki w podejmowaniu refleksji nad konsekwencjami ludzkich błędów w relacjach ze zwierzętami oraz nienachalny sposób przekazywania wiedzy o ich potrzebach.
W przypadku koncepcji Macieja Kowalczyka jury zwróciło uwagę na pomysł postaci faflaków, funkcjonujących na styku codziennego świata współczesnego dziecka w wieku przedszkolnym oraz jego wrażliwości i wyobraźni. Faflaki – byty o niejednoznacznej naturze – łączą w sobie pierwiastek komiczny i filozoficzny, co daje im duży potencjał dramaturgiczny. Projekt ma eksplorować między innymi różnice w doświadczaniu czasu przez dzieci i dorosłych, potrzebę dziecięcej samodzielności, a także kwestie pasji i nudy.
Tegoroczna edycja programu była rekordowa pod względem liczby zgłoszeń – wpłynęło ich sto jeden. Wszystkie projekty oceniano anonimowo.
Lektura nadesłanych koncepcji pozwoliła jury dostrzec wyraźne tendencje tematyczne. Jednym z dominujących nurtów były dramaty osadzone w środowisku szkolnym i rodzinnym. Wśród głównych bohaterek przeważały postaci dziewczęce, a podejmowane problemy dotyczyły między innymi lęku, poczucia odmienności, trudnych relacji rówieśniczych, życia pod presją mediów, dorastania i relacji z rodzicami, widzialności dzieci i młodych osób w społeczeństwie, śmierci bliskiej osoby oraz tematów tabu. Znacznie rzadziej pojawiało się doświadczenie chłopięce. Wyraźnie reprezentowana była także problematyka współczesnego kryzysu ekologicznego. Część projektów podejmowała ponadto zagadnienia związane z rozwojem robotyki i sztucznej inteligencji.
Szczegółowe informacje dotyczące Programu pisarskiego dostępne są na stronie internetowej organizatora.
CSD