Wybitny aktor miał 86 lat. Przez ponad trzy dekady był związany ze Starym Teatrem w Krakowie.
Edward Linde-Lubaszenko w „Księciu Niezłomnym”; fot. Narodowy Stary Teatr
Edward Linde-Lubaszenko miał swój udział w złotej erze Starego Teatru.
Urodził się w Białymstoku 23 sierpnia 1939 r. Niewiele brakowało, a byłby lekarzem – przez trzy lata studiował we wrocławskiej Akademii Medycznej. Jednak równocześnie grał w studenckim Teatrze Kalambur, w którym został zauważony. W 1963 r. zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W roku 1977 ukończył studia na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej.
Od końca lat sześćdziesiątych występował we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, w którym rozpoczęła się jego współpraca z Jerzym Jarockim (m.in. „Pluskwa”, „Stara kobieta wysiaduje”, „Paternoster”). W 1973 r. znalazł się w zespole Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, z którym pozostał związany ponad trzydzieści lat. Na tej scenie nadal współpracował z Jarockim (m.in. „Proces”, „Wiśniowy sad”, „Rewizor”, „Faust”), ale grał również m.in. w legendarnych spektaklach Konrada Swinarskiego („Wyzwolenie”), Andrzeja Wajdy („Tragiczna historia Hamleta, księcia Danii”) i Krystiana Lupy („Bezimienne dzieło”). W ostatnich latach często kreował ważne role w przedstawieniach Michała Zadary.
Ostatnim spektaklem, w którym stworzył postać, był „Książę Niezłomny” w reżyserii Małgorzaty Warsickiej (2022).
Na scenie ostatni raz pojawił się 21 września 2025 r. jako Stańczyk w gościnnie pokazywanym w Teatrze Narodowym „Weselu” w reżyserii Jana Klaty (Stary Teatr, 2017).
Pod koniec ubiegłego roku oficjalnie poinformował o zakończeniu kariery aktorskiej.
