„Gdynia. Fordewind” w próbach w Teatrze Miejskim
Reportaż na scenie gdyńskiego teatru.
fot. Teatr Miejski




Reportaż na scenie gdyńskiego teatru.
fot. Teatr Miejski
„Gdynia. Fordewind” to najnowszy spektakl Teatru Miejskiego w Gdyni w reżyserii Darii Kopiec, w adaptacji Artura Pałygi, oparty na głośnym reportażu Aleksandry Boćkowskiej „Gdynia. Pierwsza w Polsce”. Premiera 7 marca.
W setną rocznicę urodzin miasta, które Gdynianie określają mianem „najbardziej polskiego z polskich”, Teatr Miejski w Gdyni inauguruje teatralną podróż przez gdyńską nowoczesność. Z nostalgią przywołuje ona przeszłe wizje przyszłości, zagląda do nadmorskich piwnic, puka w okna deweloperów i wyrusza w drogę własnym statkiem. Jej rytm wyznaczają śpiew i kołysanie fal.
„Gdynia. Fordewind” jest spektaklem na wskroś gdyńskim. Urodzona w Gdyni Daria Kopiec, laureatka m.in. najważniejszej polskiej nagrody teatralnej, Lauru Konrada, wielokrotnie nagradzana międzynarodowo artystka, po raz pierwszy realizuje przedstawienie w swoim rodzinnym mieście. Jak podkreśla reżyserka, spektakl „opowiada o momencie przełomowym, w którym zarówno idealizowana przeszłość, jak i wielkie oczekiwania wobec przyszłości stają naprzeciw temu, co żywotne i autentyczne”.
Dzięki połączeniu prawdziwych opowieści mieszkańców Gdyni z Gdyńskim mitem, powstaje narracja o charakterze zarówno dokumentalnym, jak i psychologicznym. Przedstawienie realizowane jest w ramach obchodów setnych urodzin Gdyni i łączy w sobie wymiar celebracyjny, zabawny, ironiczny, wizualny i taneczny z refleksją nad tym, co minione. Uznanie przeszłości staje się tu sposobem na zaczerpnięcie oddechu przed zanurzeniem się w niepewności przyszłości i obraniem sprzyjającego wiatru na dalszą drogę.
Choć „Gdynia. Fordewind” wyrasta z lokalnego doświadczenia, przedstawienie nabiera wymiaru uniwersalnego. Opowiada o człowieku, jego pamięci, ambicjach i lękach – koncepcie nowości, jako transformacji. Współtworzą je także artyści związani z Gdynią: Gdynianka Aleksandra Gronowska, kompozytorka oraz Artur Pałyga, dramaturg, laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej z 2013 roku.
„Gdynia. Fordewind” to teatralna opowieść o mieście w nieustannym ruchu, pchanym wiatrem ambicji, marzeń i nowoczesnych obietnic. Opowiada o człowieku, jego pamięci, lęku i przemianie. To właśnie fordewind – wiatr z pozoru idealny, niosący dokładnie tam, gdzie chcemy dopłynąć, ale kryjący w sobie realne niebezpieczeństwo – staje się kluczową metaforą spektaklu. Realne historie bohaterów reportażu splatają się z fikcyjnymi, powołanymi przez autora adaptacji. Zaglądamy do nadmorskich piwnic, pukamy w okna deweloperów i porywamy widzów w podróż, której rytm wyznaczają śpiew i kołysanie fal. W narracji nie brakuje zabawnego tonu, śpiewu i tańca.
Spektakl powstał w ramach obchodów setnych urodzin Gdyni. Jest teatralnym prezentem dla miasta, a jednocześnie pierwszą pełnoobsadową propozycją nowej dyrekcji Teatru Miejskiego w Gdyni, której celem jest promowanie polskiej literatury i dramaturgii oraz tworzenie teatru rozmawiającego o historii i współczesnej tożsamości przy użyciu aktualnych języków i konwencji, w pełnym spektrum gatunków.
Spektakl pod tytułem GDYNIA. FORDEWIND na podstawie reportażu Aleksandry Boćkowskiej GDYNIA. PIERWSZA W POLSCE opowiada w sposób metaforyczny o temacie kryzysu. Momencie przełomowym, w którym zarówno idealizowana przeszłość jak i wielkie oczekiwania co do przyszłości stoją naprzeciw temu, co żywotne i autentyczne. Realne historie bohaterów reportażu są opowiedziane w fikcyjnym towarzystwie bohaterów powołanych na rzecz spektaklu. Dzięki połączeniu prawdziwych opowieści mieszkańców Gdyni, zderzonych z fikcyjnymi postaciami, możemy przeprowadzić jednocześnie historię o zabarwieniu dokumentalnym jak i psychologicznym. Spektakl powstaje w ramach obchodów urodzin Gdyni. Jest to wielkie wydarzenie, które powinno być celebracją i takie sceny wpisaliśmy w tkankę narracji; zabawne, trochę ironiczne, taneczne. Jednak, aby stanąć do poważnych celebracji urodzin 100-lecia Gdyni, uznaliśmy że warto podjąć trud refleksji, uznania tego co było, co jest darem przeszłości, by złapać głębszy oddech w tym co jest tajemnicą przyszłości. Złapać sprzyjający wiatr na dalszą podróż.
Reżyserka filmowa i teatralna, realizatorka teledysków i autorka animacji. Ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni Orłowie. Jest absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (wydział operatorski) oraz Akademii Teatralnej w Warszawie na wydziale reżyserii. Stażystka École Nationale Supérieure des Arts Visuels La Cambre w Brukseli na wydziale filmu animowanego i rezydentka w Międzynarodowym Instytucie Teatru Lalek w Charleville-Mézières we Francji oraz uczestniczka programu Berlinale Talents 2017. Za animację Własne Śmieci otrzymała Srebrnego Lajkonika na 60. Krakowskim Festiwalu Filmowym. Wyreżyserowała m.in. animowane filmy Kosmos i Rzeki. Od 2010 roku jest członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Jej spektakl Córki Leara (Teatr Collegium Nobilium) zdobył 7 nagród na międzynarodowych festiwalach teatralnych w Gdańsku, Petersburgu, Bilbao, Spoleto i Pekinie. Z kolei B@jaki Robotów (Teatr Pinokio w Łodzi) nagrodzono Złotą Maską za najlepszy spektakl w teatrach lalkowych w sezonie 2016/2017. Daria Kopiec wyreżyserowała również spektakl telewizyjny Sprawa Rity G, który zdobył Grand Prix na festiwali Teatroteka Fest 2018.
Wyreżyserowane przez nią Zakonnice odchodzą po cichu (Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu) na podstawie książki-reportażu Marty Abramowicz zostały nagrodzone Laurem Konrada oraz Główną Nagrodą Festiwalu m-teatr. We Wrocławskim Teatrze Współczesnym wyreżyserowała performans Kartoteka na podstawie Tadeusza Różewicza w ramach projektu wtw:// zawsze_ Różewicz. W WTW wyreżyserowała spektakl Syrena. Anatomia miłości Zuzanny Bojdy na podstawie opowiadania Amandy Lee Koe pt. Syrena z tomu Ministerstwo moralnej paniki oraz Kolejność fal na podstawie sztuki Filipa Zawady, która została nagrodzona w V Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU.
„Rzecz działa się za kulisami przedostatniej edycji festiwalu Kontakt, ale opisan ją w sierpniu 2025 (https://www.dialog-pismo.pl/przedstawienia/farma-trolli). Niewielkie, ale wpływowe grono kuratorów i organizatorów festiwalu (nb. wyjątkowo nietrafnie obsadzone w rolach środowiskowych autorytetów moralnych), z pozycji zwierzchniej stawiało do pionu grupę studentek, bo nie spodobały się ich opinie dotyczące kwestii estetycznych i programowych. Koroną dzieła był regularny donos złożony przez dyrektorkę Teatru im. W. Horzycy do władz Akademii Teatralnej”
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.